15.ปัดฝุ่น...บันทึกอาจารย์ป๋วย เตือนสติ "มนุษย์มีแค่ไหนจึงจะพอ"


นำข้อเขียนของ อ.ป๋วย อึ๊งภากรณ์ เรื่อง "จากครรภ์มารดา ถึงเชิงตะกอน" มาฝากคนไทยในยุคที่รัฐบาลมีนโยบายเก็บภาษีมรดก
คิดถึงงานชิ้นหนึ่งของ  อาจารย์ป๋วย  อึ๊งภากรณ์   เรื่อง จากครรภ์มารดา ถึงเชิงตะกอน   อาจารย์พยายามเตือนว่า มนุษย์คนหนึ่งตั้งแต่เกิดถึงตายต้องการอะไรไปมากมายนักหรือ ??   
หากเราสามารถคิดตามและทำตามได้ ก็คงจะดี และช่วยให้เราพัฒนาระบบเศรษฐกิจพอเพียงขึ้นมาเป็นรูปธรรม
ได้อย่างแท้จริง  มิใช่เพียงเอามาพูดกันโก้ๆ แต่ทำไม่ได้
 
และแทนที่รัฐจะแก้ปัญหาวิกฤติของเศรษฐกิจทุนนิยม ด้วยการทุ่มงบประมาณเป็นแสนล้าน  หรือใส่เงิน
ลงไปในมือของประชาชน เพื่อให้เกิดการบริโภคอย่างไม่รู้จบ เพื่อให้อุตสาหกรรมนิยมและทุนนิยมอยู่ได้ 
เราก็จะเป็นเช่นนี้ตลอดไป

  
คุณภาพแห่งชีวิต  ปฏิทินแห่งความหวัง : จากครรภ์มารดาถึงเชิงตะกอน 

 ผมอยู่ในครรภ์ของแม่ ผมต้องการให้แม่ได้รับประทานอาหารที่เป็นคุณประโยชน์ และได้รับความเอาใจใส่
และบริการอันดีในเรื่องสวัสดิภาพของแม่และเด็ก

ผมไม่ต้องการมีพี่น้องมากอย่างที่พ่อแม่ผมมีอยู่ และแม่จะต้องไม่มีลูกถี่นัก

พ่อกับแม่จะแต่งงานกันถูกกฎหมายหรือธรรมเนียมประเพณีหรือไม่ ไม่สำคัญ แต่สำคัญที่พ่อกับแม่
ต้องอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุข ทำความอบอุ่นให้ผมและพี่น้อง

ในระหว่าง 2-3 ขวบแรกของผม ซึ่งร่างกายและสมองผมกำลังเติบโตระยะที่สำคัญ ผมต้องการให้แม่ผมกับตัวผมได้รับประทานอาหารที่เป็นคุณประโยชน์

ผมต้องการไปโรงเรียน พี่สาวผมหรือน้องสาวผมก็ต้องการไปโรงเรียน จะได้มีความรู้หากินได้ และจะได้รู้
คุณธรรมแห่งชีวิต ถ้าผมมีสติปัญญาเรียนชั้นสูง ๆ ขึ้นไป ก็ให้มีโอกาสเรียนได้ ไม่ว่าพ่อแม่ผมจะรวยหรือจน
จะอยู่ในเมืองหรือชนบทแร้นแค้น

เมื่อออกจากโรงเรียนแล้ว ผมต้องการงานอาชีพที่มีความหมาย ทำให้ได้รับความพอใจว่าตนได้ทำงานเป็น
ประโยชน์แก่สังคม

บ้านเมืองที่ผมอาศัยอยู่ จะต้องมีขื่อมีแป ไม่มีการข่มขู่ กดขี่ หรือประทุษร้ายกัน

ประเทศของผมควรจะมีความสัมพันธ์อันชอบธรรมและเป็นประโยชน์กับโลกภายนอก ผมจะได้มี
โอกาสเรียนรู้ถึงความคิดและวิชาของมนุษย์ทั้งโลก และประเทศของผมจะได้มีโอกาสรับเงินทุน
จากต่างประเทศมาใช้เป็นประโยชน์แก่ส่วนรวม

ผมต้องการให้ชาติของผม ได้ขายผลิตผลแก่ต่างประเทศด้วยราคาอันเป็นธรรม

ในฐานะที่ผมเป็นชาวนาชาวไร่ ผมก็อยากมีที่ดินของผมพอสมควรสำหรับทำมาหากิน
มีช่องทางได้กู้ยืมเงินมาขยายงาน มีโอกาสรู้วิธีทำกินแบบใหม่ ๆ มีตลาดดีและขายสินค้าได้ราคายุติธรรม

ในฐานะที่ผมเป็นกรรมกร ผมก็ควรจะมีหุ้นส่วน มีส่วนในโรงงาน บริษัท ห้างร้านที่ผมทำอยู่

ในฐานะที่ผมเป็นมนุษย์ ผมก็ต้องการอ่านหนังสือพิมพ์และหนังสืออื่น ๆ ที่ไม่แพงนัก จะฟังวิทยุ
ดูโทรทัศน์ก็ได้ โดยไม่ต้องทนรบกวนกับการโฆษณามากนัก

ผมต้องการสุขภาพอนามัยอันดี และรัฐบาลจะต้องให้บริการป้องกันโรคแก่ผมอย่างฟรี กับบริการการแพทย์
รักษาพยาบาลอย่างถูกอย่างดี เจ็บป่วยเมื่อใดหาหมอหาพยาบาลได้สะดวก

ผมจำเป็นต้องมีเวลาว่างสำหรับเพลิดเพลินกับครอบครัว มีสวนสาธารณะที่เขียวชอุ่ม สามารถมีบทบาท
และชมศิลปะ วรรณคดี นาฏศิลป์ ดนตรี วัฒนธรรมต่าง ๆ เที่ยวงานวัด งานลอยกระทง งานนักขัตฤกษ์
งานกุศลอะไรได้พอสมควร

ผมต้องการอากาศบริสุทธิ์สำหรับหายใจ น้ำบริสุทธิ์สำหรับดื่ม

เรื่องอะไรที่ผมทำเองไม่ได้หรือได้แต่ไม่ดี ผมก็จะขอร่วมมือกับเพื่อนฝูงในรูปสหกรณ์ หรือสโมสร
หรือสหภาพ จะได้ช่วยซึ่งกันและกัน

เรื่องที่ผมเรียกร้องข้างต้นนี้ ผมไม่เรียกร้องเปล่า ผมยินดีเสียภาษีอากรให้ส่วนรวมตามอัตภาพ

ผมต้องการโอกาสที่มีส่วนในสังคมรอบตัวผม ต้องการมีส่วนในการวินิจฉัยโชคชะตาทางการเมือง
เศรษฐกิจ และสังคมของชาติ

เมียผมก็ต้องการโอกาสต่าง ๆ เช่นเดียวกับผม และเราสองคนควรจะได้รับความรู้และวิธีการวางแผนครอบครัว

เมื่อแก่  ผมและเมียก็ควรได้ประโยชน์ตอบแทนจากการประกันสังคม  ซึ่งผมได้จ่ายบำรุงตลอดมา

เมื่อจะตาย ก็ขออย่าให้ตายอย่างโง่ ๆ อย่างบ้า ๆ คือ ตายในสงครามที่คนอื่นก่อให้เกิดขึ้น ตายในสงครามกลางเมือง
ตายเพราะอุบัติเหตุรถยนต์ ตายเพราะน้ำหรืออากาศเป็นพิษ หรือตายเพราะการเมืองเป็นพิษ

เมื่อตายแล้ว ยังมีทรัพย์สมบัติเหลืออยู่ เก็บไว้ให้เมียผมพอใช้ในชีวิตของเธอ ถ้าลูกยังเล็กอยู่ก็เก็บไว้เลี้ยงให้โต
แต่ลูกที่โตแล้วไม่ให้  นอกนั้นรัฐบาลควรเก็บไปหมด จะได้ใช้ประโยชน์ในการบำรุงชีวิตของคนอื่น ๆ บ้าง

ตายแล้ว เผาผมเถิด อย่าฝัง คนอื่นจะได้มีที่ดินอาศัยและทำกิน และอย่าทำพิธีรีตองในงานศพให้วุ่นวายไป

นี่แหละคือความหมายแห่งชีวิต  นี่แหละคือการพัฒนา ที่จะควรให้เกิดขึ้นเพื่อประโยชน์ของทุกคน.

.....................................

 

 


หมายเลขบันทึก: 237023เขียนเมื่อ 23 มกราคม 2009 20:22 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 20:11 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (5)

สวัสดีครับ

ขอบคุณมากครับที่คัดมาให้อ่าน

"จากครรภ์มารดา ถึงเชิงตะกอน" คนไทยควรอ่านครับ ;)

ยินดีค่ะ ที่มาเยี่ยมเยียน

นอกจากคนไทยควรอ่านแล้ว

รัฐบาลไทยก็ควรอ่านด้วยค่ะ

ข้อคิดที่อยากให้คนไทย ถือเป็นอุดมการณ์ในการดำรงชีวิตในสังคมไทยค่ะ

การยึดถือหลัก ความพอเพียง ไม่ต้องการคำอธิบาย เพราะเป็นสิ่งที่เข้าใจ มีความหมายในตัวเองค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี