ตนเเล เป็นที่พึ่งแห่งตน ใครเล่าจะช่วยตนได้
 มีชายหนุ่มคนหนึ่งแต่งงานเสร็จใหม่ๆ   แต่ไม่มีบ้านอยู่   อยากมีทาวน์เฮาส์อยู่สักหลัง   เขาได้ไปปรึกษากับแม่   และแม่ก็แนะนำให้เขาไปขอความช่วยเหลือจากนักบวชพเนจรรูปหนึ่ง     ชายหนุ่มรายงานให้แก่นักบวชพเนจรว่า   “ผมอยากได้ทาวน์เฮาส์ 1 หลัง  มีสัก 3 ห้องก็พอ  มีครัวและห้องน้ำด้วย  ถ้ามีเฉลียงและโทรศัพท์ด้วยยิ่งดี”
“เอาล่ะฉันจะช่วยเธอ”  นักบวชกล่าว   พลางหยิบตะเกียงเก่าๆ ใบหนึ่งส่งให้เขา   แล้วกล่าวว่า  “เอาตะเกียงใบนี้กลับบ้าน  จุดธูปเทียนบูชาแล้วเอามือถูข้างๆ ตะเกียงนี้   ยักษ์ตนหนึ่งจะออกมาจากตะเกียง  อยากได้อะไรก็ขอเอาจากยักษ์ก็แล้วกัน”  หลังจากได้ตะเกียงแล้วชายหนุ่มก็รีบกกลับบ้าน  แล้วก็กระทำตามที่นักบวชพเนจรบอกทันที
“ นายเรียกผมมาทำไม  ผมพร้อมที่จะรับใช้นาย"  ยักษ์ที่อยู่ในตะเกียงกล่าวอย่างนอบน้อม    ฝ่ายชายหนุ่มรีบบรรยายสิ่งที่ต้องการทันทีว่า   “ฉันอยากได้บ้านสักหลัง   มีสัก 3 ห้องนอน   มีห้องรับแขก   ห้องครัว   ห้องน้ำเสร็จสรรพ   ถ้ามีเฉลียงบ้านและโทรศัพท์ด้วยยิ่งดี…”  
“มีเท่านี้หรือนาย”   ยักษ์ถาม
“เท่านี้แหละ”   ชายหนุ่มตอบด้วยความดีใจ ยักษ์ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วกล่าวว่า  “ไอ้โง่   ถ้าฉันสามารถมีบ้านสวยๆ  อย่างนั้นได้    ฉันคงไม่มาคุดคู้อยู่ในตะเกียงบ้าๆ นี้หรอก   สวัสดี”  ว่าแล้วยักษ์ก็หายเข้าไปในตะเกียงตามเดิม  
ให้ข้อคิด  :  เรื่องการรู้จักพึ่งตนเอง   ความตั้งใจ   ความขยัน   อดทนในการเรียนรู้เรื่องต่างๆ