อันความรู้รู้กระจ่างแต่อย่างเดียว จงให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล.

ความไม่รู้ของคนเรานี้ดีนักหนาถ้าหากว่าได้ค้นพบว่าตนเองยังไม่รู้  จริงสินะการรู้การเข้าใจในสิ่งต่าง ๆ ล้วนเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ที่ต้องศึกษาเรียนรู้ให้เข้าใจโดยถ่องแท้เหมือนคำกล่าวเป็นกลอนสอนใจจากมหากวีเอกสุนทรภู่ที่กล่าวทำนองว่า...อันความรู้รู้กระจ่างแต่อย่างเดียว  จงให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล...

ผมว่าคนเรานี้ถ้าไม่รู้อะไรเยอะถึงกับเป็นโง่บรมเลยอย่างมุมคิดของนักปรัชญาชื่อโสคราตีสที่ว่า...หนึ่งเดียวที่ข้าพเจ้ารู้คือข้าพเจ้าไม่รู้อะไรเลยนั้น  คือที่สุดของที่สุดระหว่างรู้และไม่รู้มันคือตัวเดียวกัน  แต่คนเรานั้นบางทีบางส่วนก็อวดรู้ทั้ง ๆ ที่ตนไม่รู้แล้วยังไปชี้เลยเป็นคนไม่รู้ไม่ชี้ไปซะเลย  เพราะถ้าคนรู้ว่านอนดึกไม่ดีเสียสุขภาพตนเองแล้วไปทำ  ทำไม 

 ถ้าคนรู้ว่าอารมณ์โกรธคือไฟเผาจิตใจตนเองแล้วไปโกรธกันทำไม  ถ้าคนเรารู้ว่าสิ่งนี้ผิดศีลทั้งหมดแล้วไปทำ  ทำไม  สิ่งที่องค์ศาสดาสั่งสอนชี้นำแนะทางสว่างในการดำเนินชีวิตให้แล้วทำเฉยไม่ทำ  ทำไม...เออ...ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะนี่  อิ อิ อิ.