ตอน คำถามที่ทำให้คนตอบต้องมานั่งเขียน..เพราะเริ่มรู้สึกว่าเวลาฟังคำถามนี้ในช่วงนี้ทีไร..อารมณ์ปริ้ดแตกมันขึ้นทุกที เลยทำให้เวลาตอบ(พูด)เสียงดังและใส่อารมณ์ด้วยซึ่งคิดว่า..ไม่ดีเลย..ไม่ว่าคนถามจะถามเล่นถามจริง..หรือถามแบบไม่รู้แล้วอยากรู้จริงๆ..หรืออะไรก็ตามที..แต่ถ้าคนตอบ..ตอบ(พูด)ด้วยอาการและความคิดอย่างนี้..สู้ดีอย่าพูดอย่าตอบจะดีกว่า..(ทำให้ตอนนี้เวลามีคำถามนี้ขึ้นมา..สิ่งที่ทำคือ ยิ้มเล็กๆ และไม่พยายามพูดอะไรคือถ้าหมออยู่แถวนั้นจะโบ้ยให้ไปถามหมอ แต่ถ้าไม่มีใครก็จะยิ้ม..ไม่ตอบ..พยายามไม่พูด..) ส่วนมากคนที่ถามจะเป็นกรณีที่ไม่เอามารักษาไม่เอามาหาหมอคือมีสุนัขตายไปแล้ว แล้วพอดีมาซื้อของหรืออื่นๆ ก็จะถามน่ะและถ้าเราเงียบก็จะพยายามเล่าว่าอาการมันเป็นยังไงก่อนตาย คำถาม: ทำไมหมาที่เลี้ยงไว้มันถึงตาย?
จากคำถามนี้..ทำให้คิดทำเอกสารใบปลิวแจกเลยลองเขียนดู
คำถาม: จะเลี้ยงสุนัขอย่างไร..ไม่ให้ตาย?...ทำไมหมาที่เลี้ยงไว้มันถึงตาย?
2 คำถาม ความหมายใกล้เคียงกัน ในการตอบคำถามนี้ต้องใช้เวลาตอบมาก จึงเขียนเพื่อตอบ อย่างน้อยการอ่านคือความใส่ใจ เมื่ออ่านแล้วเกิดคำถาม....บอกถึงการเอาใจใส่
คำตอบหลัก = "ความรักและความรับผิดชอบ"
.....ชีวิตของสุนัขขึ้นอยู่กับเจ้าของ : สัตว์เลี้ยงไม่ว่าจะเป็นสุนัข แมว หรืออื่นๆ จะมีชีวิตอยู่อย่างไร ขึ้นอยู่กับเจ้าของนั่นเอง...เมื่ออยากเลี้ยงหมาซักตัว ควรจะรู้ว่า เลี้ยงหมาอะไร? เช่น พันธุ์อะไร? ขนสั้น/ขนยาว พันธุ์ไทย/พันธุ์ทาง/หมาฝรั่ง ขนสั้น/ขนยาว ตัวผู้หรือตัวเมียดีน่ะ? ขนาดตัวเมื่อโตเต็มที่แล้วแค่ไหน(ใหญ่/กลาง/เล็ก)?.
..ทำไมต้องรู้?... เพราะมันคือ การจัดการดูแลในอนาคต 20 ปีข้างหน้า (ชั่วอายุขัยของสุนัข 1 ตัวประมาณ 20 ปี) ..มีใคร? เคยเลี้ยงสุนัขได้ถึงแก่ตายไปบ้างมั้ย???
คำตอบที่สำคัญ = "การป้องกันโรคดีกว่าการรักษาโรค"
โรคภัยไข้เจ็บในสุนัข โดยมากร้ายแรงมีผลให้สุนัขถึงตายได้ เพราะเชื้อก่อโรคบางตัวไม่มียาฆ่าเชื้อโดยตรง แพทย์ทำได้เพียงรักษาตามอาการและให้ร่างกายต่อสู้กับเชื้อโรคนั้นเอง ดังนั้นการป้องกันโรคจึงสำคัญกับสุนัขมาก
คำถามที่อยากให้ถาม : แล้วเราจะป้องกันโรคให้แก่สุนัขได้อย่างไร?
คำตอบ(เดี๋ยวมาเขียนต่อ ขอบันทึกไว้ก่อน)
เราก็เลี้ยงหมา เราเลี้ยงหมาบ้านๆ แต่เราก็รักมัน ไม่อยากให้ตาย แต่...ขนาดคนพูดกันภาษาเดียวกันบอกได้ว่าตัวเองเป็นอะไร ป่วยไข้ตรงไหน ยังตายทุกคน....
"ความตายคือสิ่งเที่ยงแท้แน่นอน"
ยังเขียนไม่จบเลย
เรื่องที่เขียนมันก็แค่ความคับข้องใจของคนที่เห็นอะไร อะไร
แล้วมันช่วยไม่ได้หมดทุกตัว เวลาหมาตายเจ้าของก็ร้องไห้
และบอกว่าไม่รู้..(ร้องไห้ไปกับเขาด้วย)
ก็เลยลองมาเขียนดูผื่อว่าจะทำเป็นเอกสารแจกที่คลีนิค
แต่ก่อนเขียนไว้หลายเรื่องทำเป็นอกสารแจกให้ความรู้ประชาชน
แต่พอมาอ่านที่เคยทำ คิดว่ามันเป็นวิชาการเกินไป และยัดเยียดความรู้มากไป
จนทำให้ไม่น่าอ่าน ก็เลยมาลองเขียนใหม่ดู แต่ไม่เสร็จซักที
น้องมันก็ทวงแล้วทวงอีก แต่มันยังเขียนต่อไม่ออก..