มนต์รักสาวแม่สาย

.

แม่สายสะอื้น

 

 

ใบไม้ปลิวร่วงหล่นบนสายน้ำ

ในคืนค่ำฟ้าหม่นคนใจหมอง

เพลงแม่สายแผ่วแผ่วแว่วทำนอง

เคล้าเสียงร้องไห้ดวงใจในราตรี

 

ลมหนาวพัดกายคราวหนาวในจิต

เหงาตามติดคอยย้ำความหวานไหว

ในคืนค่ำเคยซึ้งตรึงหทัย

จำจากไปแดนไกลใจโศกตรม

 

เสียงใบไม้เสียดหวีดหวิวปลิวร่วงหล่น

หมองกมลหม่นไหม้ใจขื่นขม

เสียงสะอื้นคืนมากลับสายลม

ร้องระงมห่มไห้คล้ายคล้ายกัน

 

ยังคิดถึงวันเก่าของเราสอง

ครั้งเคียงครองหอห้องประคองฝัน

เคยสลับหนุนแขนนอนต่างหมอนกัน

หอมกรุ่นอันอบอวลนวลเนื้อนาง

 

ลมเหมันต์ลูบเตือนเหมือนได้ย้ำ

ยังจดจำอาทรก่อนอุษาสาง

จูบลูบไล้แก้มประทินกลิ่นนวลปราง

จนรุ่งสางอรุณฉายจำไกลกัน

 

เสียงแม่สายยังสะอื้นทุกคืนค่ำ

ยังจดจำวันสุขทุกคืนฝัน

มีแต่แว่วเสียงใจร่ายรำพัน

กลับมาเถิดสาวนั้น..ฉันรัญจวน