ชีวิตนี้ประเสริฐสุดที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ และพบพุทธศาสนา เนื่องด้วยได้เหตุปัจจัยที่พึ่งพา เป็นแสงสว่างนำทางชีวิตให้เป็น “ไท...”

ชีวิตเก่า ชีวิตเดิม คือ ชีวิตที่ต้องตกเป็น “ทาส”
ทาสแห่งกิเลส คนรับใช้ของตัณหา นายจ้างสองคนนี้จึงนำพาให้เวียนว่ายตายเกิดในภพภูมิ

อัตภาพในชาตินี้ประเสริฐนัก ได้ฟูมฟักชีวิตบนแผ่นดินนี้
แผ่นดินที่อุดมไปด้วย “ธรรม” อันเป็นสรณะ (ที่พึ่ง) ทั้งสามว่าด้วยรัตนตรัย

แก้วสามประการอันวิเศษ ประดุจเสกเนรมิตจิตผ่องใส
พ่อแม่ พี่น้อง ลูกหลานได้เป็น “ไท” ไร้ผูกมัด ได้อิสระอย่างแท้จริง

แผ่นดินธรรม แผ่นดินนี้ มีค่านัก
อริยมรรคมีองค์ ๘ ปูทางสิ้น
แม้ดับสูญ สิ้นชาติ ไร้ชีวิน
กายหมดสิ้น จิตสว่าง ด้วยแสงธรรม

แผ่นดินธรรม แผ่นดิน “ไท” อิสระ
รุด เร่ง ละ ตัดความอยาก ให้แดดิ้น
ลูก “ไท” เอ๋ย กายใจเอย อย่าประวิง
ตัดเสียสิ้น ความอยากได้ สุขในกาย
 
โสดาปัตติมรรค นับเจ็ดชาติ
สะกิทาคา ได้ขาด เพียงชาติมั่น
อนาคามีมรรคดับสูญสิ้นชาติกัน
อรหันต์ เข้านิพพาน สราญเอย...