การบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์แห่งความดีงามจากการทำ R2R และการเคลื่อนไปสู่สภาวะแห่งภายในในการเรียนรู้ตนเองผ่านการพัฒนางานภายนอกสู่ภายใน

เมื่อวาน (6 มกราคม 2552) ทีม R2R โรงพยาบาลยโสธรนัดกันทำ workshop เพื่อเขียนเค้าโครงการวิจัย ซึ่งการนัดหมายดังกล่าวเราพูดคุยกันแบบหลวมๆ ตั้งแต่เมื่อปลายปีก่อน ... และเห็นความตั้งใจของน้องโย๋ที่ลุกอาสาขึ้นมาจัดการกระบวนการต่างๆ ให้ลื่นไหลและคล่องมากขึ้น เป็นการพบปะที่สานสัมพันธ์ได้ใจกันมากขึ้น

บรรยากาศการเรียนรู้...ข้าพเจ้าพยายามบอกเสมอว่าอย่าทำในสิ่งที่ยุ่งยาก หรือเกินกำลังของตนเอง ให้ทำในสิ่งที่ก่อเกิดประโยชน์อย่างสูงสุดต่องาน ผู้ที่เราสัมพันธ์ด้วย หรือแม้แต่ตัวเรา...

เมื่อเช้าขณะเดินเข้าสู่ห้องทำงาน ข้าพเจ้าได้พิจารณาทบทวนในสิ่งที่ตนเองทำมา พบว่าการเรียนรู้ที่เกิดภายในตนเองนี้เป็นเรื่องบังเอิญหรือเป็นผลจากการที่เราเป็นผู้สร้างเหตุปัจจัยขึ้นมาเอง หากว่าไปแล้วความบังเอิญที่เรามักคิดว่าบังเอิญนั้นไม่มีหรอกมีแต่การปรากฏขึ้นตามเหตุและปัจจัยที่เราเป็นผู้ทำของเราเอง แม้แต่เรื่องการขับเคลื่อนการทำ R2R จุดเริ่มต้นสำหรับข้าพเจ้าอาจมาจากการที่ชอบการทำงานวิจัย และมองว่าการทำวิจัยทำให้ข้าพเจ้าเองได้เกิดการเรียนรู้ อันเนื่องมาจากการพัฒนากระบวนการคิดที่เป็นระบบ จนเมื่อได้นำแนวทางการทำวิจัยเพื่อพัฒนางานประจำ (R2R) มาใช้ที่โรงพยาบาลยโสธร ไม่ได้วาดฝันว่าจะได้มาเจอปรากฏการณ์อันมหัศจรรย์แห่งภายในการเรียนรู้นี้เกิดขึ้น

สามปีที่ผ่านมาทำให้ข้าพเจ้าได้เรียนรู้คำว่า "ศรัทธา" ... อันมาจากการที่เรามีความเชื่อความคิดที่ถูกต้องอันสะท้อนถึงพลังทางบวกต่อสิ่งที่เราทำว่าเป็นสิ่งที่ดี เมื่อเราเชื่อเช่นนั้น ทำให้เราได้ทำและลงมือทำภายใต้ความรู้สึกความคิดความเชื่อนั้น โดยที่เราไม่ได้หวังเอาผลงานหรือเกียรติยศเป็นที่ตั้งแต่เราเอาความตั้งใจและความคิดความเชื่อที่ว่าสิ่งที่เราทำนั้นเป็นการทำสิ่งที่ดีและก่อเกิดเป็นประโยชน์

แม้ช่วงปีแรก ... กระบวนการภายในอาจเป็นสภาวะที่หยาบ ไม่ลึกซึ้ง แต่เมื่อได้เกิดการเรียนรู้เกิดขึ้นผ่านกระบวนการทำงาน กลับพบว่าเส้นทางดังกล่าวก่อเกิดการขัดเกลาภายในจิตใจเราให้ละเอียดขึ้นอย่างเป็นอัตโนมัติ อย่างไม่รู้ตัว และมองเห็นถึงความลึกซึ้งของการทำ R2R มากขึ้น ที่คุณค่าไม่ได้เป็นเพียงแค่การพัฒนางานประจำเท่านั้น หากเป็นกระบวนการพัฒนาภายในจิตใจของคนทำงานมากกว่า ตัวงานหรือกระบวนการเป็นเพียงเครื่องมือที่เราใช้ถ่ายโยงจากความรู้ภายนอกสู่ความรู้ภายในอย่างที่เราแทบไม่รู้สึกตัวถึงการเปลี่ยนแปลงแห่งสภาวะที่เกิดขึ้นนั้น

เมื่อไรที่ข้าพเจ้าก้าวเดิน...เพื่อสู่สภาวะแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้คนต่างๆ ข้าพเจ้าใคร่ที่อยากจะบอกอย่างนอบน้อมในใจว่า สิ่งที่เรากำลังทำนั้นเราไม่ได้ทำนโยบาย ไม่ได้ทำตามคำสั่ง ไม่ได้ทำเพื่อให้ได้มาซึ่งผลงาน หากแต่สิ่งต่างๆ เหล่านี้เป็นเพียงผลพลอยได้เท่านั้น ... เป้าหมายที่สุดของการทำ R2R คือ การน้อมนำไปสู่สภาวะการทำงานประจำให้เกิดคุณค่าอันทรงพลังและมีความหมาย ทำให้คนหน้างานตื่นและฟื้นจากสภาวะภายในที่ครอบงำจากหลุมดำแปรเปลี่ยนมาเป็นการนำพลังด้านดีงามมาใช้ หรืออาจถือได้ว่าเป็นสภาวะที่นำไปสู่การปลุกปลอบพลังอันเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งความดี ความงาม และความจริงจากการทำงานมากกว่า...

จากการเรียนรู้...การทำงานร่วมกันเมื่อวาน

ข้าพเจ้าสัมผัสได้ถึงพลังแห่งความดีงามจากเมล็ดพันธุ์ที่ดีอีกหลายเมล็ดที่กำลังบ่มเพาะให้งอกงามเกิดขึ้นในหัวใจของคนหน้างาน โรงพยาบาลยโสธร...

 

------------------------------

 ถอดบทเรียนสำหรับตนเอง

ต่อสภาวะที่ปรากฏขึ้นในใจเมื่อเช้านี้

6 มกราคม 2552

R2R รพ.ยโสธร