การช่วยเหลือกัน
มันเป็นความปกติของชีวิต
หลายๆ คนก็คงน่าจะเป็น (มั้ง)
เวลาได้รับเมล Fwd ก็จะก็มักจะมองผ่านๆ
ผ่านๆ ตา ผ่านความรู้สึกว่ามีอยู่ เห็นอยู่ แต่เดี๋ยวค่อยเปิดอ่านก็ได้
 
และ หรือบางทีก็พร้อมที่จะลบในทันทีทันใดเหมือนกัน
พฤติกรรมที่ว่ามา เราเองกระทำมันอย่างเป็นปกติ
มีบางฉบับจริงๆ ที่ชื่อเตะตา ก็จะเปิดอ่านให้ได้รู้ว่ามันคืออะไร
หรืออย่างดีมากๆ คือ Fwd ต่อไปด้วย
 
เราไม่เคยคิดว่าจะต้องใส่ใจ หรือตระหนักต่อ Fwd เมลมากสักเท่าไหร
และยิ่งในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา หลังจากกลับจากรับน้องเมื่อวันอาทิตย์ที่แล้ว
ชีวิตที่คาดว่าจะว่างๆ สบายๆ ก็กลับหนักหนาด้วยงานต่างๆ 
บางทีในเวลาจำกัด การเปิดเมลดูไม่มีอะไรมากไปกว่า
การตั้งใจเปิดอ่านเมลที่ตั้งใจว่าจะได้รับ
เมลที่เป็นเรื่องงานเรื่องการ เมลจากเพื่อนฝูงที่ส่งมาทักทายกัน 
เมลที่เพื่อน Fwd มาให้
 
Fwd เมลฉบับหนึ่ง subject:ถ้าช่วยกันได้ ช่วยๆ กันหน่อย
เห็นชื่อเมล เห็นชื่อผู้ส่ง ไม่ใคร่จะสนใจ เพราะไม่ได้มาจากคนรู้จัก 
หรือรายชื่อในเมลที่มี และไม่ใช่เพื่อนส่งมา
เห็นแล้วก็ปล่อยไป แต่ก็ยังคิดว่าว่างๆ จะกลับมาอ่าน 
พอว่างจริงๆ คืนวันศุกร์ หลังจากเคลียร์งานเคลียร์งานต่างๆ แล้ว
 
คืนนั้น Fwd เมลฉบับนั้น ...
เนื้อหาบอกเล่าถึงเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ..
น้องเขาป่วย เป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว
เพิ่งผ่านการปลูกถ่ายสเต็มเซลล์ อยู่ที่ รพ.จุฬา
และเวลานี้ น้องเขาต้องการเลือดด่วน !!
 
ที่ผ่านมา เวลาได้รับเมลเกี่ยวกับการขอร้บบริจาค
หลายครั้ง เราเลือกที่จะช่วยได้ในระดับของการ Fwd เมลต่อไปเรื่อยๆ
ด้วยหวังว่า คนที่เราส่งให้ เมื่อเขาได้รับ เขาจะพยายามส่งมันต่อ
เพื่อไปถึงยังคนที่สามารถช่วยได้จริงๆ
(เพราะส่วนใหญ่ การขอรับบริจาคเลือด 
มักจะเป็นกรุ๊ปเลือดที่เราไม่สามารถให้ได้จริงๆ)
 
คิด หวัง คาดว่าจะเป็นเช่นนั้น ...
 
Fwd เมลฉบับนี้ น้องเขาต้องการเลือดกรุ๊ป o 
เราให้น้องเขาได้ การบริจาคเลือดไม่ใช่เรื่องยากเย็นนัก
เพราะที่ผ่านมา เราก็บริจาคเลือดอยู่เสมอ 
ดังนั้น ความตั้งใจในคืนนั้นคือ พรุ่งนี้เช้า เราจะไปบริจาคเลือด
สภากาชาด เปิดวันเสาร์ - อาทิตย์ด้วย ตั้งแต่ช่วงเช้า 09.00 - 15.00น.
ในเมลมีชื่อพี่สาวของน้องคนนั้น คุณน้ำ และเบอร์โทรศัพท์ที่จะสอบถามรายละเอียด
 
พอวันเสาร์ เราคาดกะตัวเองว่า เราจะพยายามไปให้ถึงทันก่อนสภาการชาดปิด 
และ หรือ หากไปไม่ทัน เราก็ยังเชื่อว่า เรายังมีเวลาวันอาทิตย์ช่วงเช้า 
ก่อนเราจะเดินทางไปหาดใหญ่ในวันอาทิตย์ได้..
 
คิด หวัง และคาดว่าจะเป็นเช่นนี้ ..ได้อยู่แล้ว
 
ช่วงกลางวันก่อนออกไปกินข้าวกับแม่ เราพยายามโทรติดต่อไปยังคุณน้ำ 
ตามเบอร์ที่แจ้งไว้ในเมล ..แต่ไม่สามารถติดต่อได้ ลองอยู่ 2-3ครั้ง ก็ไม่สามารถติดต่อได้
..หลังจากกินเสร็จก็แยกย้ายกับแม่เพื่อเดินทางไปบริจาคเลือด
 
ระหว่างการเดินทาง เราได้ลองโทรหาคุณน้ำอีกครั้ง
คราวนี้โทรติด มีคนรับสาย
ปลายสาย ผู้หญิงคนหนึ่งรับสาย เสียงฟังแล้วไม่ค่อยจะสู้ดี
เราว่า ขอสายคุณน้ำ ปลายสายหายไปนานมาก
ได้ยินเสียงปลายทาง คล้ายกำลังทำอะไรอยู่
กุกกักๆ ..นานพอสมควร คุณน้ำมารับสาย
เราแจ้งให้เธอรู้ว่า เราติดต่อมาทำไม
 
หลังจากบอกเธอว่า อยากจะไปบริจาคเลือดให้น้อง
และขอทราบรายละเอียด ชื่อ นามสกุลอีกครั้ง
เนื่องจากลืมจดมาจากเมล 
พร้อมสอบถามอาการต่างๆ 
 
ปลายสายเงียบไปนาน จนเราตกใจ ..เอ!! มีอะไรหรือเปล่า
คุณน้ำ บอกเสียงสั่นเครือว่า น้องเขาทนไม่ไหวแล้วค่ะ
ในตอนได้ยินครั้งแรก เราก็คิดว่ายังมีเวลาอยู่ เราจะรีบไปให้ทัน
ยังไงวันนี้ น้องก็น่าจะได้เลือด .. ขอให้น้องทนอีกหน่อย (คิดแบบนี้จริงๆ)
 
หลังจากสติวูบไป คุณน้ำก็ย้ำอีกครั้งว่า น้องทนไม่ไหวแล้ว เมื่อเช้าน้องเขา..
พร้อมๆ กับเสียงสะอื้น ..เราเริ่มเข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้น
เราไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ประโยคแบบไหนกันที่ควรจะพูดให้กันในยามนี้
นอกจากบอกเธอว่า เข้มแข็งนะคะ 
 
เธอ บอกเราเพียงว่า ขอบคุณที่จะมาบริจาคให้
แต่ตอนนี้ เรายังสามารถไปบริจาคเลือดให้กับคนอื่นๆ ก้ได้
ไม่ต้องแจ้งชื่อน้องแล้ว 
ปิดท้ายการสนทนา ปิดท้ายความสัมพันธ์ระหว่างคนแปลกหน้าสั้นๆ 
ด้วยคำว่า เข้มแข็งนะ
 
หลังวางสาย ..เรารู้สึกกับตัวเองหลายอย่าง มากมาย
มีความตกใจ ปนความอึ้ง เราไม่รู้จักเป็นส่วนตัวกับทั้งคุณน้ำ และน้องชายเธอ
แต่ความบังเอิญของโลกก็ทำให้เราได้มีช่วงเวลาสั้นๆ ที่เกี่ยวพันกัน
 
คล้ายกราฟตก ..ได้แต่คิดว่า 
ถ้า..เราใส่ใจกับเมลเหล่านี้ และเปิดดูก่อนหน้านี้
ถ้า..เราได้รับจากใครก็ตาม ตระหนักถึงชีวิตที่รออยู่
ถ้า..เรา คือ คนที่สามารถช่วยได้จริงๆ 
ถ้า..ใครบางคน กำลังรอรับความช่วยเหลือจริงๆ
ถ้า..เขามีเวลาจำกัด ถ้า ถ้า ถ้า
และ ถ้าเรายังมีโอกาสที่จะช่วยชีวิตใครสักคนได้
 
Fwd เมลจากเจ้าของเรื่อง 
เขาคงรอความช่วยเหลือจริงๆ รอรับความใส่ใจจริงๆ
บางเรื่อง มันเกี่ยวข้อง ผูกอยู่กับชีวิตที่อยู่บนเส้นด้ายจริงๆ
เราเรียนรู้ความสำคัญนี้จากเหตุการณ์ครั้งนี้
 
"..ได้แต่ขอให้น้อง หลับอย่างมีความสุข ณ ที่แห่งหนึ่ง
...ต่อแต่นี้ไป ถ้าพี่ยังมีโอกาสช่วยใครสักคนได้ 
พี่จะทำนะคะ ไม่ใช่สัญญาว่าจะทำ แต่จะใส่ใจที่จะทำ"
 
..หากได้รับเมล Fwd โปรดใส่ใจและคิดเสียว่า 
หากเป็นตัวเราเอง คนรูจักของเราเองบ้าง เราจะเป็นอย่างไร?