นักรบที่ดีต้องไม่กลัวที่จะกลัว

     พอจะทราบความหมายของการภาวนา ในแบบฉบับที่กิ๊กเข้าใจไปแล้วนะคะ ต่อไปมาดูเส้นทางแห่งการฝึกตนคะ ในเวลา 4 วัน 3 คืน เรานักรบมือใหม่ปฏิบัติตามแนวทางที่ท่านอาจราย์(คุณตั้ม)แนะนำอย่างตั้งใจ และจริงจัง การฝึกฝนเบื้องต้น เริ่มด้วยการฟังบรรยาย ทำความเข้าใจกับคำว่าภาวนา จากนันก้ฝึกปฏิบัติ โดยการนั่งและนอนสมาธิ 

มีทั้งนั่ง(หลับ) ทั้งนอน(หลับ) ฮิฮิ  เราเรียกกิจกรรมนี้ว่านั่งกิน นอนกิน (เพราะที่พนาศรม อาหารอร่อยคะ กินอิ่ม แล้วมานั่ง นอน สมาธิ ทำเอาหลับกับเป็นแถวๆเลย) ยังมีช่วงแลกเปลี่ยน ร้องเพลง ดูหนัง เรียกว่าเป็นการฝึกวิทยายุทธที่สนุกสนุกและได้เรียนรู้คะ  มีประโยคเด็ดๆที่ความหมายโดนๆเยอะเลยคะ สำหรับกิ๊กคิดว่าตัวเองได้อะไรหลายๆจากการภาวนา  

 -รู้จักตัวเองมากขึ้น

-ได้แง่คิดเรื่องปม(ชีวิต) ถ้าเราแก้ไขปัญหาปมชีวิตได้ กล้าเผชิญ ยอมรับ ชีวิตคงไม่มีเรื่องอะไรหนักหนาไปกว่าเรื่องนี้แล้วคะ  ถ้าปมชีวติเราคลีคลาย เราคงเข้มแข็งขึ้นเยอะคะ

-พบเพื่อนใหม่ (พี่ๆจาก OKLS,นภา(ผู้ช่วยคุณตั้ม),พี่หนึ่ง(ผู้ช่วยคุณตั้ม))

-แล้วยังได้ทำเรื่องมหัศจรรย์อีกด้วย นั้นคือการขำออกมาระหว่างที่ทุกคนนั่งสมาธิ สำหรับกิ๊ก ตอนนั้นทรมาณมากเลยคะ เพราะบรรยากาศเงียบ เราก็พยายามอดกลั้นไม่ให้ขำ กลัวจะรบกวนคนอื่น ยิ่งห้ามยิ่งทรมาน ยิ่งห้ามยิ่งจะขำ (ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าในบรรยากาศภาวนาที่น่าจะสงบ เราดันหัวเราะขึ้นมาได้)แต่สนุกไปอีกแบบ

-รู้จักการภาวนา (เดิมไม่เคยสนใจ ไม่เคยรู้จัก)

นอกจากนั้นยังมีประโยคโดนใจอีกหลายประโยคคะ แต่ที่ชอบที่สุดคงจะเป็น นักรบผู้มีหัวใจบอบบาง (พร้อมที่จะตื่นรู้อยู่เสมอ เป็นนักรบผู้อ่อนไหวแต่ไม่อ่อนแอ ไม่กลัวที่จะกลัว )   เอาเป็นว่าขอเล่าเส้นทางแห่งฝึกตนของนักรบมือใหม่ เพียงเท่านี้นะคะ ขอตัวเดินทางต่อก่อนนะคะ...บ๊ายบายคะ