ดาวรำพึง คนรำพัน
คืนนี้ไร้ดาว...ค่ำเหงาไร้คน
ดาวน้อยไม่สน...ไม่มองมาเลย
กลุ่มเมฆทึบหนา...บดบังกว่าเคย
ลมยังนิ่งเฉย...เหมือนเย้ยในที
ไม่ยอมให้ยล...หลบแสงดาวหนี
คืนเหงาเรานี้...ได้แต่เฝ้าคอย
เพ้อคิดถึงเธอ...เหม่อไปใจลอย
เธอดั่งดาวน้อย..ที่คอยหลบตา
ฉันจะรอดาว...จนเช้าดีกว่า
เผื่อดาวกลับมา...จะได้เจอกัน
สร้างดาวส่วนตัว...มาพัวมาพัน
แอบสร้างสวรรค์...เล็ก เล็ก ในใจ
นอนดึงดวงดาว...มาพราวใกล้ ใกล้
แอบดึงดวงใจ...เธอไว้ใกล้กัน
เธอคงไม่รู้...ถึงความสำคัญ
ยามเธอไกลฉัน...นั้นเหงาเพียงใด
Present by Garnet