ผมก็ได้เรียนรู้ว่า สิ่งมีชีวิตเด็กๆ มันมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก

เมื่อเจ้า มะหนุน หมาที่บ้านผมมันเกิดแอบไปซุกซนจนท้องไม่มีพ่อตามประสาวัยรุ่นของมันหลังจากนั้นไม่นานมันก็ท้องและเมื่อช่วงปีใหม่ที่ผ่านมามันออกผลผลิตที่กินไม่ได้มา 6 ตัวแหนะครับ หมาน้อยหน้าตาก็คล้ายกันแหละครับ น่ารักทุกตัว ผมก็ได้เรียนรู้ว่า สิ่งมีชีวิตเด็กๆ มันมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก เวลาเราเหนื่อย หงุดหงิด อารมณ์เสีย พอเห็นพวกมันมากระดุกกระดิกแถวๆ ขากลับรู้สึกผ่อนคลายสบายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เลย ทำให้เข้าใจได้ว่า นี่คงเป็นของขวัญจากพระเจ้า ประทานสิ่งมีชีวิตน้อยๆ (ถึงจะเยอะไปนิด) มาให้เราละลายความกระด้างในหัวใจให้เป็นคนอ่อนโยนขึ้นมองอะไรรอบตัวผ่อนคลายขึ้น แต่งานนี้มันจะมากับภาระที่ต้องเลี้ยงและดูแลพวกมัน แต่กลับเป็นเรื่องดีกับชีวิตอย่างไม่น่าเชื่อ เราต้องเรียนรู้ที่จะแบ่งค่าใช้จ่ายมาเผื่อพวกมัน ต้องรู้จักไปตลาดตอนเช้าหาซื้ออาหารสดมาให้มันกิน (ที่โคราชจะมีอาหารปรุงสำเร็จสำหรับสุนักขายด้วย) แทนที่จะให้อาหารเม็ดอย่างเดียว พวกเราในบ้านต่างก็แบ่งกันรับผิดชอบดูแล(แบบพิเศษ)กันคนละตัวสองตัว มีเพื่อนบ้านมาขอไปเลี้ยง สองตัว แต่ก็เหมือนมันไม่ได้ไปไหน เพราะมันก็วิ่งกลับมากินนมแม่มันทุกวัน แล้วก็ยังเรียนรู้ว่าจะต้องกลับไปนอนบ้านตัวเอง เออหมานี่มันฉลาดดีเน๊าะ แล้ววันหลังจะมาเล่าต่อครับ