บันทึกการเดินทางกลับบ้าน

หลังจากที่อบรมเรื่องการจัดทำบล็อกในเวป gotoKnow เสร็จเรียบร้อยแล้ว  ประมาณสี่โมงเย็นกว่าๆๆ  พวกเราก็ออกมายืนรอรถแท็กซี่โดยยืนรอกันสามคนเพื่อไปลงที่หมอชิต และเพื่อแชร์ค่ารถแท็กซี่(อิ อิ จุดประสงค์หลักนะ)  คันแรกไม่ว่าง คนที่สองไม่ว่าง ยืนรอจนเมื่อยขาแล้ว  คันที่สามเห็นว่างมาแต่ไกล  ก็เลยกวัก รถจอด แต่ปรากฎว่าเจ้าของรถแท็กซี่ถามว่าไปไหน พวกเราบอกประสานเสียงกันว่าไปหมอชิต  ปรากฎว่ารถแท็กซี่บอกว่าไม่ไป  ทำให้พวกเราท้อยืนขาแข็งรอรถคันต่อไป และก็แปลกใจว่าทำไมรถแท็กซี่ถึงไม่ไป คงคิดในใจว่ารถคงจะติด  เขาจึงไม่อยากไป  เพราะตอนนี้มองไปทางไหนก็มีแต่รถ  รถติดเคลื่อนได้ทีละนิด ร้อนก็ร้อน ประกอบกับคนก็เยอะ  รถก็แยะ  เมือง กทม. ไม่เห็นน่าอยู่เหมือนคนหลายๆๆคนบอกเลย  แต่ก็ช่างเถอะเพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะกลับถึงบ้านแล้ว  แล้วพรุ่งนี้ก็เป็นวันแห่งความรักด้วย  และในที่สุดเราก็ได้ขึ้นรถแท็กซี่กลับซึ่งใช้เวลาทั้งหมดยืนรอรถแท็กซี่ประมาณหนึ่งชั่วโมง ถ้าเปรียบเทียบกับการรอรถที่ต่างจังหวัดห้านาทีก็ไปถึงแล้วแต่นี้กลับต้องใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง ซึ่งถ้าเวลาที่ใช้ไปนี้ถ้าอยู่ต่างจังหวัดคงทำอะไรได้หลาย  ๆ  อย่าง  อืม  และก็ถึงหมอชิตสักที  ต่อไปพวกเราก็ไปจองตั๋วเพื่อกับจังหวัดพิษณุโลก  ปรากฎว่าที่นั่งเต็ม  ได้รอบเวลา 19.00 น. แถมต้องนั่งชั่นล่างอีกด้วย แต่นั้นไม่ใช่ปัญหาขอให้กลับถึงบ้านก็พอแล้ว เพราะคิดถึง พ่อ แม่ น้อง มากแล้ว เพราะมาอบรมซะหลายวัน แต่ที่โชคดีไปกว่านั้นคือ ได้เพื่อนร่วมทางด้วยหนึ่งคน คือ เพื่อนมาจากจังหวัดสงขลา(เขามีธุระไปพิษณุโลก) อิอิ เราก็เลยคุยและแลกเปลี่ยนความรู้การทำงานซึ่งกันและกัน  ซึ่งเมื่อมาคิดดูแล้ว สถานที่ทำงานแต่ละที่ไม่ค่อยแตกต่างกันมากนัก แต่ที่แตกต่างกันคือเพื่อนร่วมงาน  และนิสัยของแต่ละคน  และก็ทุกที่ที่ทำงานก็มีปัญหาและอุปสรรคเหมือนกันหมดทุกที่ เพียงแต่เราจะสามารถยอมรับและรับมันได้หรือเปล่า  อืม....  และในที่สุดรถก็มาถึงขนส่งจังหวัดพิษณุโลก  ประมาณตีหนึ่ง ยอมรับว่าสภาพตอนนี้แย่มากเหนื่อยง่วงเพลีย  อยากแต่จะนอน พอลงจากรถก็บายเพื่อนร่วมเดินทาง ถึงบ้านอาบน้ำนอน อืม... พอคิดแล้วการอบรมครั้งนี้มีประโยชน์มากเลย อยากให้ครั้งหน้าอบรมมีเวลาอบรมมากกว่านี้  พวกเราจะได้ตักตวงความรู้ให้เยอะกว่านี้อีก  และที่สำคัญมีเพื่อนเพิ่มมากขึ้น ทำให้เรารู้มุมมองต่างๆๆ ของโลกมากขึ้น  เฮ้อ..พรุ่งนี้เป็นวันทำงานแล้ว  เดียวนะต้องกลับไปเล่าให้พี่ที่สำนักงานว่าไปอบรมมาเป็นอย่างไรบ้าง พร้อมทั้งถ่ายทอดความรู้ที่มาอบรมให้กับเจ้าหน้าที่ที่ดูแลโครงการนี้โดยตรง และจะบอกว่าวิยากรแต่ละท่านที่มาถ่ายทอดความรู้สุดยอดมากเลย เก่งทุกท่าน  อิอิ  .... แล้วเพื่อนๆๆละ กลับบ้านเป็นอย่างไรบ้างค่ะ