ดิฉันเคยคุยเรื่องนี้แล้ว (อ่านที่นี่) เรามีการประชุมเพื่อเตรียมการเคลื่อนงานโครงการนี้เมื่อวันที่ ๕ มกราคม ๒๕๕๒ โดยใช้ OM เป็นตัวช่วยที่โรงแรมริชมอนด์ เป็นที่มาของการจัด KM Workshop ในวันที่ ๒-๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒ ที่โรงแรมหลุยส์ แทเวิร์น กรุงเทพ โดยคัดเลือกและเชิญทีมที่เชื่อว่ามีศักยภาพที่จะเป็นแกนนำในแต่ละภูมิภาคๆ ละ ๔ ทีม (เหนือ ใต้ อีสาน กลาง+ตะวันออก) มาเข้าประชุมเพื่อเรียนรู้เครื่องมือ KM
การประชุมเมื่อวันที่ ๕ มกราคม ๒๕๕๒
ทีมวิทยากรในการประชุมครั้งนี้ประกอบด้วยดิฉัน คุณธวัช หมัดเต๊ะ จาก สคส. คุณหมอนิพัธ กิตติมานนท์ จาก รพ.พุทธชินราชและทีมงานคือโต้ง ลัดดาวัลย์ วิภูษณพันธ์ อ้อเล็ก รัชดา พิพัฒน์ศาสตร์ อ้อใหญ่ เปรมสุรีณ์ แสนสม ภก.เอนก ทนงหาญ และคุณอุทัยวรรณ ผดุงสิทธิธรรม จาก รพร.ธาตุพนม รวมทั้งหมอฝน สกาวเดือน นำแสงกุล จาก รพ.ครบุรี คับคั่งและอบอุ่นดี
ทีมงานของเราใช้วิธีโทรศัพท์คุยกันว่าเป้าหมายของการประชุมคืออะไร ต้องการให้เกิดผลอะไรขึ้น จะมีกิจกรรมอะไรบ้าง แต่เพื่อให้มีความพร้อมที่สุด ดิฉันจึงนัดคุยกันอีกครั้งในวันที่ ๑ กุมภาพันธ์ น้องๆ ให้ความร่วมมือกันอย่างดีมาก มาถึงกรุงเทพเร็วกว่าที่คิดกันไว้เดิม ทีม รพ.พุทธชินราช ออกเดินทางจากพิษณุโลกแต่เช้า ส่วนคุณเอนกก็ขับรถออกจากธาตุพนมตั้งแต่ ๒๒ น.วันที่ ๓๑ มกราคม
เรารับประทานอาหารมื้อกลางวันร่วมกันและใช้ห้องอาหารจีนฟุ หมาน เหลา โรงแรมเดอะ ทวินทาวเวอร์ เป็นที่เตรียมงานขั้นสุดท้าย คุณธวัชมาร่วมไม่ได้เพราะไม่รับประทานอาหารจีน หมอฝนติดดูแลคุณพ่อ ส่วนอ้อเล็กติดเรียน คุยเรื่องงานไม่กี่คำก็รู้เรื่อง แต่กินอาหารกันไปหลายคำ...........
![]() |
บรรยากาศการเตรียมงานที่โต๊ะอาหาร ทุกคนทำงานหนัก
แขกพิเศษคือลูกสาวของคุณเอนก ๒ คน กำลังน่ารักน่าชังทั้งคู่
![]() |
คุณลูก (ของ ภก.เอนก) และคุณแม่ คนเล็กกำลังมองหารถทัวร์
ก่อนจะเล่าถึงรายละเอียดของการประชุมเชิงปฏิบัติการ อยากขอบอกก่อนว่าบรรยากาศตลอดการประชุม ๒ วันนี้ดีมากๆ คำพูดของผู้เข้าประชุมและทีมวิทยากร (ไม่นับรวมดิฉัน) ต่างมีสาระน่าฟัง และจับใจ เพราะพูดออกมาจากใจ คุณเอนกพึมพำอยู่หลายรอบว่าหมอนิพัธพูดดีมาก ถามว่าจดไว้หรือเปล่า ก็บอกว่าไม่ได้จด ลูกน้องก็ฟังแล้วเคลิ้ม จดเนื้อหาไม่ได้ครบสักคน ให้หมอนิพัธพูดซ้ำอีกก็บอกจำไม่ได้แล้วว่าพูดอะไรออกไป เสียดายจริงๆ ที่ดิฉันจดบันทึกไม่ได้ทั้งหมด
วัลลา ตันตโยทัย


เห็นรูป ครอบครัว ในบันทึกของอาจารย์ เขินเหมือนกันครับ
เพราะดู ช่างวุ่นวาย อิหลี ....... ดีแท้.........