26/1/52 วันนี้ก็เป็นโอกาสอันดีที่ได้เข้ามาอบรมการเขียนบล็อกอีกครั้งหนึ่ง..และที่สำคัญที่สุดคือ การที่ตนเองได้ทำการกู้ชีพบล็อกเดิมขึ้นมาโดยฝีมือของพี่สาวแสนดี...พี่อึ่งอ็อบนั่นเอง..ที่บอกว่ากู้ชีพบล็อกนั้น ก็เพราะว่าตนเองเคยเข้ารับการอบรมการเขียนบล็อกแล้วเมื่อสองปีที่ผ่านมา..ซึ่งก็นับว่าเป็นเวลาที่นานพอสมควร...ซึ่งครั้งแรกผู้ที่มีนำใจมาอบรมให้กับเราชาวคณะพยาบาลศาสตร์แมคคอร์มิคด้วยจิตอาสาห์ คือทีมงานของ พี่อึ่งอ็อบ และอาจารย์ขจิต ฝอยทอง..แต่เราก็เป็นกระบี่ที่ไม่เคยถอดออกจากฝักเพราะวางมือการเขียนบล็อกโดยอ้างว่าไม่มีเวลาตั้งแต่เริ่มต้น... ดังนั้นวันนี้จึงเป็นโอกาสอันดีที่มือใหม่หัดเขียนคนนี้...จะได้รื้อฟื้นความทรงจำในการเขียนบล็อกขึ้นมา และจะเขียนบอกเล่าสิ่งดีๆเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับชาวบล็อกด้วยกัน..ขอบคุณทีมงานของพี่อึ่งอ็อบ อาจารย์จันทรรัตน์ และคุณดาวลูกไก่ที่มาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเราชาวฟ้าขาว ที่เชียงใหม่ในวันนี้...ขอบคุณมากๆนะคะ... หมายเหตุรูปแรกเป็นรูปเมื่อสองปีก่อนซึ่งเคยประสบปัญหาว่าเอารูปขึ้นบล็อกไม่ได้ แต่วันนี้ทำได้แล้วก็เลยเอามาโชว์ให้ชาวบล็อกได้ชื่นชมกันค่ะ...

สวัสดีครับ
ดีใจด้วยที่คุณทำได้และได้ทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้
ขอให้ประสบความสำเร็จครับ
ดีใจด้วยที่กู้ชีพ เอ๊ยกู้ blog ได้
จาวเจียงใหม่ ยินดีต้อนรับการกลับคืนชีพ
ของลูกสาย น้าอึ่งอ๊อบ ดร.สร้อย ครับ
อาจารย์เจ้าขา
ดีใจเป็นแน่แท้
รอว่าจะได้อ่านบล๊อคอย่างต่อเนื่องเมื่อไร
ตอนนี้ไม่มีข้ออ้างแล้วนะคะ
อิอิอิ
ตามมา อิอิอิ แบบน้าอึ่งอ๊อบค่ะ