บางครั้งเราใช้ชีวิตแบบดึง ทั้งที่ประตูบอกว่าผลัก และใช้ชีวิตแบบผลัก ทั้งที่ประตูบอกให้เลื่อน ประตูเปิดไม่ออก ปัญหาผลักไม่ออก ไม่ใช่เป็นเพราะปัญหาแก้ไม่ได้ หรือประตูเปิดไม่ได้ หากแต่เป็นที่ตัวเราไม่เคยใช้ "ความคิด" เพื่อค้นหาวิธีการเปิดประตูอย่างถูกต้องเลย
- ได้รับE-Mailซึ่งเห็นว่าเป็นข้อคิดที่ดี..

- จึงนำมาบอกกล่าวเพื่อนสนิทมิตรสหาย พี่ๆน้องๆญาติโกโหติกานะคะ(รวมป๊ะ..ด้วย)



- ผู้ส่งเมล์คือคุณ
นัฐพร จันทร์ส่งสิงห์ พี่ส้ม nattaporn chansongsing - ขอขอบคุณค่ะ

- ประตูมีหลายแบบ ความทุกข์และปัญหาก็มีหลายแบบเช่นกัน บางครั้งเราใช้ชีวิตแบบดึง ทั้งที่ประตูบอกว่าผลัก และใช้ชีวิตแบบผลัก ทั้งที่ประตูบอกให้เลื่อน ประตูเปิดไม่ออก ปัญหาผลักไม่ออก ไม่ใช่เป็นเพราะปัญหาแก้ไม่ได้ หรือประตูเปิดไม่ได้ หากแต่เป็นที่ตัวเราไม่เคยใช้ "ความคิด" เพื่อค้นหาวิธีการเปิดประตูอย่างถูกต้องเลย






สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
นำอาหารเย็นมาเสริฟค่ะ
ระลึกถึงเสมอค่ะ
สวัสดีค่ะ
* เดินชนประตูเป็นประจำค่ะ
* มัวดูตาม้าตาเรืออยู่ค่ะ...อิอิ..สบายดีนะคะ
อยากเข้าใจชีวิตตลอดไป ทำยังไงนะน้องจ๋า
สวัสดีครับคุณครู
สวัสดีค่ะพี่ "add"
แวะมาเยี่ยมก่อนนะคะ แล้วจะกลับมาอ่านอีกรอบค่ะ
สวัสดีค่ะ
มาชวนไป เรียนรู้จากพระอาทิตย์ >>> ภาคภาษาไทย กันค่ะ
เจริญพร โยมครูadd
ความทุกข์เกิดที่จิต เพราะเห็นผิด เมื่อผัสสะ
ความทุกข์จะไม่โผล่ ถ้าไม่โง่ ที่ผัสสะ
ความทุกข์เกิดไม่ได้ ถ้าเข้าใจ เรื่องผัสสะ
เจริญพร
ขอบคุณค่ะในความพยายาม..มาทักทายน้องสาวตั้งสามรอบ
ถ้าภาพเยอะหรือภาพใหญ่ก็เป็นธรรมดาที่ต้องใจเย็นรอสักหน่อยค่ะ
อยู่ที่สมรรถนะของเครื่องด้วยค่ะพี่คิมขา..ไม่ต้องกังวลจ้า
คิดถึงนะคะ
ขอบคุณและดีใจที่ชอบค่ะ..เห็นว่าเป็นสิ่งดีดีเลยอยากแบ่งปันมวลมิตรค่ะ..ขอให้มีความสุขมากมากนะคะ
สวัสดีค่ะพี่ครู add
สารคามบ้านเราเป็นไงบ้างคะ
เทียนน้อยไม่ได้กลับเป็นเดือนแล้วค่ะ
ตามมาเรียนรู้ชีวิต ค่ะ
ชีวิตที่แท้จริง คือ ชีวิตที่เข้าใจชีวิต
มีความสุขกับการใช้ชีวิตค่ะ
เขาลงโปรแกรมให้เยอะไปหรือเปล่าคะ..อาจจะลงโปรแกรมใหญ่ๆหลายโปรแกรมก็เป็นได้ค่ะ..ไม่กล้าเดาเพราะไม่ได้เห็นเครื่อง..อิอิเดี๋ยวช่างคอมจะหัวเราะ..อยู่ว่างๆก็ลองสแกนไวรัสทิ้งไว้..ดีแฟกส์เครื่องทิ้งไว้ก็ดีเหมือนกันนะคะ..บางทีเครื่องไม่ได้ดีแฟกซ์ก็อาจจะช้าสะดุดอยู่บ้างจ้า...
อิอิ..เรื่องเดินชนกระจก...ศน.แอ้ดเคยมาแล้วจ้า..
ตอนเรียนป.โทเดินอย่างสง่ามาดงามแต่โครมดังสนั่น..
อายยยยยยยยย....จนแทบเดินต่อไม่ได้...อิอิ
ถือเป็นขำขำประจำชีวิตนะคะ..อิอิ
มัวดูตาม้าตาเรือก็ดีนะคะ..อย่างน้อยยังได้ดู..อิอิ
เมื่อกี้เล่าให้คุณศิลาฟังในเมนท์ที่ 19 เดินโครม..อายยยยยยยจังอิอิ
คิดถึงนะคะ...เมื่อไหร่ไปสารคามค่ะ...