ผมได้มีโอกาสคุณกับท่านอาจารย์จันทวรรณ ตอนงาน UKM 2/2549 ว่า ผมจะเขียนเรื่องเกี่ยวกับภาพถ่ายของเจ้าของบล็อก ซึ่งอาจารย์จันทวรรณสนับสนุนให้ผมเขียนเรื่องนี้

  ท่านอาจารย์หมอวิจารณ์ เคยพูดหรือเขียนหลายครั้งว่า "KM เมืองไทยไม่เหมือนใคร" ซึ่งจะมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับบล็อกในทำนองว่า บล็อกในองค์กรต่างประเทศ เจ้าของเขาจะใช้นามแฝงเพื่อที่ว่า เวลาลปรร.กันจะได้ ไม่ต้องไปสนใจว่าใครเป็นใคร ลูกน้องจะได้กล้าเขียน และบางครั้งก็ได้ไปลปรร.กับเจ้านาย หรือบางครั้งเจ้านายเห็นว่า ความคิดของลูกน้องดี ก็จะได้มา Share ด้วย

   แต่ KM ของไทยไม่เหมือนใคร โดยเฉพาะบล็อกเปิดโอกาสให้ผู้คนที่สนใจในเรื่องคล้ายๆ กัน ได้มาลปรร.กัน คือพบกันแบบ B2B แล้วหากมีโอกาสก็จะได้พบกันแบบ F2F และเนื่องจาก KM ในไทยที่ว่าไม่เหมือนใคร เพราะเราเริ่ม KM ในระดับประเทศ และ บล็อกใน GotoKnow เราก็เริ่มในระดับประเทศ

   จากประสบการณ์ของผม พอผมเริ่มสมัครเป็นสมาชิก Gotoknow ผมก็เริ่มใส่รูปเจ้าของบล็อกลงไปด้วย เริ่มจากการเป็นนักเขียนบันทึกลงบล็อก (Diary) แบบ No name ไปก่อน ได้หลายคนช่วยแนะนำ โดยเฉพาะท่านอาจารย์จันทวรรณ

   การที่เรามีภาพเจ้าของบล็อก แสดงถึงความจริงใจ เปิดใจ ที่จะแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้อื่น ซึ่งเป็นหลักพื้นฐานของการจัดการความรู้หรือ KM นั่นเอง

   พอถึงเวลาที่เหมาะสม ท่านอาจารย์จันทวรรณ ก็จะช่วยประชาสัมพันธ์บล็อกของเราให้มีผู้รู้จักมากยิ่งขึ้น ทำให้เรามีโอกาสแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับคนที่สนใจ KM ทั่วประเทศ

   อย่างปรมาจารย์หลายท่าน เช่น ท่านอาจารย์หมอวิจารณ์ ท่านอาจารย์ประพนธ์ ท่านอาจารย์จิตเจริญ ท่านก็รู้จักผมทางบล็อก และผมก็รู้จักท่านทั้งหลายในบล็อกเช่นกัน

   พอมีโอกาส ได้พบกับท่านปรมาจารย์ ผมก็ไปแนะนำตัว ท่านรู้จักผมมาก่อนทางบล็อก ก็ทำให้เริ่มต้นคุยกันได้อย่างสนิทสนม เพราะว่าได้เคยพบกันทางบล็อกมาก่อน (พบกันแบบ B2B ก่อนที่จะมาพบกันแบบ F2F)

   หลังจากที่เราเขียนบันทึกมาระยะหนึ่งอย่างสม่ำเสมอแล้ว ทางผู้ดูแลระบบ ก็จะประชาสัมพันธ์บล็อกของเราขึ้นหน้าแรกของ Gotoknow มีผลทำให้มีผู้ติดตามอ่านบันทึกของเรามากยิ่งขึ้น

   ประสบการณ์อันหนึ่งที่ผมประทับใจคือ เวลาผมไปไหน ก็จะมีคนรู้จักผม (โดยที่ผมไม่รู้จักเขา/หล่อน) และเขาก็จะมาขอถ่ายรูปด้วย ขอสนทนาด้วย เขาก็จะตื่นเต้นเหมือนกับเราเป็นดารา (ประมาณนั้น) เขาจำเราได้จากภาพเจ้าของบล็อกครับ

   เรื่องที่ผมเล่ามานี้ อาจมีปัญหาสำหรับผู้ที่ไม่ชอบถ่ายภาพนะครับ แต่ถ้าเรามีความจริงใจที่จะเขียนบันทึกให้คนอื่นอ่านเพื่อลปรร.ร่วมกัน เราก็ควรแสดงตัวตนของเราให้คนอื่นเห็นความจริงใจที่จะลปรร.นะครับ ภาพถ่ายตอนแรกๆ ก็เอาภาพที่เราต้องถ่ายเพื่อทำบัตรอะไรต่างๆ มาลงก่อน พอได้ภาพที่ถูกใจภายหลังเราก็เปลี่ยนใหม่ได้ครับ.......

   พอเขียนมาถึงตรงนี้ ผมก็ไปพบว่า ทางสคส.เขามีการประชาสัมพันธ์บล็อกให้เหมือนกัน (ร่วมด้วยช่วยกันกับ GotoKnow) อย่างภาพตัวอย่างที่ผมนำมาฝากนี้

 

 

 
 

 ภาพประชาสัมพันธ์เจ้าของบล็อกที่เคยได้รับรางวัลสุดคะนึง

   

   หากวันหนึ่ง "คุณเป็นคนที่ถูกเลือกให้ได้รับรางวัลสุดคะนึง" (อย่าคิดว่าเป็นไปไม่ได้นะครับ) คุณก็จะไม่มีภาพของคุณลงในหน้าประชาสัมพันธ์ (เขาเอาภาพ ? ลงแทนให้)

   ต่อให้คุณเขียนบันทึกดีอย่างไร คนก็จะรู้จักคุณไม่มาก (รู้จักเฉพาะวงเพื่อนเท่านั้น)

   อย่าอาย/อย่ากลัว/หรืออย่ากังวลอะไรเลยครับ เรามาช่วยกันเปิดเผยตัว โดยการเอาภาพของเราลงในประวัติเจ้าของบล็อกกันเถิดครับ (แล้วอย่าลืมใส่ชื่อนามแฝงเก๋ๆ ที่อยากให้คนอื่นเรียกเรานะครับ)

 *****************************************

หมายเหตุของผม : ติดตั้ง site meter มาครบ ๙๐ วัน ในวันที่ 12 เมษายน 2549 มีผู้เข้ามาอ่านบันทึกรวม 14,690 ครั้ง เฉลี่ยวันละ 163 ครั้ง แต่ในช่วง 1 สัปดาห์ที่ผ่านมามีผู้เข้ามาอ่านบันทึกเฉลี่ยถึงวันละ 216 ครั้ง และวันที่ 12 เมษายน เป็นครั้งแรกที่ทำสถิติมีผู้เข้ามาอ่านบันทึกเกิน 250 ครั้ง..