การก้าวเดิน หรือเลือกกิจกรรมต่างๆ (เขียนไปตามอารมณ์)

ในการดำเนินชิวิตนั้น เหมือนการก้าวเดินบนหญ้ากว้างสุดหูสุดตา

เราสามารถก้าวเดินไปได้ทุกทิศทุกทาง

ในทิศทางเดียวกันนั้น มุมในการก้าวก็ยังหลากหลาย

 

เช่นเดียวกับทางเลือกในการดำเนินชีวิตของเรา

มีกิจกรรมมากมายที่เราต้องเลือก

ซึ่งแต่ละกิจกรรมนั้นก็มี “ความเฉพาะ” ของตัวเอง

แม้จะทำซ้ำ หรือย้อนกลับมาทำ ก็ย่อมมีความแตกต่าง

 

แม้บางก้าวจะย่ำลงที่เดียวกัน บางกิจกรรมจะทำร่วมกัน

ก็มีความแตกต่างกัน เพราะเราก้าวต่างกันมาก่อนแล้ว

(ไม่สามารถหาจุดเริ่มได้)

 

กลไลทางธรรมชาติบางอย่างทำให้ต้องเลือกที่จะก้าว

ก้าวไปในความรู้ ประสบการณ์ การเปลี่ยนแปลงที่มีลักษณะเฉพาะ

ประโยชน์ที่ได้แต่ละก้าวนั้น ส่วนหนึ่งรวมตัวกัน เรียกว่า “ปัญญา”

 

ซึ่ง “ปัญญา” นี้จะเป็นตราชั่งในการเลือกเดินของแต่ละคน

จึงไม่ต้องสงสัยว่า ปัญญาของแต่ละท่านนั้นมีความเฉพาะ

แม้บุคคลที่ผ่านการเดินมาเป็นระยะเวลานาน

ก็ไม่สามารถบอกว่า ครอบคลุมผู้หัดเดิน

 

ในการดำเนินชีวิตที่เราต้องทำกิจกรรมต่างๆร่วมกับผู้อื่น

เราจึงไม่ควรด่วนตัดสิน การพูด หรือการกระทำของผู้อื่น

อย่าคิดว่าเราเหนือกว่าผู้อื่น แม้ทักษะหรือความสามารถทางหนึ่งทางใด

เพราะนั้นจะเป็น “หมอก” ที่มาบั่นทอนปัญญาในการเดิน

 

การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ย่อมเกิดประโยชน์ทางใดทางหนึ่ง

เพราะนั่นหมายถึง เรากำลังพัฒนาตราชั่ง(ปัญญา) ในการเลือกเดินก้าวต่อๆไป

แม้เป็นแลกเปลี่ยนกับผู้ที่อาจมีประสบการณ์น้อย

ย่อมเกิดประโยชน์ในการเรียนรู้ ในประสบการณ์เฉพาะของผู้นั้น

หรือ ประโยชน์จากการเรียนรู้ตัวเอง ว่าถูก “หมอก” ปกคลุมหรือยัง

 

ผู้ที่มีตราชั่งเที่ยงตรง จึงต้องเป็นผู้ที่ก้าวเดินอย่างมี "สติ"

รู้เท่าทันตัวเอง (ว่าถูกหมอกบังหรือเปล่า) และ ธรรมชาติต่างๆ

ผู้รู้นั้น จึงก้าวเดินโดยปราศจาก“หมอก” บังทัศนวิสัย

ผู้รู้นั้น จึงก้าวเดินด้วยความเบาสบาย และถึงซึ่งจุดหมายด้วยความสุข ดังนั้นแล

 

ภาพวิว