ช่วงต้นเดือน ม.ค. ๕๒ ชีวิตของผมอยู่กับการทำความเข้าใจระบบอุดมศึกษา   วันที่ ๑๓ ม.ค. ศ. นพ. ประสิทธิ์ วัฒนาภา เอาหนังสือ Higher Education in the World 3. Higher Education : New Challenges and Emerging Roles for Human and Social Development มาให้ ทำให้ผมได้เปิดหูเปิดตา และมีหนังสืออ่านทำคว่มเข้าใจลึกๆ ไปได้อีกนาน

          วันที่ ๑๔ ม.ค. รศ. ทพ. พาสน์ศิริ นิสาลักษณ์ เอาเอกสารเรื่อง University Governance ที่ค้นจาก อินเทอร์เน็ต มาให้    เพื่อเตรียมปรับรูปแบบการทำงานของสภามหาวิทยาลัยมหิดล   ทำให้ผมชื่นใจมาก    หลังการสัมมนาสภาฯ ในวันที่ ๒๓ – ๒๔ ม.ค. เราคงจะเดินหน้าปรับรูปแบบการทำงาน

          วันเดียวกัน ได้ฟัง ดร. ชัยวัฒน์ วิบูลย์สวัสดิ์ บรรยายเรื่อง LAE – Liberal Arts Education ในสหรัฐอเมริกา   ที่ได้ประโยชน์มากคือวิธีคิดและวิธีการจัดการ   ผมได้คำยืนยันความเข้าใจที่ชัดเจน ว่า LAE ที่ตรงที่สุดในประเทศไทยอยู่ที่ MUIC – วิทยาลัยนานาชาติของมหาวิทยาลัยมหิดล

          ศ. ดร. เจตนา นาควัชระ มาฟังการบรรยายเรื่อง LAE ที่ศาลายา   เอาเอกสารของ European Science Foundation มาให้   ในส่วนที่เกี่ยวกับการปลุกกระแสความเข้มแข็งของสาขามนุษยศาสตร์    มาตรการหนึ่งคือประเมินคุณภาพวารสารวิชาการโดย rating จัดเข้ากลุ่ม A, B, C   ก่อกระแสต่อต้านมาก

          บ่าย ประชุมคณะกรรมการที่ปรึกษารางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล มีการทบทวนประเด็นสำคัญที่ต้องมีการค้นคว้าหาข้อมูลเพื่อตรวจสอบว่าควรพิจารณาให้รางวัลแก่ผลงานด้านนั้นๆ หรือไม่ ให้แก่ใคร   ตกดึกผึ้งส่งสรุปการบ้านแก่กรรมการแต่ละคน   เป็นการทำงานที่รวดเร็วยิ่ง  

วิจารณ์ พานิช
๑๕ ม.ค. ๕๒