ปุจฉา...?
ขอกราบขอบพระคุณ และขออนุโมทนาสาธุในความกรุณาเอาใจใส่ การตอบmail
และวันนี้ที่ทำงานเขาจัดเลี้ยงปีใหม่ดิฉันก็ไปร่วมทำอะไร ๆ เหมือนเพื่อนเขา
แต่มีพี่คนหนึ่งเป็นมือซ้ายผู้บริหาร พูดออกมาว่าดิฉันหลุดโลก ไม่ทราบว่าเป็นคำชมหรือตำหนิ
เพราะช่วงหลัง ๆ ดิฉันปฏิบัติงานตามหน้าที่เป็นครูคะ ปฏิบัติต่อนักเรียนอย่างตั้งใจเพราะเป็นความสุขแท้(คิดเองนะคะ) และกตัญญูต่อภาษีและเงินของแผ่นดิน(พูดเอาดีตัวเองมากไปหรือเปล่ามิทราบคะ)
วิสัชนา...
หลุดโลกเหรอ... หลุดสิ คนเราต่างคนก็ต่างหลุดกันไปคนละโลก
แต่ปัจจุบันคนส่วนใหญ่นั้นตกลงไปใน "โลกร้าย" โลกที่เป็น "อบาย
คนส่วนใหญ่ตกลงไปในโลกร้าย ๆ ตกลงไปเพื่อทำสิ่งผิดแล้วหาเหตุผลให้เกิดเป็นสิ่งถูก
คนส่วนมากนั้นตกลงไป จนกลายเป็นประชาธิปไตยไปแล้ว
ความผิดกลายเป็นประชาธิปไตยไปแล้ว เพราะใคร ๆ เขาก็ทำไป
โลกร้าย ๆ จึงกลายเป็นโลกแห่งประชาธิปไตย ธรรมาธิปไตยก็ไม่มี
คนที่ทำความดีก็เลยกลายเป็นคนที่ถูกว่าแปลก หลุดโลก เพราะพื้นที่บนโลกแห่งความดีนั้นมีน้อย กลายเป็นชนกลุ่มน้อยของสังคม
แต่พื้นที่แห่งความดี หรือโลกดี ๆ นั้น ถึงแม้ว่าจะมีน้อยแต่สิ่งที่น้อย ๆ นั้นเป็นความสุข
คับที่อยู่ได้แต่คับใจนั้นอยู่ยาก
พื้นที่น้อย ๆ แห่งความดีนั้น เป็นพื้นที่ที่แข็งแรงและมั่นคง
คนกตัญญูคือคนดี
ความกตัญญูคือความดี
ขอให้มั่นคงเข้มแข็งในความดี
แล้วความดีนั้นจะนำสิ่งดี ๆ มาสู่ "ชีวิต"
สวัสดีปีใหม่ ขอให้โชคดีในปีฉลู นะคะ
ความผิดกลายเป็นประชาธิปไตยไปแล้ว
ท่านพุดถูก
ความผิดที่ยอมให้กิเลสเป็นตัวชักจูงให้ทำโน่นทำนี่จนชิน !
จะขอน้อมคำท่านใส่ใจไว้
" ขอให้มั่นคงเข้มแข็งในความดี แล้วความดีนั้นจะนำสิ่งดี ๆ มาสู่ "ชีวิต"
สิ่งนี้จะทำให้เกิดศรัทธา มั่นคงในคุณความดีที่มีอยู่ในตัวเรา และโลกนี้
เดินทวนกระแสประชาธิปไตยนี่เหนื่อยหน่อยนะ
ต้องเข้มแข็ง ไม่ง่อนแง่น คลอนแคลน
ใครจะทำหรือไม่ทำ เราก็ทำมันไปอย่างนี้แหละ
วุ่นก็ไม่เอา สงบก็ไม่เอา
ชมก็ไม่เอา ด่าก็ไม่เอา
สรรเสริญก็ไม่เอา นินทาก็ไม่เอา
เราทำไปมันไปอย่างนี้
ใครจะเห็นก็ทำ ใครจะไม่เห็นก็ทำ
ชวนใครไหวก็ชวน ชวนใครไม่ไหวก็ชวน
ชวนไปตามหน้าที่ ไม่ต้องไปหวังว่าจะให้เขามา เพราะหวังนั่นก็โลภแล้ว เขาไม่มาก็โกรธอีกแล้ว มีหน้าที่ชวนก็ชวนไป
หน้าที่ของเราก็ชวน ส่วนเขาจะมาหรือไม่มาก็หน้าที่เขา นั่นก็แล้วแต่กรรมของเขา ว่ากรรมส่วนใดของเขาจะมากกว่ากัน
หน้าที่ของเรานั้นคือคิดดี พูดดี และทำดี
เราก็ทำความดีของเราไป
ทำไปเรื่อย ๆ สะสมไว้
สะสมใส่ตุ่ม ใส่ไห ใส่จิต ใส่ใจไว้
เมื่อวันหนึ่งมาถึง วันที่บุญและกุศลถึงพร้อม วันนั้นโลกนี้จะเปลี่ยนไป โลกนี้จะแจ่มใสกว่าทุกครา...