ทำหน้าที่วันนี้ให้ดี...
เป็นพ่อก็เป็นพ่อที่ดี เป็นแม่ก็เป็นแม่ที่ดี เป็นลูกก็เป็นลูกที่ดี
ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตนเองดี
พี่ก็เป็นพี่ที่ดีของน้อง น้องก็น้องเป็นที่ดีของพี่ พ่อก็เป็นพ่อที่ดีของลูก แม่ก็เป็นแม่ที่ดีของลูก ลูก ก็เป็นลูกที่ดีของพ่อและแม่
ถ้าทุกคนทำตนตามหน้าที่ได้อย่างดีแล้ว ตนและสังคมนี้ก็จะได้พบแต่ความ “สงบสุข...”

สวัสดีปีใหม่ค่ะ
ขอบคุณสำหรับบันทึกที่ดีต้อนรับปีใหม่ค่ะ มีความสุขมากๆนะคะ
สวัสดีปีใหม่ 2552 ค่ะ
มีความสุขในทุกๆวันนะคะ
โชคดี ตลอดปีและตลอดไป
Jสุขภาพแข็งแรงค่ะJ
ข้าพเจ้าเพิ่ง รู้สึกว่าตนเอง โชคดีเกิดมา เป็นคน และเป็นคนพุทธ
ได้มีโอกาสศึกษา พระธรรม อันไพเราะ ที่พระพุทธองค์ทรงชี้ทางไว้
และกล่าวกับตนเองไว้ ว่า ข้าพเจ้าจะขอทำหน้าที่ ให้ดีที่สุด
หน้าที่นี้ สำคัญนัก
คือการน้อมนำพระธรรม อันเป็นสภาวะความจริง อันเป็นธรรมชาติ นี้เอง
สำหรับการประพฤติปฎิบัติ ในชีวิต
อันจะนำไปสู่ ความสะอาด สว่าง สงบ
ได้บ้าง ในชีวิตนี้
ในทุกลมหายใจของชีวิตนี้ จักต้องทำความดี เสียสละ ทำตามหน้าที่ดังเช่นลมหายใจที่ทำหน้าที่เลี้ยงชีวิตของเรา
ทำตนเองให้มีค่า ให้คุ้มกับเวลาที่ได้หายใจ
ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจอยู่สิ่งนั้นเป็นสิ่งที่แสดงถึงชีวิต ชีวิตที่ต้องมีเพื่อทำความดี เพื่อเสียสละ
เมื่อมีโอกาสได้หายใจเพื่อทำความดีแล้ว ขอให้ทำความดีให้ถึงที่สุด
เต็มที่ เต็มกำลัง
การทำความดีนั้น ใครจะว่าดีก็ทำ ใครจะว่าไม่ดีก็ทำ
ทำไปเรื่อย ๆ ทำดีไปอย่างนี้
ความดีนั้นจึงอยู่กับการที่เราได้ทำ
ความดีทำให้ใจเราดี ใจเรามีความสุข
ถ้าจะเดินก็เดินให้ดี ถ้าจะนอนก็นอนให้ดี เดินด้วยความดี นอนด้วยความเสียสละ
หากแม้นเราก้าวไปข้างหน้าด้วยสองเท้าของเรา ทุก ๆ อย่างก้าวนั้นต้องเต็มเปี่ยมไปด้วยความเมตตา ความกรุณา (To CARE...)
อิ่มไปด้วยความรัก ความปรารถนาดีต่อสรรพสิ่งที่อยู่รอบข้างและภายใน
ดูแลทุกย่างก้าวที่สัมผัส
ดูแลเท้า รองเท้า พื้นถนน เมตตาแม้กระทั่งฝุ่นละอองทุกธุลี
ความเมตตานั้นจักเป็นความดีที่จะทำให้ใจของเราดี มั่นคง
ใจที่ดีนั้นจักไม่หวั่นไหว ง่อนแง่น คลอนแคลนต่อเสียงนินทาหรือสรรเสริญ
ใครจะรู้ก็ทำ ใครจะไม่รู้ก็ทำ
อย่างน้อยที่สุดเวลาที่เราทำ ก็ยังมีเราคนหนึ่งที่รู้ เพราะเรานั้นก็เป็น "คน" เหมือนกัน
ในชีวิตที่เหลืออยู่นี้จงทำความดีให้ถึงพร้อมเถิด
การดำรงตนอยู่ด้วยความดี ความเสียสละนั้น จักชื่อได้ว่าเป็นการดำรงตนที่อยู่บนฐานแห่งความไม่ประมาท...
สาธุ
พอเผลอ มักจะนึกถึงแต่ตนเอง ยึดตัวตน เลยเกิดความเห้นแก่ตัว
กิเลส เกิด โดนอวิชชา เล่นงานอยุ่เรื่อย
อวิชชา นี่ไม่รู้ต้นเงื่อน ต้นสายปลายเหตุ นึกจะมาก็มาเองดื้อ
ดีที่ท่านเตือนสติ
ท่านเขียนเรื่องเมตตาแล้ว ก็จริงทุกประการ นึกถึงคำของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร
ที่พูดว่า
"จงเมตตาต่อตนเองที่ต้องผ่านความทุกข์มาอย่างเหลือคณานับ ด้วยเหตุที่ยังติดอยู่ในม่านแห่งความเห็นผิด มิจฉาทิฎฐิ จงเมตตาต่อผู้อื่นเถิดเพราะเขาเหล่านั้นเป็นเพื่อนทุกข์ แลไม่เห็นทาง ยังถูกจำขังด้วยความเห็นผิด และยังคงสร้างความทุกข์ต่อตนเองและผู้อื่นอย่างไม่หยุดหย่อน"