พันคำได้ฟังเพลงฮิโรชิมาของคุณ เดวิด โรวิกซ์ ก็นึกสนุกที่จะค้นหาข้อมูล รวบรวมภาพและเสียงประกอบ แล้วใส่เพลงนั้นลงไปด้วย เนื่องจากได้ภาพมาไม่มากจึงใส่เพลงไม่จบเพลง อีกอย่างเกรงว่าถ้าใส่ทั้งเพลงจะทำให้ไฟล์ใหญ่มาก
หมายเหตุว่า อย่าคาดหวังมากนะครับ เนื่องจากใช้เวลาทำช่วงสั้นๆ (จริงๆรวมเวลาตั้งแต่เริ่มเก็บข้อมูล วางเค้าโครงวีดิทัศน์ หาภาพ เสียง จนประกอบกันแล้วบันทึกเป็นวีดิทัศน์ พันคำใช้เวลาไป เกือบ 5 ชั่วโมง ว้าวนานเหมือนกัน)
Hiroshima
Ten thousand children played in the playground
Swinging on the swings, didn't hear the sound
Of the single plane that flew overhead
The third shift workers were just
going to bed
There was a flash of light and a
rumbling noise
And gone in a flash, parents, girls
and boys
Ten thousand mothers were boiling rice
A thousand POW's were rolling dice
Hoping they'd survive this terrible storm
When each young man in his
uniform
Vanished in the air in the blink of
an eye
One moment they lived, the next they
all die
Hiroshima, Hiroshima
Ten thousand chickens were sitting on eggs
Heads in their wings, resting their legs
Ten thousand farmers were looking at
their fields
Planning the harvest, guessing at
yields
Dreaming of life after the war
The next second they weren't living no more
Hiroshima, Hiroshima
Ten thousand lovers made love to each other
Each one of them thinking they might not get another
Living so long with death everywhere
Much more than one person alone can
bear
But there wasn't time for a final kiss
Who could've known it would end like
this
Hiroshima, Hiroshima
A hundred thousand people were living their lives
Grandparents, children, fathers and wives
Now they're just shadows on the street
In such a quick burst of incredible heat
Now listen to them talk about doing it
again
From whence came the souls of these
terrible men
Hiroshima, Hiroshima
----
Created May, 2003
Copyright David Rovics 2003, all rights reserved
POW = Prisoner of War
การทิ้งระเบิดปรมาณูที่ ฮิโรชิมา พ.ศ. 2488
ลูกระเบิดปรมาณูนี้ออกแบบและผลิตขึ้นโดยสหรัฐอเมริกาและความช่วยเหลือจาก
ประเทศอังกฤษและแคนาดา ภายใต้โครงการลับชื่อว่า โครงการแมนฮัตตัน วันที่ 26 กรกฏาคม
2488 (10 วันหลังจากทดสอบระเบิดปรมาณูในวันที่ 16 กรกฏาคม 2488
ที่ฐานทรินิตี้ (Trinity Site) ใกล้ๆกับอะลาโมกอร์โด
(Alamogordo)ในร้ฐนิวเม็กซิโก)
ประธานาธิบดีทรูแมนของสหรัฐอเมริการ่วมกับผู้นำพันธมิตรออกแถลงการณ์
พ็อตสแดม (Potsdam Declaration)
ว่าถ้าญี่ปุ่นไม่ยอมแพ้กองทัพญี่ปุ่นจะถูกโจมตีให้หมดสิ้นและจะทำให้
บ้านเรือนในประเทศเสียหายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ไม่ได้กล่าวถึงระเบิดปรมาณู (ความลับ???---ถ้าบอกแล้วส่งภาพผลการทดลองไปให้ดูญี่ปุ่นจะเชื่อไหม???)
การเลือกเมืองที่เป็นเป้าหมายของการทิ้งระเบิดนี้มีเกณฑ์ว่า
ต้องเป็นเมืองใหญ่ สามารถก่อให้เกิดการเสียหายมาก
ฮิโรชิมาเป็นเมืองที่สำคัญทางอุตสาหกรรมและยังเป็นแหล่งกองกำลังทหารที่สำคัญ
เป็นที่รวมพลที่อยู่จุดกลางของพื้นที่อุตสาหกรรมในชานเมือง
บ้านเรือนสร้างด้วยไม้มุงหลังคาด้วยกระเบื้อง
อาคารอุตสาหกรรมจำนวนมากก็ใช้โครงไม้
ดังนั้นเมืองทั้งเมืองจึงสามารถถูกทำลายได้ง่ายจากไฟ
การทำลายจะก่อผลทางจิตวิทยาต่อญี่ปุ่นให้ยอมแพ้สงครามอย่างไม่มีเงื่อนไข
ช่วงสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง ในเช้าวันจันทร์ที่ 6 สิงหาคม
พ.ศ. 2488 เวลา 8.15 น. เครื่องบินชื่อ อีนอลา เกย์ (Enola Gay)
บินจากฐานอากาศไทเนียน (Tinian) ในแปซิฟิกตะวันตก
บินเหนือเมืองฮิโรชิมาที่ระดับความสูงประมาณเกือบ 1 กิโลเมตร (9,855
เมตร) ได้ทิ้งลูกระเบิดปรมาณูชื่อ ลิตเติ้ลบอย (Little boy)
ซึ่งบรรจุด้วยยูเรเนียม-235 หนัก 60 กิโลกรัม
หลังจากทิ้งจากเครื่องบินประมาณ 57
วินาทีลูกระเบิดจะตกลงมาที่ระดับความสูงในการระเบิดที่กำหนด 600
เมตรเหนือเมือง แต่เนื่องจากมีลมทำให้พลาดเป้าหมายซึ่งเป็นสะพาน (Aioi
bridge) ไปประมาณ 800 ฟุต ไประเบิดที่คลินิกศัลยกรรมชิมาแทน (Shima
Surgical Clinic) แรงระเบิดเทียบได้กับระเบิด ทีเอ็นที 13 กิโลตัน
รัศมีการทำลายประมาณ 1.6 กิโลเมตร ทำให้เกิดไฟลุกไหม้กินพื้นที่ 11.4
ตารางกิโลเมตร ประมาณว่า 90
เปอร์เซ็นต์ของอาคารในเมืองเสียหายหรือถูกทำลายพินาศหมดสิ้น
ช่วงเวลาก่อนการระเบิดประมาณ 1 ชั่วโมง
เรดาร์สำหรับเตือนภัยได้ตรวจพบเครื่องบินของอเมริกันกำลังมุ่งไปทางตอนใต้ของญี่ปุ่น
(ซึ่งช่วงก่อนหน้านี้เมืองฮิโรชิมาไม่ถูกโจมตีโดยสหรัฐอเมริกาเลย
ถูกสงวนไว้เพื่อประเมินกำลังทหารที่เมืองนี้
หรือเพื่อประเมินการทำลายของระเบิดปรมาณู??)
และรัฐบาลได้เตือนให้ประชาชนหาที่หลบการโจมตีทางอากาศ
อีกสามวันต่อมา
ลูกระเบิดปรมาณูอีกชนิดหนึ่งซึ่งบรรจุด้วยพลูโตเนียม-239 ชื่อ แฟ็ทแมน
(Fat man) ถูกทิ้งลงเมืองนากาซากิในวันพฤหัสบดีที่ 9 สิงหาคม พ.ศ.
2488
ในช่วงนั้นเมืองฮิโรชิมามีประชากรมากกว่า 381,000
คนแต่จำนวนลดลงเรื่อยๆเนื่องจากรัฐบาลได้ให้อพยพออกไปเหลือประมาณ
255,000 คนในขณะที่ถูกระเบิด มีผู้เสียชีวิตในฮิโรชิมา 140,000 คน และ
80,000 คนในนากาซากิ
ประมาณครึ่งหนึ่งของจำนวนนี้เสียชีวิตทันทีในวันนั้น
ที่เหลือต่อมาบาดเจ็บตายจากการได้รับกัมมันตภาพรังสี
ผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่เป็นพลเมือง
หลังจากนั้น 6 วันญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้สงคราม
กรุณาติชมวีดิท้ศน์ด้วยครับ เพื่อการพัฒนาครับ
วีดิทัศน์ นี้จาก ยูทู้พ
http://www.youtube.com/watch?v=_rHrV2QhArA
พันคำไม่อยากเชื่อว่า บังเอิญจริงๆว่า วีดิทัศน์เรื่องที่สองนี้ โพสต์ในวันนี้ 2 ปีที่แล้ว! (B3tonyc, March 09, 2007)
มาแวะชมยามดึกคะ รอตั้งนานไม่เห็นเลยคะอาจารย์
ขอบคุณครับ คุณครู
ถ้ามีเวลาแวะมาอีกครั้ง ตอนนี้เปิดได้แล้วครับ
哈哈~~ 很可怕~~
u-sabai-dee?
很可怕 = very, can, fear
= very fearful
น่ากลัวซิ ตอนนี้เลยกลัวใครที่มีอาวุธนิวเคลียร์อยู่ในครอบครองไง
ผมสบายดี
หายหวัดแล้วหรือ ปุ้ยเหล่าซือ
ยังไม่หาย...จะสามทิตย์แล้วเนี้ย..
มึนมาก...กินยาเยอะไปหน่อยๆๆๆๆ
ฮ่าๆๆๆๆ...ปวดหัว..ทำไงดี..
ไม่อยากไปหาหมอ.เด่วโดนฉีดยา...ฮ่าๆๆๆ
เด่วหมอก็ให้กินยาอีกอ่ะ...เซ็งๆๆๆๆ
"บาปกรรมของสงครามนำสู่ทุกข์เข็ญและความตายของประชาชนเสมอ" ... ขอบคุณครับ :)
ปุ้ยเหล่าซือ
สงสัยนอนดึกบ่อยๆ ร่างกายอ่อนเพลีย ไม่สามารถต้านทานโรค ควรจะหาเวลาพักผ่อนให้เต็มที่ กินยาตามเวลา
หาวิธีที่แก้อาการปวดหัว รู้สึกนอนจะได้ผลมาก (เพราะส่วนหนึ่ง ลดความเครียดที่ไม่รู้ตัว)
ขอให้หายไวๆนะเหล่าซือ ไม่งั้นโดนฉีดยาแน่นอน 555
อาจารย์ Wasawat
ว่าเป็น "บาปและกรรม" พันคำไม่รู้จะว่าอย่างไร แต่การมี ผู้นำที่นำพาประเทศไปสู่สงครามนั้นไม่ดีแน่ ประชาชนรับกรรมทั้งขึ้นทั้งล่อง
สงสัยเครียดเรื่องสอบ วัดระดับภาษาจีน..จะสอบเดือนหน้า..กลัวสอบไม่ได้ตามที่ระดับที่ต้องการ...
กลัวเข็มเหมือนกัน..อิอิ...
เครียดจริงๆด้วย เข้าใจๆ
เป็นกำลังใจให้ได้เหรียญทอง
เพิ่มเติม บางคนแก้เครียดโดยการทานเพิ่มขึ้น แต่ข้อเสียคือ ลุกเดินไปไหนมาไหน ไม่คล่องแคล้ว :)