มาฆฤกษ์...
วันสำคัญเราชาวพุทธ ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน
ทั้งผู้ที่พยายามฝึกให้เป็นผู้มีสติรู้ ตื่น เบิกบาน
และผู้ ได้บรรลุการฝึกตนให้เป็นผู้มีสติรู้ ตื่น เบิกบานแล้ว
เป็นบุญเหลือเกิน ที่ได้เกิดมาในร่มพระพุทธศาสนา
ได้มีโอกาสศึกษาในพระธรรมคำสอน
และเดินบนเส้นทางการฝึกปรือ ปฏิบัติ
จะล้มลุกคลุกคลานบ้าง ก็ย่อมดีกว่าไม่ได้ฝึกใดๆ และหมดลมหายใจไปชาติหนึ่ง
เป็นบุญเหลือเกินที่ได้เกิดมามีอายตนะครบ ได้ใช้อายตนะอย่างเป็นประโยชน์
ทั้งคิด พูด และทำ อย่างผู้พยายามพากเพียรใฝ่ทางที่ดี
เผลอไผลบ้าง แต่ก็ไม่พยายามอ้อยอิ่ง
แม้บางครั้ง จะเอื่อยช้าเป็นเรือเกลือแต่ก็ไม่ดูดายยามกัลยามิตรรอบข้างคอยติงเตือน
วันสำคัญอีกรอบแล้ว
เป็นวันสำคัญมากยิ่ง
เป็นวันที่ต้องไม่ลืมที่จะสั่งสมการตั้งจิตให้สม่ำเสมอ
ทุกๆครั้งและทุกๆชาติ
ให้การตั้งจิตนี้ปักดิ่งจารึกลงในจิตใต้สำนึก
เมื่อเกิดในคราใดชาติใด
ครานั้นชาตินั้นเกิดเป็นอัติโนมัติ
มุ่งมั่นให้ถึงซึ่ง “พระนิพพาน”
ให้ได้พบพุทธศาสนาในทุกๆชาติ
ในชาติใดชาติหนึ่งได้เกิดในพุทธกาล
อยู่ต่อหน้าเบื้องพระพักตร์ฟังพระธรรมเทศนาจากพระโอษฐ์
ในคืนมาฆฤกษ์...
ตั้งจิตปักดิ่งมุ่งมั่น
ยามนี้แม้จะได้มากก็ไม่ประมาท
ยิ่งได้น้อยยิ่งย่อมต้องมุมานะ
ฝีกฝืน ฝึกฝน พากเพียร อย่างผู้มีเป้าหมาย
คืนสำคัญมาฆฤกษ์
ขอนอบน้อมจิตอธิษฐานแรงกล้า...พบพระพุทธศาสนาในทุกๆชาติ
ได้ปฏิบัติและบรรลุมรรคผลแห่งพระพุทธศาสนา
และในชาติใดชาติหนึ่งได้เกิดในสมัยพุทธกาล
อยู่ต่อหน้าเบื้องพระพักตร์ฟังพระธรรมเทศนาจากพระโอษฐ์
ในคืนมาฆฤกษ์....
สาธุ อนุโมทนา ค่ะ
ขอบคุณค่ะ