สัวสดีปีใหม่ครับทุกท่าน นานแล้วที่กระผมไม่ได้ส่งบันทึกลงเว็บบล็อกนี้ เนื่องจากมีภารกิจอื่นมากจนลืมที่จะส่ง ..วันนี้พอมีเวลา..คิดถึง..อยากคุยก็เลยเปิดบล็อกดู ขอขอบคุณสำหรับท่านที่แสดงความคิดเห็นไป..เหมือนได้กำลังใจจากมิตรแดนไกล..กระตุ้นให้เป็นพลังในการทำงานเพื่อการศึกษา..ในฐานะผู้บริหารสถานศึกษา จึงอยากจะให้กำลังใจ ข้อคิด คำคม ให้เพื่อนผู้บริหารไว้เป็นข้อคิด เตือนใจ ผมอ่านเจอข้อคิดที่ไหนผมจะบันทึกไว้เสมอ สำหรับไว้เตือนใจตนเอง..บางอย่างก็ทำได้..บางอย่างก็ทำไม่ได้ แล้วแต้ผู่อ่านจะนำไปใช้..ถ้าหากข้อความใด ผมบันทึกมาแล้วลืมบุคคลและสถานที่ ที่ได้มาผมต้องขอโทษด้วยครับ
การเดินทางไกลแม้จะไกลหมื่นลี้
ก็ต้องเริ่มต้นจากก้าวแรก
-เล่าจือ-
จากห้องคิดคำนึง หอฝิ่น เชียงแสน
เกียรติภูมิที่ยิ่งใหญ่
ไม่ได้อยู่ที่เราไม่เคยล้ม
แต่อยู่ที่เราลุกขึ้นทุกครั้งที่เราล้มต่างหาก
***
ผู้ชนะเหนือศัตรูนับพันในสงคราม
ไม่อาจนับชนะเป็นผู้สูงส่ง
ผู้ชนะตนเองได้ต่างหาก จึงเป็นผู้ชนะที่แท้จริง
*****
"ดูคนออก บอกคนได้ ใช้คนเป็น"
"หูโต ตาแหลม ปากเล็ก"
*ปกครองตนเองด้วยสมอง
ปกครองลูกน้องด้วยน้ำใจ
วันนี้เป็นวันประเดิมก่อน
วันหลังผมจะเขียนเพิ่มเติมรับรองว่ามีอีกเยอะครับ...เผื่อนท่านจะนำไปใช้ประโยชน์ได้บ้าง..หรือท่านไหนมีข้อคิดดี
ๆ ก็แลกเปลี่ยนกันได้นะครับ...สวรรค์สร้าง
ยินดีรับฟัง..เอาไว้พบกันใหม่..ขอให้ทุกท่านมีความสุขตลอดปี 2552
ครับ
ปกครองตนเองด้วยสมอง
ปกครองลูกน้องด้วยน้ำใจ
น้ำใจหาซื้อไม่ได้นะคะ
ไฟในตัวปะทุเลย ขอบคุณครับ
เป็นลูกน้องต้องทนจนลำบาก เป็นเจ้านายสิแสนยากกว่าไหนๆๆ
ผู้บริหารต้องยึดหลัก อยู่รอด อยู่ร่วม อยู่อย่างมีความหมาย
ดูคนออก บอกคนได้ มอบหมายเป็น เห็นเป้าหมาย
..บางครั้งการมองข้ามปัญหาที่ไม่จำเป็น..ก็เป็นสิ่งที่ดี..หากปัญหานั้นมิใช่ปัญหาของคนที่มีความรักความผูกพันกันอยู่..แต่สำหรับคนที่มีความรู้สึกดี ๆ ต่อกัน..แม้ปัญหาจะหนักเท่าเอาภูเขาทั้งโลกมาวางซ้อนกัน..ก็สามารถรวมใจเป็นหนึ่ง..เพื่อฝ่าฟันไปถึงเป้าหมายที่ร่วมกันตั้งไว้..