Professor Carolyn Baum:
“Occupational Therapists are the unique profession in the health system and expertise in Functions and Skills for Activity Participation & Well being”
+William Rush Dunton, the creator of the National Society for the Promotion of Occupational Therapy, now the American Occupational Therapy Association:
- Occupation creates structure and organizes time.
- Occupation brings meaning to life, culturally and personally.
- Occupations are individual. People value different occupations.
- Occupation has an effect on health and well-being.
= นักกิจกรรมบำบัดมีเอกลักษณ์ทางวิชาชีพในระบบสุขภาพโดยใช้กิจกรรมการดำเนินชีวิตให้เหมาะสมกับบุคคลและวัฒนธรรมและมีความเชี่ยวชาญในด้านทักษะการทำกิจกรรมการดำเนินชีวิตเพื่อสุขภาวะของการดำเนินชีวิตที่ดี
Reference
- Baum C., & Christiansen, C., (1997), The occupational therapy context: Philosophy - Principles - Practice. In C. Christiansen & C. Baum (Eds.), Occupational Therapy: Enabling Function and Well Being. p. 36. Thorofare, NJ: SLACK
- Bing, R.K. (1981) Occupational therapy revisited: A paraphrastic journey. American Journal of Occupational Therapy, 35(8):499-518.
- Low, J. (1992). The reconstruction aides. American Journal of Occupational Therapy. Jan;46(1):38-43,
- Meyer, A. (1922). The philosophy of occupation therapy. Archives of Occupational Therapy, 1, 1-10
- Christiansen, C.H., Baum, C.M., & Bass-Haugen J. (2005). Occupational therapy: Performance, participation, and well-being (3rd ed.). Thorofare, NJ: SLACK Incorporated.
งานนี้ผมมีโอกาสได้ทบทวนปรัชญาและกรอบความคิดที่เป็นเอกลักษณ์ของนักกิจกรรมบำบัด ที่มีอยู่ในหลายประเทศทั่วโลก ได้แก่ Person-Environment-Occupation (PEO) Model ซึ่งได้ถูกพัฒนารายละเอียดในการปฏิบัติงานทางกิจกรรมบำบัดจนเกิดกรอบความคิดมากมายถึง 6 รูปแบบ ที่แตกต่างกันตามบริบทและบุคคลในประเทศนั้นๆ คณะอนุกรรมการวิชาชีพด้านการพัฒนาคุณภาพการบริการจึงได้นำเสนอ PEO-Performance Model ซึ่งมีรายละเอียดที่น่าสนใจและเน้นศักยภาพของมนุษย์ในการแสดงทักษะ ความรู้ความเข้าใจ ความสามารถ และความสุข ผ่านกิจกรรมการดำเนินชีวิต ที่นักกิจกรรมบำบัดสังเกต ประเมินและบำบัดรักษาได้ด้วยกระบวนการทางกิจกรรมบำบัด
หากแต่จนถึงปัจจุบันนักกิจกรรมบำบัดไทยไม่สามารถแสดงบทบาทตามกรอบแนวความคิดได้ชัดเจน เพราะทำงานอยู่ในกรอบสังคมทางการแพทย์และการศึกษาที่ไม่เข้าใจในวิชาชีพกิจกรรมบำบัดว่าจะช่วยพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนได้อย่างไร จริงๆแล้วเราเน้นการประเมินและบำบัดรักษาองค์ประกอบที่เกี่ยวข้องกับศักยภาพ (ทักษะความสามารถและความสุข) ในการทำกิจกรรมการดำเนินชีวิตที่มีความสมดุลย์ระหว่างการดูแลตนเอง การทำกิจวัตรประจำวัน การทำงาน การเรียนรู้ การพักผ่อน และการใช้เวลาว่าง โดยเน้นความสนใจ คุณค่า ความหมาย การกระทำ ความเข้าใจขั้นตอน ความเชื่อ ประสบการณ์ สมรรถภาพทางร่างกายและจิตใจ การสร้างสัมพันธภาพทางสังคม การจัดการตนเองในเรื่องความคิดและการแก้ไขปัญหา บริบทสิ่งแวดล้อม (ความคิด กายภาพ วัฒนธรรม ปฏิสัมพันธ์ทางสังคม) ตลอดจนการค้นหาแนวทางการดำเนินชีวิตที่มีความสุขระหว่างตนเอง ผู้อื่น ชุมชน และสังคม
นักกิจกรรมบำบัดมุ่งพัฒนารูปแบบการประเมิน การจัดกิจกรรมการบำบัดรักษา และการส่งเสริมสุขภาวะที่พร้อมด้วยองค์ประกอบต่างๆ ข้างต้น ให้บุคคลทุกช่วงวัยมีศักยภาพในการทำกิจกรรมการดำเนินชีวิตให้ได้ในบทบาทและบริบทที่สัมพันธ์กันใน 3 วงแหวน ได้แก่ วงบุคคลกับกิจกรรมการดำเนินชีวิต, วงบุคคลกับสิ่งแวดล้อม (ภายในและภายนอกตนเอง), และวงกิจกรรมการดำเนินชีวิตกับสิ่งแวดล้อม หากวงใดวงหนึ่งไม่เท่ากันจะส่งผลให้สุขภาวะแห่งการดำนินชีวิตค่อนข้างไม่สมบูรณ์ (Poor Fit)
หากต้องการได้รับข้อมูล (Evidence) เพิ่มเติมว่าจะทำให้วงแหวนเป็นแบบ Good Fit ได้อย่างไร ลองทบทวนศักยภาพของตนเอง (Enabler) ศึกษากระบวนการของร่างกายของคุณในการทำกิจกรรมใดๆ ที่พบว่ามีอุปสรรค (Barrier) และพยายามค้นหาว่าตัวเรามีศักยภาพอะไรที่จะแก้ไขอุปสรรคในการทำกิจกรรมการดำเนินชีวิตนั้นๆ หากคิดว่ายังไม่ได้คำตอบ ผมแนะนำให้ท่านขอคำปรึกษาจากนักกิจกรรมบำบัดในหน่วยงานต่างๆ ทั่วประเทศครับ
