คนเราน่าจะต้องพิจารณาตนเอง ว่าตัวเราเป็นตัวถ่วงความเจริญของหน่วยงาน หรือของสังคมหรือเปล่า

          มีหน่วยราชการบางหน่วย ชื่อว่ากรมส่งเสริม...   แต่ทำงานมา ๔๐ ปีแล้ว กิจกรรมที่เขาส่งเสริมก็ยังไม่เข้มแข็ง    คนที่เข้าใจเรื่องนี้บอกว่าถ้ายุบกรมนี้เสีย   ปล่อยให้กิจการนั้นเขารวมตัวกันสร้างความเข้มแข็งของตัวเอง    ป่านนี้กิจกรรมนั้นของประเทศไทยเข้มแข็งไปนานแล้ว

          เพราะทำงานไปนานๆ เป้าหมายแอบแฝงมันกลายเป็นเป้าหมายหลัก   เป้าหมายแอบแฝงของคนเรา คือผลประโยชน์ส่วนตัว   เป้าหมายแอบแฝงของหน่วยงาน คือผลประโยชน์ของหน่วยงาน และผลประโยชน์ของคนของหน่วยงาน   ไม่ใช่เป้าหมายของประเทศชาติที่เป็นส่วนรวมอย่างแท้จริง

          บางกระทรวงที่รับผิดชอบบางเรื่องของประเทศ กำลังเป็นตัวปัญหาเสียเองหรือเปล่า

          ตัวผมเอง ที่ได้รับการยอมรับสูงขึ้น กลับเป็นตัวถ่วงความเจริญของสังคมในเรื่องนั้นหรือเปล่า

วิจารณ์ พานิช
๑๙ ม.ค. ๕๒