คนเราเกิดมา..
มีบางสิ่งบางอย่างมากมาย..
ที่ไม่เหมือนกัน..
แม้บางครั้งเกิดมารูปร่างหน้าตาเหมือนกัน..
แต่ความรู้สึกนึกคิดไม่เหมือนกัน..
จนยากแก่การทำความเข้าใจ..
ต่างคน..ต่างคิด..ต่างจิต..ต่างใจ..
ต่างคน..ต่างทำ..ต่างเรื่อง..ต่างราว..
ต่างคน..ต่างพูด..ต่างคิด..ต่างกัน..
แตกต่างเหล่านั้น..ยากแก่การเข้าใจ..
เหมือนดังอุปมา..
ที่ยกขึ้นเป็นตัวอย่างให้เห็นอย่างชัดเจนว่า..
หน้าบ้าน..
บ่งบอกความสวยงามของบ้าน..
แต่ไม่ได้บ่งบอกถึงความงดงามในจิตใจของผู้อยู่อาศัย..
หน้าปกหนังสือ..
บ่งบอกความสวยงามของหนังสือ..
แต่ไม่ได้บ่งบอกถึงความงดงามในเนื้อหาของหนังสือ..
หน้าตา..
บ่งบอกความหล่อ-ความสวยงามของคน ๆ นั้น..
แต่ไม่ได้บ่งบอกถึงความงดงามในจิตใจของคน ๆ นั้น..
เพราะต่างจิต..ต่างใจ..
ต่างความคิด..
ต่างอารมณ์และความรู้สึก..
เพราะคนเหมือนกัน...แต่ทำไม่เหมือนกัน..
เพราะคนเหมือนกัน...แต่พูดไม่เหมือนกัน..
เพราะคนเหมือนกัน...แต่คิดไม่เหมือนกัน.. 
ต่างคน..ต่างใจ..
ต่างคน..ต่างใจ..
เพราะคนเหมือนกัน...แต่ทำไม่เหมือนกัน..
เพราะคนเหมือนกัน...แต่พูดไม่เหมือนกัน..
เพราะคนเหมือนกัน...แต่คิดไม่เหมือนกัน..
ต่างคน ต่างใจ ไม่เหมือนกัน
ที่สำคัญ คือ การยอมรับกันในความแตกต่าง
โดยไม่แตกแยก
เราทำดีที่สุดแล้ว...
สิ่งใดที่เราได้พยายามแล้วอย่างเต็มที่
ไม่ว่าผลมันจะออกมาเป็นอย่างไรก็จงภูมิใจยอมรับ
เมื่อไม่มีอะไรจะมาเปลี่ยนแปลงกำหนดของโชคชะตาได้
ก็จงภูมิใจ...ที่เราได้ทำดีที่สุดแล้ว...
หลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้น
บางครั้งมันอาจไม่ใช่ผลจากการกระทำของเราโดยตรง
แม้การยอมรับความผิดพลาดบกพร่องของตัวเองจะเป็นสิ่งที่ควรทำ
แต่การโทษตัวเอง...ไม่ใช่วิธีที่จะช่วยอะไรให้ดีขึ้น
มีแต่จะทำให้เราต้องสูญเสียความเชื่อมั่นศรัทธาในตัวเอง
และยิ่งเจ็บปวดเสียใจกับเรื่องเลวร้ายตรงหน้ามากขึ้น
ไม่ว่าวันนั้นจะมีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้นก็ตาม
จงยอมรับความจริงว่ามันได้เกิดขึ้นแล้ว
และทำใจยอมรับเหตุการณ์นั้นๆ ให้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตของเราให้ได้
เรารู้ตัวเราเองว่าเราได้ทุ่มเทและพยายามแล้วอย่างเต็มที่
เราไม่ได้มีความตั้งใจที่จะทำให้ผลลัพธ์ต้องออกมาแย่หรือเลวร้าย
หากแต่โชคชะตาต่างหาก...
คือผู้กำหนดให้ทุกอย่างต้องเป็นเช่นนั้น
คิดเสียว่าเมื่อดวงเราจะต้องผิดหวัง..จะต้องล้มเหลว..จะต้องสูญเสีย..
ทุกอย่างมันก็จะต้องเป็นไปตามดวง..
หากฟ้าได้กำหนดมาให้เราต้องพบเจอกับเหตุการณ์นี้ กับความเจ็บปวดนี้
ก็ย่อมไม่มีทางที่เราจะหลีกเลี่ยงได้
ที่สำคัญคือที่ผ่านมาเราได้ทำดีที่สุดแล้วหรือเปล่า
ถ้าเราทำดีที่สุดแล้ว ทำเต็มที่ สุดพลัง สุดความสามารถของเราแล้ว
ก็จงอย่าไปเสียใจกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น
บางทีสาเหตุอาจไม่ใช่เพราะตัวเราเอง
แต่เป็นเพราะเหตุผลอื่นอีกมากมายหลายอย่างที่กำหนดให้มันเป็นไปเช่นนั้น
เมื่อสิ่งที่เราได้ทำคือสิ่งที่ดีที่สุด...
ก็ย่อมไม่มีอะไรที่เราจะต้องเสียใจ
วันนี้ไม่ใช่วันของเราแต่วันข้างหน้าอาจเป็นวันของเราก็ได้
สู้ต่อไปเถอะ...
ขอบคุณค่ะ ดีใจนะค่ะ ที่มีเพื่อนที่เข้าใจ
จะจำไว้ค่ะว่า วันนี้ไม่ใช่วันของเราแต่วันข้างหน้าอาจเป็นของเราก็ได้
สู้ๆๆค่ะ *-*
รู้หน้าไม่รู้ใจ ค่ะ ขอให้ใช้เวลาในการเรียนรู้ ยอมรับความแตกต่าง เติมเต็มในสิ่งที่ขาด ให้ในสิ่งที่ดีๆ มิตรภาพย่อมก่อเกิด เป็นกำลังใจค่ะ