ดอกผล…จาก “ความกลัว”
ดอกผล…จาก “ความกลัว” ทำให้คนไม่มีรากค้นหา...วิถีที่จะทำให้ ... กลัวน้อยลง...นิดหนึ่งก็ยังดี….
รื้อดูอนุทินเก่า พบข้อความนี้ค่ะ.....
อย่ากลัวว่าจะ "ล้มเหลว"
เพราะยิ่งล้มเหลวเร็ว ก็ยิ่งจะเติบโตเร็ว
ข้อคิดจาก Dr.Randy Pausch จาก "The Last Lecture"
(^___^)
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆครับ.แล้วคราวหลังจะขอเข้ามาเอากำลังใจใหม่นะครับ
สวัสดีครับ
มีใบไม้มาฝาก
ทำอีท่าไหนหว่า ถึงได้ล้ม
จะได้จำ แล้วไม่ล้มท่านั้นอีก มังคะ
อิอิ
คิดถึงๆๆ
หนาวจัง ขอกอดหน่อยจิ่ (^______^)
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ ติ๊ก
เขียนบันทึกนะคะ...จะตามไปส่ง กำลังใจ ค่ะ
...สะสมไว้เพียบเลย .. แต่บางครั้ง...หยิบมาใช้ไม่ทันค่ะ
(^__^)
สวัสดีครับอาจารย์ มาติดตามเรื่อง "กลัว"เพื่อให้ตัวเองได้ "กล้า" ขึ้น ครับ
สวัสดีค่ะอ.ธ.วั ช ชั ย
ขอบคุณใบไม้ ... น่าจะเป็น พลับพลึง หรือเปล่าคะ?
ชอบเส้นสายของใบมากค่ะ สวยจัง...^_^...
เอามะเฟื่องหวานหน้าบ้านมาฝากค่ะ
สวัสดีค่ะ
* เห็นด้วยค่ะ..อย่ากลัววที่จะล้มเหลว..
* ครูพรรณา พบบ่อยค่ะ..โดยเฉพาะเมื่อทำกิจกรรมกับเด็กๆ
* แก้โดยยอมล้มเหลวและหน้าแตกให้เด็กๆ เห็นค่ะ
* ต่อไปเด็กๆ จะปรับตัวและมีวินัยในการทำงานร่วมกับเรามากขึ้นค่ะ
(v_v) และ ( ^_^ ) นะคะ
สวัสดีค่ะคุณSila Phu-Chaya
ขอบคุณข้อคิดค่ะ
ใช่แล้วค่ะ คนไม่มีรากถาม-ตอบตัวเองมาทั้งวันกับคืน
ได้คำตอบค่ะ ... กลัว แล้ว จะสู้หรือท้อ...
ต้องเลือก...สู้.....จริงไหมคะ........ฟันธงค่ะ..^_^...
สู้ ๆ ๆ ๆ ๆ
ขอบคุณดอกกล้วยไม้สวย ๆค่ะ
ต้อมว่า..ต้อมเป็นคนขี้กลัว กลัวโน่น..กลัวนี่..กลัวไปเสียเกือบทุกเรื่อง (ไม่ได้หมายความว่าทุกเรื่อง) ถึงแม้ว่า..ใครๆ จะว่าต้อมนี่ก็กล้าในบางเรื่องเสียเหลือเกิน
ค่ะ คนเราคงไม่ได้มีความกลัวไปเสียจนหมดทุกเรื่องหรอกเนอะ ^^ เพราะก็พยายามที่จะหาวิธีคิดที่จะทำให้ "กลัว" น้อยลงอยู่ค่ะ
อ้าว
ใยมดว่าจะเม้นยาวววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว
ในบันทึกคนไม่มีรากส่ะหน่อย
แต่ยังเป็นบันทึกความกลัวอยู่เลย
ตอนนี้เป็นยังไงบ้างแล้วค่ะ
สู้ ๆ ค่ะ
แล้วค่อยเข้ามาใหม่น่ะค่ะ
โชคดีมีความสุขค่ะ จากใยมด...กุหลาบเขียว
อิอิ
ครูปูคะ
ยังแค่ตั้งท่า...เองค่ะ หัดล้มไว้ก่อนไงล่ะ
ส่งอ้อมกอดอุ่น ๆ ไปให้ที่บันทึกแล้วค่ะ
....^_^....
สวัสดีค่ะพี่แจ๋ว คุณครู วรางค์ภรณ์ เนื่องจากอวน
การได้รับทราบประวัติและเรื่องราวของ...Dr.Randy Pausch ทำให้คนไม่มีรากมีกำลังใจขึ้นมากค่ะ ... ความกลัวลดน้อยลง กล้ามากขึ้น...
และบอกตัวเองว่า....เราต้องกล้าที่จะล้มเหลว เสียก่อนในวันนี้ เพื่อความสำเร็จในวันหน้าค่ะ
ขอบคุณที่แวะมาทักทายค่ะ
(^__^)
สวัสดีค่ะคุณ หนุ่ม กร~natadee
ยินดีค่ะ คนไม่มีรากคิดว่าคุณหนุ่มกร เป็นคน กล้าหาญ นะคะ
ไม่เช่นนั้นคงทำงานดี ๆ อย่างโครงการเศรษฐกิจพอเพียงไม่ได้ดีขนาดนี้แน่เลยค่ะ
^___^
ขอบคุณค่ะคุณ add
สำหรับผลมะเฟือง ... ชอบค่ะ
งั้นนี่เลย.....^_^.....มีทั้งต้น ใบ ดอก และผล...นะคะ
อ.พรรณาคะ
ชอบจังค่ะที่อาจารย์นำประสบการณ์มาเล่า....
ครูพรรณา พบบ่อยค่ะ..โดยเฉพาะเมื่อทำกิจกรรมกับเด็กๆ แก้โดย ยอมล้มเหลวและหน้าแตกให้เด็กๆ เห็นค่ะ ต่อไปเด็กๆ จะปรับตัวและมีวินัยในการทำงานร่วมกับเรามากขึ้น...
มีครูดี ๆ ก็เป็นโชคดีของเด็ก ๆ เด็กนักเรียนบางลี่วิทยานี่โชคดีมาก ๆ เลยค่ะ
คนไม่มีรากกำลังหัดที่จะ "ล้มเหลว" ค่ะ หวังว่าคงจะไม่น่าอายมากนักนะคะ...(^___^)
ขอบคุณมากค่ะ
(^___^)
พี่คนตัดไม้ คะ
ขอบคุณค่ะ น่าจะเป็นเล่มเดียวกับที่เพื่อนบอกไว้หรือเปล่าไม่แน่ใจค่ะ
...เรื่องความกลัวนี้ มีผลโดยตรงมาจาก ตัวกู ของกู ... ถ้าเรียนรู้ รู้ทันได้เสียแล้ว....ความกลัวก็จะหายไป....
ตอนนี้ต้วกู ของกู เริ่มน้อยลงไปแล้วค่ะ ... ตัวเราก็แค่นี้เอง จะอะไรนักหนาเล่า....จริงไหมคะ
และขอบคุณมากค่ะ .....
I try to flying with my own wings
..........^__^.........