การทำงานคือการปฏิบัติธรรม (และ KM) (2) ทำเพราะกิเลส หรือเพราะฉันทะ


การทำงานอาจก่อความเครียดก็ได้ ก่อความสุขก็ได้

การทำงานคือการปฏิบัติธรรม (และ KM) (2) ทำเพราะกิเลส หรือเพราะฉันทะ

  • ได้กล่าวในตอนที่แล้ว ว่าการทำงานในลักษณะที่คนทั่วไปเรียกว่า “บ้างาน” นั้น ทำให้เครียดก็ได้ หรือทำให้สุขก็ได้  
  • คน “บ้างาน” ที่เครียดเพราะในทางชีววิทยา การทำงานนั้นขับดันด้วย ฮอร์โมน อะดรีนาลิน   ส่วนคน “บ้างาน” ที่สุข ขับเคลื่อนด้วยฮอร์โมน เอ็นดอร์ฟิน   อะดรีนาลิน ทำให้ร้อน   เอ็นดอร์ฟิน ทำให้เย็น
  • ในทางธรรมอธิบายว่า ต่างกันที่การทำงานนั้นมี กิเลส หรือ ฉันทะ เป็นแรงขับดัน   กิเลส ทำให้ร้อน   ฉันทะ ทำให้เย็น
  • การมุ่งทำเพื่อตน พวกตน ตัวกู ของกู เป็นกิเลส    การมุ่งทำเพื่อผู้อื่น เพื่อส่วนรวม เพื่อการอยู่ร่วมกัน เพื่อการเรียนรู้ร่วมกัน เป็นฉันทะ 
  • การทำงานที่ก่อความเย็น   หรือเกิดสมดุล ระหว่าง ร้อน – เย็น เป็นการปฏิบัติธรรม
    วิจารณ์ พานิช
    ๖ เมย. ๔๙
    วันจักรี
หมายเลขบันทึก: 24078เขียนเมื่อ 16 เมษายน 2006 09:13 น. ()แก้ไขเมื่อ 16 พฤษภาคม 2012 16:36 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (2)

 ขอคิดต่อนะครับ ...

    เมื่อทำด้วยกิเลส คือ ราคะ เป็นตัวนำ แรงขับจะสูง สูงจนมีโทสะ เข้ามาผสมโรงได้โดยง่าย แล้วก็ปั่นป่วนจนเหมือนถูกแผดเผา ภายในก็คงมี อะดรีนาลิน หลั่งออกมาเต็มที่นะครับ  ในทางกลับกัน หากมี ฉันทะอันเกิดจาก ศรัทธาที่ถูกต้อง เป็นเครื่องนำทาง มันมักจะมี "สันโดษ" มากำกับให้เป็นไปอย่างนิ่งๆ  ต่อเนื่อง และหนักแน่น เอ็นดอร์ฟิน ที่หลั่งออกมาคงจะพอเหมาะ ให้รู้สึก อิ่มใจ พอใจ  เย็นใจ ได้นานและไม่รู้สึกเหนื่อยล้า.

ต่อเติมเพิ่มคะ..อีกคนคะ(จากคุณ Handy)

หากยิ่งทำ...ด้วย"จิต"ที่รักอยากจะทำด้วยแล้ว

ยิ่งก่อเกิดพลัง...อย่างไม่รู้ตัว

ปิติและอิ่มเอิบ...อย่างมีสติ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี