ดาวรำพึง คนรำพัน

 

 

คืนนี้ไร้ดาว...ค่ำเหงาไร้คน

ดาวน้อยไม่สน...ไม่มองมาเลย

กลุ่มเมฆทึบหนา...บดบังกว่าเคย

ลมยังนิ่งเฉย...เหมือนเย้ยในที

ไม่ยอมให้ยล...หลบแสงดาวหนี

คืนเหงาเรานี้...ได้แต่เฝ้าคอย

เพ้อคิดถึงเธอ...เหม่อไปใจลอย

เธอดั่งดาวน้อย..ที่คอยหลบตา

ฉันจะรอดาว...จนเช้าดีกว่า

เผื่อดาวกลับมา...จะได้เจอกัน

สร้างดาวส่วนตัว...มาพัวมาพัน

แอบสร้างสวรรค์...เล็ก เล็ก ในใจ

นอนดึงดวงดาว...มาพราวใกล้ ใกล้

แอบดึงดวงใจ...เธอไว้ใกล้กัน

เธอคงไม่รู้...ถึงความสำคัญ

ยามเธอไกลฉัน...นั้นเหงาเพียงใด

 

Present by Garnet