วันนี้กระบวนการเรียนรู้เราปรับกันใหม่... สามปีกว่าย่างเข้าปีที่สี่ของการเรียนรู้และพัฒนางานประจำด้วยการทำวิจัยของโรงพยาบาลยโสธร. กระบวนการเรียนรู้มีการปรับเปลี่ยนหลายครั้งต่อหลายครั้ง...
หากเพียงแค่การบรรยาย "วิจัย"... ก็คงจะไม่มีอะไรยุ่งยากมาก
แต่..หากตั้งโจทย์ว่า... "ทำอย่างไร"จึงจะให้คนหน้างานรู้สึกว่าการนำแนวทางกระบวนการอันเป็นระบบตามการทำวิจัยมาใช้ในการแก้ไขและพัฒนาในงาน เป็นเรื่องที่ไม่ยุ่งยากนี่สิ ช่างเป็นความท้าทายของผู้อำนวยให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ ...
สำหรับข้าพเจ้านอกจากจะเป็นความท้าทายแล้ว...
ยังรู้สึกว่านี่ช่างเป็นเสน่ห์อีกอย่างหนึ่งที่หล่อเลี้ยงพลังแห่งการทำงานได้ดีทีเดียว...
จากการเรียน ป.เอก..อีกหนึ่งสาขาที่เรียนในเรื่องการออกแบบสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ต่อการสร้างความรู้ของมนุษย์นี้...ข้าพเจ้านำฐานแนวคิดภายใต้ ทฤษฎีการสร้างความรู้อันเป็นหนึ่งในทฤษฎีจิตวิทยาการเรียนรู้มาผสานและเติมเต็มเข้าไปหลอมรวมกับทฤษฎีการจัดการความรู้...มาเป็นฐานหลักต่อการออกแบบสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ และในส่วนหนึ่งได้นำมาใช้ในกระบวนการเรียนรู้การทำ R2R... ด้วย...
กระบวนการเรียนรู้ที่เราทำกันมาตลอด ...
ไม่มีรูปแบบตายตัว ไม่มีสูตรสำเร็จ หากแต่ยึดผู้เรียนเป็นหลัก และเน้นบรรยากาศการเรียนรู้ที่หลีกเลี่ยงสภาวะแห่งการกดดัน และบีบคั้น...
ความสำเร็จแห่งการเรียนรู้...ไปถึงเป้าหมายได้เหมือนกัน และเราไม่จำเป็นต้องบีบคั้นทางด้านลบ หากแต่เราใส่พลังด้านบวกให้เกิดเป็นแรงผลักอันสำคัญ...ให้บุคคลก้าวผ่านพ้นปัญหาและอุปสรรคไปสู่การเรียนรู้ได้ โดยไม่จำเป็นต้องให้ตัวเองเครียด...ก็ได้
การเรียนรู้วันนี้เราลองรูปแบบใหม่ ที่หมายมั่นในใจ...
การนั่งทำงานร่วมกัน...ไม่มีการสอนและบรรยาย
มีแต่การให้ลงมือปฏิบัติ สร้างบรรยากาศที่เอื้ออำนวย เรามีเป้าหมายหลักว่า...งานจะเสร็จในส่วนที่เราคาดว่าน่าจะทำเสร็จ... ปรากฏว่า ผลลัพธ์สุดท้าย..เราได้เนื้อหางานอันเป็นแก่นได้..อย่างน่าทึ่งทีเดียว
รู้สึกประทับใจและชื่นชมคนหน้างาน โรงพยาบาลยโสธรที่เข้าร่วมเรียนรู้ด้วยกันในวันนี้
ก่อเกิดเป็นพลังใจ...
โดยเฉพาะพี่กะปุ๋ม (คุณจุฬาภรณ์ - ชื่อเล่นคล้ายกันเลย ^__^) ที่วันนี้เดินเข้ามาด้วยความว่างเปล่า แต่พอได้มาเจอกระบวนการเรียนรู้ ... ไม่นานก็สามารถหยิบปรากฏการณ์หน้างานจริงของตนเอง มาวิเคราะห์และเลือกมาสู่กระบวนการพัฒนาด้วยการทำวิจัย ... พี่กะปุ๋ม-จุฬาภรณ์ ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกประทับใจมาก และทำให้มองเห็นว่า ... นี่แหละหากลงมือทำเมื่อไรก็คือเมื่อนั้น ไม่ต้องรีรอ... ทำก็ทำ ที่สุดของการทำ คือ การแล้วเสร็จ...
----------------------------
