ถ้าไปแล้วก็คงยากจะกลับมาเชียงใหม่แล้วล่ะ..............................

 

           ตอนนี้กำลังจะได้งานใหม่ มีทั้งความรู้สึกดีใจและเสียใจปนๆ กันไป ดีใจที่ได้งานใหม่ซึ่งเป็นงานที่ดีและมั่นคง คิดถึงคำพูดแม่ที่ว่ามันอาจจะเป็นงานที่ดีงานสุดท้ายที่จะเข้ามาในชีวิตก็ได้ อายุก็มากขึ้นทุกวัน แต่ก็รู้สึกเสียใจเพราะจากคนที่เคยพักอยู่บ้านมาตลอดชีวิตจะต้องไปใช้ชีวิตคนเดียว มันเป็นความรู้สึกแปลกๆ ทีเดียว จากชีวิตที่เคยอยู่ในครอบครัวใหญ่มีพ่อแม่พี่น้อง ญาติ มาแวดล้อม เวลามีปัญหาก็คอยช่วยเหลือกัน แต่ต่อไปจะไม่มีอีกแล้ว มันทำให้รู้สึกใจหายขึ้นมาทันที เราจะใช้ชีวิตอยู่ยังไงในแบบที่ไม่มีพ่อแม่พี่น้องอยู่แวดล้อมแบบนั้น จะเหงาแค่ไหน เวลามีปัญหาจากที่เคยมีแม่เป็นที่ปรึกษาให้แต่ตอนนี้จะไม่มีแล้ว สมัยก่อนก็เคยรู้สึกเบื่อเหมือนกันเวลาที่ครอบครัวจะเดินทางไปไหนมาไหนทีนึงมันจะวุ่นวายมาก เสียงดังโหวกเหวก เพราะสมาชิกในบ้านเยอะหลายคน เดี๋ยวคนนั้นลืมอันนั้นเดี๋ยวคนนี้ลืมอันนี้ แต่ตอนนี้จะไม่มีบรรยากาศแบบนั้นอีกแล้ว เคยรู้สึกเบื่อแม่บ่น เคยทะเลาะกับแม่ พ่อ น้อง แต่ต่อไปต้องใช้ชีวิตอยู่คนเดียวในห้องพักแคบๆที่ไม่เหมือนบ้านเราไม่มีแม้แต่คนจะบ่นและให้เราทะเลาะด้วย ไม่มีพ่อแม่น้องที่น่ารัก เจ้าเหมียว 2 ตัว ไม่มีอีกแล้ว จากที่เคยตื่นเช้ามาก็เห็นหน้าพ่อแม่น้องๆ ทุกวัน ก็จะไม่มีอีกแล้ว ต้องอยู่คนเดียว ทำอะไรคนเดียว ไม่มีใครคอยให้คำปรึกษา มันช่างเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตจริงๆ