การแข่งเอาขัน
ขันรางวัลที่เวียงจันทน์
เคยไปแข่งเอาขันกีฬากอล์ฟที่เวียงจันทน์ ก่อนแข่งนักกอล์ฟส่วนใหญ่มักจะไปแอบดูถ้วยรางวัลก่อนทุกครั้ง ครั้งแรกนึกว่าจะเป็นถ้วยรางวัลแบบบ้านเรา แต่ผิดถนัด ที่นั่นเขาใช้ขันเงิน หรือขันทอง (คำ) แท้ เป็นรางวัล เลยบันทึกฝากแด่สมาชิกที่ยังไม่เคยไปครับ
ดีจังเลยค่ะ
ท่านมี เคล็ดลับ ที่นำชัยชนะมาได้ อย่างไร เขียนอีกนะคะ อยากอ่านจังเลยค่ะ...คนเก่ง
พี่ครูอ้อยครับ
ผมแค่แอบไปดูขันรางวัลครับ....ไม่ได้ชนะ....ว่าจะอุบไว้นะนี่
เอิ๊กเอิ๊ก
งั้น..เขียนแบบ มีแรงดลใจ อะไรหนอ จึงชอบเล่นกอล์ฟ ค่ะ ท่าทางน่าอ่านค่ะ
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณลุง
น้องจิแวะมาเยี่ยมเจ้าค่ะ สุดยอดเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ..หนูจิ
พี่ครูอ้อย
นักกอล์ฟส่วนใหญ่จะมีแรงดลใจคล้ายกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักกอล์ฟสมัครเล่น (Amateur)จะมีความคาดหวังเรื่องสังคมเบื้องต้นก่อน ...เพื่อน พี่ น้องชักชวน หรือผู้ใหญ่ชวน...
พอเริ่มเล่นซักพัก...จะเริ่มชอบ และกลายเป็นหลงใหล ในความท้าทายในที่สุด ต่างคนต่างพยายามเล่นให้ดีขึ้น ตีให้โดนลูก นึกดูว่าลูกเทนนิส พุ่งไปด้วยความเร็วสูง ยังตีโดนลูก แต่ลูกกอล์ฟอยู่นิ่งๆ กลับตีไม่โดน.....น่าแค้นใจ...เลยไม่ยอมแพ้ลูกกอล์ฟมัน
อีกเหตุผลหนึ่งที่สำคัญคือ ในสนามกอล์ฟจะมีนักกอล์ฟหลากหลายอาชีพมาก (เหมือนกับใน G2Kเลย) ผู้ใหญ่ มักไม่้เจ้ายศเจ้าอย่าง เด็กๆก็มีการวางตัวที่ดีตามมารยาทของนักกอล์ฟ บางวันก๊วนไม่ครบ (ก๊วนคือกลุ่มนักกอล์ฟที่เล่นพร้อมกันในแต่ละหลุ่ม) ผู้ใหญ่บางคนก็จะขอแจมไปกับก๊วนเด็กๆ เล่นไป คุยไป ได้ประสบการณ์ไป ....เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งครับ
วันหน้าผมจะเก็บมาเล่าใหม่นะครับ
สวัสดีหลาน โก๊ะจิจัง แซ่เฮ
ขอบคุณที่ให้กำลังใจ เล่นกีฬาอะไรอยู่ครับ....ดีใจที่มีคลื่นรุ่นใหม่ได้รู้จัก
เหมือนกับกีฬากอล์ฟ เด๊ะ....การได้รู้แนวคิดผู้คนเป็นเรื่องดี...เพราะทำให้ได้รู้สังคมมากขึ้นนะครับ
แล้วเจอกัน....
ว้าว ว้าว เริ่มได้สมาชิกแล้วสิ
ครูอ้อย มาก่อนเพื่อนเลย
น้องจิ อีกคน
เหลือ อ.ขจิต นะเน้ยะ กามนิตหนุ่ม คนเชียร์บล็อก หายไปเลย
ครูอ้อย ฝากไปบอกพี่ชายน้องเหว่าด้วยนะคะ พี่ชายลืมทำหน้าที่
สวัสดีครับน้อง Kawao ดีใจที่ให้กำลังใจน้องใหม่ใน G2K
เคยอ่าน อ.ขจิต อยู่ครับ....เดี๋ยวต้องตามดูงานอาจารย์........ชอบหาความรู้..
เรียนฝาก พี่ครูอ้อยด้วย เรื่องกอล์ฟ ผมจะเล่าต่อที่บทความสนามกอล์ฟครับ เรื่องยาว