บ้านทรงไทย ห้องรับแขก ตอนที่ ๑ โรบินฮูดในอเมริกา

บ้านทรงไทย :  ดิฉันขอเปิด  บ้านหลังใหม่  ในโลกของ  GOtoknow   โดยหวังให้บ้านหลังนี้เป็นที่สถานที่ที่สมาชิกหรือคนทั่วไป  จะมาเยี่ยมชม  มานั่งพักผ่อน   ในบ้านหลังนี้  พร้อมกับแลกเปลี่ยนนานาทัศนะต่อกัน ในบรรยากาศของบ้านที่มีห้องต่าง ๆ  ไว้นำเสนอเนื้อหาสาระที่แตกต่างกันไป บ้านหลังนี้ ประกอบด้วย

·       ห้องรับแขก : ซึ่งจะเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับสาระ ประสบการณ์ในและต่างประเทศ

·       ห้องหนังสือ : ซึ่งจะเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับวิชาการด้านต่าง ๆ

·       ห้องพักผ่อนกับมุมกาแฟ : ซึ่งจะเป็นเรื่องราวที่สบาย ๆ สัพเพเหระ  

·       ห้องอาหาร : ซึ่งจะเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับอาหารการกิน

                ดิฉันจะพยายามบันทึกเรื่องราวต่าง ๆ ลงในพื้นที่ของ “บ้านทรงไทย” หลาย ๆ ด้านมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ขอให้ท่านผู้อ่านทุกท่านให้การติดตาม แนะนำ  ติชม   แแลกเปลี่ยน ความรู้ซึ่งกันและกันต่อไป

เพื่อ เป็นปฐมฤกษ์  วันนี้ดิฉันขอเปิด ห้องรับแขก   ตอนที่ ๑  เรื่องราว โรบินฮูดในอเมริกา

การเข้ามาในสหรัฐอเมริกา  ของคนจากหลายชาติ   หลายภาษา เพราะประเทศนี้เป็นที่รู้กันว่าคือ ประเทศเสรีประชาธิปไตย  เป็นประเทศผู้นำของโลก มีอำนาจกำหนดความเป็นไปของประเทศในโลกอย่างไม่มีใครปฎิเสธได้   ดังนั้น คำว่า  “ขุดทอง” จึงเป็นสิ่งเร้าใจให้คนหลั่งไหลเข้ามาในอเมริกา ตั้งแต่  ๖๐ ปีที่แล้ว  เพราะหวังจะมาอยู่ในประเทศที่เจริญ เพียบพร้อม ด้าน การเมือง เศรษฐกิจ การศึกษา  เทคโนโลยี อันทันสมัย  คนไทยเองมีจำนวนไม่น้อยที่เข้ามาศึกษาหาความรู้ในอเมริกา  แล้วนำความรู้กลับไปพัฒนาประเทศไทย  แต่โอกาสในการมาอเมริกาสำหรับบางคนดูแล้ว ง่ายดายอย่างไม่น่าเชื่อ ในขณะที่อีกจำนวนไม่น้อย  ไม่มีโอกาสเข้ามาเช่นกัน  ด้วยแรงดึงดูดต่าง ๆ ทำให้คนจากหลายประเทศต้องการเข้าอเมริกา  แม้ว่าจะ “เข้ามาหรืออยู่อย่างผิดกฎหมายอเมริกา” จนถูกเรียกว่า    “โรบินฮูด”

                องค์กร พิว ฮิสแปนิก เซ็นเตอร์   เปิดเผยผลสำรวจเมื่อปี ๒๐๐๗   ของการอยู่อย่างผิดกฎหมายของคนที่เข้ามาในอเมริกา  มีถึง ๑๑.๙  ล้านคน  ในขณะที่ ศูนย์ศึกษาผู้อพยพ(Center for Immigration) กรุงวอชิงตัน  ระบุว่าผู้อยู่อย่างผิดกฎหมาย   มีจำนวน ๑๑.๒ ล้านคน    หากเปรียบเทียบกับการสำรวจก่อนหน้านี้ตัวเลขลดจำนวนลงมาก  เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจอเมริกาที่ถดถอยลง  การจ้างงานจึงลดลงเป็นเงาตามตัว  แล้วยังมีสาเหตุอื่น ๆ    เช่น  การปราบปรามอย่างหนักของทางหน่วยอิมมิเกรชั่น  ,การบุกจับทั้งที่บ้านและที่ทำงาน  ,การบังคับใช้กฎหมายที่เอาจริงเอาจังมากขึ้น  ,การเพิ่มโทษนายจ้างที่ใช้แรงงานผิดกฎหมายนักขึ้น  รวมทั้งการสภาคองเกรสออกมาตรการควบคุมจำนวนผู้อยู่ผิดกฎหมายหลายมาตรการ  เช่น การเพิ่มจำนวนเจ้าหน้าที่ตรวจชายแดน  การสร้างรั้วตามแนวชายแดนยาวขึ้น    กรณีนี้สำนักข่าวเอพีเคยชี้ว่าพรรคการรีพับรีกันและแดโมแครต ต่างมีแนวทางการสนับสนุนให้มีร่างกฎหมายปฎิรูประบบอิมมิเกรชั่น ที่เรียกว่า                 Comprehensive  immigration  ซึ่งเป็นกฎหมายที่มีเนื้อหาครอบคลุม  ป้องกันไม่ให้มีการลักลอบเข้าเมือง การใช้กฎหมายบีบบังคับหรือปิดทางไม่ให้ผู้อยู่อย่างผิดกฎหมายหางานหรือมีชีวิตความเป็นอยู่ที่สะดวกขึ้น ขณะเดียวกันก็เปิดทางให้ผู้อยู่อย่างผิดกฎหมายที่มีคุณสมบัติเหมาะสมและไม่มีประวัติอาชญากรรมสามารถยื่นเรื่องขอปรับสภาพตัวเองได้ เช่นกัน  ซึ่งเราต้องติดตามความคืบหน้าของการพิจารณากฎหมายฉบับนี้ต่อไป หลังจากที่ไม่ผ่านสภาคองเกรสเมื่อ ๒๐๐๗ 

          ดังนั้นจะเห็นว่าการอยู่อย่างผิดกฎหมาย “โรบินฮูด” ในอเมริกาไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไป  จำวนคนที่เพิ่มมากขึ้นจนกลายเป็นปัญหาสังคมของอเมริกา  จนมีความพยายามหลายครั้งที่จะจัดการกับเรื่องนี้ เพราะการเข้ามาอยู่อย่างผิดกฎหมายเป็นการเบียดบังภาษีของคนอเมริกัน  โรบินฮูดที่มีเกือบ  ๑๒   ล้านคนในจำนวนนี้มีคนไทยรวมอยู่ด้วย  ซึ่งไม่สามารถบอกได้ว่าเท่าไหร่  แต่สำนักข่าวอเมริกาออกมาเปิดเผยเมื่อไม่นานมานี้ว่า เฉพาะในลอสแองเจิลลีส  มีคนไทยที่อยู่อย่างผิดกฎหมาย ถึง ๑๒๕,๐๐๐  คน   อะไรทำให้ผู้คนยอมหลบซ่อนอยู่อเมริกา จากที่เคยพูดคุยกับคนไทยที่อยู่ใน ซานฟราสซิสโก , นิวเจอร์ซี่ , นิวยอร์ก ให้เหตุผลที่แตกต่างกันพอสรุปได้ดังนี้

·       ๑ .ภาวะเศรษฐกิจเมืองไทยที่ไม่พออยู่พอกิน 

·       ๒ .ค่าเงินของอเมริกาสูงเมื่อเทียบกับเงินไทยเมื่อแลกดอลร์ล่าเป็นเงินบาท

·       ๓ .ต้องการโอกาสของชีวิตที่ดีกว่า เช่น การศึกษา  การได้ซิติเซ่น

·       ๔ .ประสบการณ์ชีวิตที่ผิดหวังจึงต้องการ “ไปตายเอาดาบหน้า”

·       ๕ .หนี้สินล้นพ้นตัว

·       ๖. มีประวัติอาชญากรรม

·       ๗. มีภาระการส่งเสียครอบครัว บุตร

                คนไทยส่วนใหญ่ที่อยู่อย่างผิดกฎหมายมักจะเข้ามาอเมริกาด้วยวีซ่าท่องเที่ยว  หรือ วีซ่าทำงาน  ที่มีกำหนดเวลา  แต่สิ่งที่เหมือนกัน คือ เมื่อพ้นระยะเวลาการให้พำนักอยู่ในอเมริกาแล้วเขาเหล่านี้จะไม่กลับประเทศไทยโดยยอมรับสภาพ “โรบินฮูด”  เพราะเชื่อว่าดีกว่าการกลับไปอยู่เมืองไทย  การพำนักในอเมริกาของวีซ่าท่องเที่ยว หรือ visitor visa   จะมีระยะเวลาไม่เกิน ๖ เดือน  แม้ว่าบางรายอายุวีซ่ายาวถึง  ๑๐   ปี  แต่มิได้หมายความว่าผู้ถือวีซ่าจะอยู่ในอเมริกาติดต่อกันได้ตามที่วีซ่าระบุ     เพราะวีซ่า  หมายถึง  การอนุญาตให้เข้าออกอเมริกา ภายในระยะเวลาที่ระบุไว้ในวีซ่า แต่มิได้หมายถึงการอนุญาตให้พำนักอยู่  เพราะการพำนักอยู่เป็นอำนาจของ หน่วยอิมมิเกรชั่น  หรือ ตำรวจตรวจคนเข้าเมือง  ซึ่งเมื่อเราทุกคนแตะแผ่นดินอเมริกาต้องผ่านการตรวจของอิมมิเกรชั่นที่ด่านตรวจ เช่น สนามบิน  บริเวณชายแดนติดต่อกับประเทศต่าง ๆ

                สำหรับคนที่เข้ามาด้วยวีซ่าทำงาน   มักจะเป็นแรงงานฝีมือหรือผู้ใช้แรงงานในฟาร์ม  ผัก ผลไม้  เป็นต้น   เมื่อหมดสัญญาจ้างมักจะไม่กลับไทยเช่นกัน  แต่จะขยับขยายตนเองเข้ามาทำงานร้านอาหาร  ซึ่งร้านอาหารไทย  เป็นแหล่งรวมของผู้อยู่ผิดกฎหมายของคนไทยมากที่สุด  เพราะเป็นงานที่คนไทยคุ้นเคย   เรียนรู้เร็ว   รายได้จะได้รับเป็นเงินสด  ไม่ต้องหักภาษี  แม้ว่าค่าตอบแทนต่ำกว่าค่าแรงขั้นต่ำของกฎหมายแรงงานอเมริกา คือ เริ่มตั้งแต่ ๕  - ๑๕ เหรียญ   ต่อชั่วโมง ขึ้นอยู่กับความชำนาญ    แต่เจ้าของร้านอาหารไทยมักจ้างในลักษณะเหมา  เช่น ร้านเปิด ๑๑.๐๐-๑๑.๐๐  นาฬิกา   จะจ่ายเริ่มต้นที่ ๕๐ เหรียญ ขึ้นไป  หลังจากนั้น จะได้รับการปรับขึ้นตามศักยภาพ

เงินที่ได้จากการทำงาน ในร้านอาหารไทย  เมื่อเปลี่ยนเป็นเงินบาทจะรู้สึกว่าได้เยอะ   แต่เมื่อนำมาคำนวณหักคิดค่าใช้จ่าย   ค่าครองชีพ  แล้วถือว่าเป็นรายได้ที่น้อยมาก แถบไม่เหลืออะไรเลย   แต่คนไทยเหล่านี้ก็จะอดทนจน ได้รับการปรับค่าตอบแทนสูงขึ้น เรื่อย ๆ  หรือ ในบางรายจะย้ายตัวเองไปทำงานร้านอื่น  ที่ให้ค่าตอบแทนสูงกว่า  ลักษณะงานร้านอาหาร  ทั่วไป  เช่น เชฟ,  แผนกผัด,    แผนกแอปพลิไทเซอร์  , แผนกเสริฟ  ส่วนนี้จะได้รับเงินค่าตอบแทนประจำน้อย ประมาณ ๒๐  เหรียญต่อวัน แต่จะได้รับ ค่าทริป  ซึ่งเมื่อรวมรายได้ต่อวันจะได้รับประมาณ ๗๐-๑๐๐ เหรียญ

นักศึกษาที่มาเรียนในอเมริกาชอบที่จะทำงานนี้มากกว่าทำงานในครัว 

                เมื่อกลายเป็นโรบินฮูด  เต็มรูปแบบเขาหล่านี้ต้องอดทนต่อสู้กับภาวะการคิดถึงบ้าน คิดถึงคนในครอบครัว บางคนอยู่นานเป็นสิบปี จนปรับสภาพตนเองเป็นคนถูกกฎหมายก็มี  เพราะกฎหมายอเมริกาเปิดช่องไว้เหมือนกัน เช่น การแต่งงานกับคนอเมริกัน  การยืนเรื่องของกรีนการ์ด  หรือ มีกฎหมายนิรโทษกรรมให้คนผิดกฎหมายได้อยู่อย่างถูกกฎหมาย  ในขณะที่วิธีการเดินทางเข้าอยู่ในอเมริกาสามารถทำได้ ๔ ช่องทางด้วยกัน  คือ

1. การว่าจ้างงานในประเทศ นายจ้างสามารถยื่นเรื่องขอวีซ่าทำงานให้แก่ลูกจ้างคนใดๆ ที่มีคุณสมบัติในตำแหน่งที่ถูกระบุไว้โดยมีเงื่อนไขว่า นายจ้างไม่สามารถหาอเมริกันซิติเซ่นที่มีคุณสมบัตินั้นได้แล้ว โดยทั้งนี้ข้อพิจารณาต่างๆ จะรวมไปถึงวุฒิการศึกษาและประสบการณ์การทำงานในสาขานั้นๆ การออกใบกรีนการ์ดให้แก่บุคคลในตำแหน่งที่ไม่ต้องใช้ทักษะในการทำงานมาก (Low-skilled worker) มีจำนวนจำกัดเพียง 5,000 ตำแหน่งทั่วประเทศต่อปี ความต้องการแรงงานประเภทนี้ยังมีอยู่พอสมควรแต่ในขณะที่ลูกจ้างที่เป็นชาวอเมริกันเองมีจำนวนน้อยลง เนื่องจากชาวอเมริกันมีการศึกษาสูงขึ้น

2. การได้รับกรีนการ์ดจากครอบครัว อเมริกันซิติเซ่นสามารถทำเรื่องขอกรีนการ์ดให้แก่คู่สมรส พ่อแม่ ลูก และพี่น้องได้ แต่การขอกรีนการ์ดแบบได้โดยตรงและใช้เวลาไม่นาน จะขอให้ได้เฉพาะแก่คู่สมรสและบุตรที่ยังไม่สมรส แต่อย่างไรก็ตามเนื่องจากมีผู้สมัครกรีนการ์ดประเภทครอบครัวเป็นจำนวนมาก ทำให้เกิดการสะสม (Backlog) ของวีซ่าประเภทนี้ค้างอยู่ในระบบเป็นจำนวนมาก

3. ผู้ลี้ภัยสงครามและความไม่สงบสุขในประเทศ การออกวีซ่าผู้ลี้ภัยสงครามจะทำได้โดยบุคคลบุคคลนั้นพิสูจน์ให้เห็นว่ามีความกลัวที่จะถูกทำร้าย ถูกข่มเหงรังแก หรือถูกภัยคุกคามต่างๆ ด้วยเหตุผลการขัดแย้งทางชาติพันธุ์ ศาสนา สมาชิกกลุ่มองค์กรใดๆ ในประเทศ รวมไปถึงความขัดแย้งทางอุดมการณ์ทางการเมือง และแหล่งที่มาของชนชาติ แต่อย่างไรก็ดีถึงแม้ว่าบุคคลใดจะพิสูจน์ให้เห็นว่ามีเหตุผลเพียงพอในข้างต้นแล้วก็ตาม แต่ไม่ได้หมายความว่าบุคคลเหล่านั้นจะขอทำเรื่องได้ทั้งหมดเนื่องจากวีซ่าประเภทนี้มีโควต้าด้วยเช่นกัน อนึ่งเหตุผลในเรื่องของเศรษฐกิจตกต่ำในประเทศนั้นๆ ไม่สามารถเป็นเหตุผลในการขอวีซ่าผู้ลี้ภัยได้

4. ลอตโตกรีนการ์ด มีการออกจำนวนกรีนการ์ดจากลอตโตจำนวน 55,000 ที่ต่อปี เป็นการออกให้แก่บุคคลจากประเทศต่างๆ ทั่วโลก แต่อย่างไรก็ตาม ประเทศที่มีผู้เข้าเมืองเป็นจำนวนสูงอย่างประเทศ เม็กซิโก จีน และอินเดีย จะไม่สามารถร่วมโปรแกรมลอตโตกรีนการ์ดนี้ได้ ผู้สมัครขอกรีนการ์ดจำเป็นต้องมีวุฒิการศึกษาขั้นต่ำระดับชั้นมัธยมปลาย และมีประสบการณ์การทำงานอย่างน้อย 2 ปี  ประเทศไทยสามารถเข้าร่วมโปรแกรมนี้ได้

จากวิธีการที่มีหลายช่องทาง    ทำให้ระบบอิมมิเกรชั่นของประเทศสหรัฐฯ  มีความล้าหลังไม่ทันกับสภาพในปัจจุบันที่มีผู้สมัครทำเรื่องขอกรีนการ์ดที่มากล้นในแต่ละปี เหล่านี้เองเป็นคำตอบที่ว่า เหตุใดบุคคลเหล่านี้จึงเข้าประเทศอย่างไม่ถูกกฎหมาย เหตุใดเขาเหล่านั้นจึงไม่อยากรอคอย ประเทศที่ขึ้นชื่อว่าเป็นชาติที่เปิดโอกาสให้บุคคลอพยพเดินทางเข้าประเทศได้อย่างสหรัฐฯ จำเป็นหรือไม่ที่จะต้องเปลี่ยนแปลงระบบอิมมิเกรชั่นที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพมากกว่านี้

ครั้งหน้า จะมาเล่าให้ฟัง เรื่อง กฎหมายนิรโทษกรรมของสหรัฐอเมริกา  และอิมมิเกรชั่นกับการตรวจจัดเก็บข้อมูลผู้เดินทางเข้าสหรัฐอเมริกา

แล้วพบกันค่ะ