เพื่อนกินนั้นหาง่าย
เพื่อนตายหายากกว่า สาว ๆ คงเคยได้ยินคำนี้กันใช่มั้ยค่ะ
แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาเป็นมิตรแท้ของเรารึเปล่า
ลองไปดูกัน
1.
ระยะเวลาอันเนิ่นานเพียงพอ
อย่าเพิ่งเอาเวลาไปตัดสินมิตรภาพที่เพิ่งรู้จักเพียงไม่นาน
มันจะต้องใช้เวลาและโอกาสกัน
แต่สำหรับคนที่เป็นเพื่อนรักกันมานาน
คุณลองหันกลับไปมองที่รอบกายของคุณดู
แล้วคุณจะพบว่ามีเพื่อนคนใดที่คบค้าสมาคมกับคุณนานเกินกว่า
3 ปี
ด้วยนิสัยใจคอและสิ่งที่พวกเขาปฏิบัติต่อคุณนั้น
มันดีเพียงพอที่คุณจะยกระดับความสัมพันธ์ให้กลายมาเป็นเพื่อนแท้ได้หรือไม่
2.
ความปรารถนาและความหวังดีที่มีให้กัน
แน่นอนว่าอยูต่อหน้ากันทุกคนก็อวยกันเป็นเรื่องปกติ
แต่คนที่เป็นเพื่อนแท้มันต้องทั้งอวยและกล้าที่จะติและตำหนิสิ่งที่เพื่อนทำ
สิ่งไหนถ้ามันเป็นสิ่งดีและเป็นมงคลแก่ชีวิตก็น่าที่จะชวนหรือเสนอแนะให้เพื่อนทำด้วย
แต่ถ้าสิ่งไหนคิดว่าเพื่อนทำแล้วอาจก่อให้เกิดความเสียหายแก่เพื่อนได้
ก็ไม่ควรนิ่งดูดาย ต้องปรามเพื่อนโดยพลัน
3.
การไปมาหาสู่อย่างสม่ำเสมอ
ไม่ใช่ว่าตอนสุขสบายอยู่ดีมีสุข
หายหน้าหายตาและหายหัวไปแบบไม่ติดต่อเพื่อนเลย
แต่ตอนมีเรื่องลำบากเดือดร้อนกลับวิ่งรี่มาหาเพื่อนขอความช่วยเหลือ
การมีเพื่อนไว้เฉพาะเวลามีความทุกข์แบบนี้
ตัวคนเป็นเพื่อนเองก็คงรู้สึกได้ว่าเพื่อนไม่มาหาเพื่อนแค่เฉพาะช่วงเวลาที่หัวเราะไม่ออกแบบนี้
แต่ถึงแม้ไปมาหาสู่กันทุกวันไม่ได้
แต่ก็ควรที่จะคิดถึงเพื่อนบ้าง อย่างน้อยนาน ๆ
จะโทร.หานัดพบกันแบบไม่มีเรื่องกันบ้าง
เพื่อนก็จะรู้สึกว่านี่แหละคือความเป็นเพื่อนที่มีให้กันตลอดเวลา
4.
ความกล้าที่จะตำหนิเพื่อน
เพื่อนต้องกล้าที่จะด่าเพื่อนเมื่อเห็นเพื่อนทำผิดพลาด
และกล้าที่จะเตือนเพื่อน
คอมเม้นท์และวิจารณ์เพื่อนถ้าเป็นเรื่องไม่ดี
เราจะต้องไม่ปล่อยวางและปล่อยเพื่อนลงนรกหรือต้องผจญภัย
โดยไม่บอกกล่าวหรือเตือนเพื่อนล่วงหน้า
แล้วเพื่อน ๆ
หล่ะคะเจอเพื่อนแท้กันบ้างหรือยัง
ถ้าเจอแล้วก็ควรจะเก็บมิตรภาพดี ๆ นี้เอาไว้นะคะ
เพราะเพื่อนแท้นั้นหายาก..
เป็นบทความที่ดีทำให้เราต้องย้อนไปดูคนรอบข้างว่า "เขาเป็นมิตรแท้หรือเปล่า"
ต้องสังเกตแล้วล่ะคะว่าเราและเขาต่างเป็นมิตรแท้กันหรือยัง...