การพูดคุยไม่กี่ประโยค มันก็ทำให้ อะไรบางอย่างผ่อนคลายนะ ดูสบาย-สบาย ขึ้นเยอะเลย

วันนี้ วันอาทิตย์คะ .. ; วันพักผ่อน จริง_จริง ตื่นมาแต่เช้า ก็ออกกำลังกาย ทานอาหารเช้า ตั้งใจจะทำนู้นทำนี้ ภาระกิจที่แม่บ้านเค้าทำกัน และแล้วก็จอด อยู่กับโทรศัพท์ 555+ เพราะโปร โทรฟรีนี่เอง ที่ทำให้ความงก นำพา กดหา คนนู้น_คนนี้ ไปเรื่อย เรื่องของเรื่องก็คือ >> จะหาว่าใครใช้ เครือข่าย dtac เหมือนกัน อ่ะ.. ถ้าคนไหนใช้ ก็งานเข้านะคะ ทีนี้ 555+

เสร็จแล้วก็หยิบข้อมูล สถิติโรคไข้เลือดออกในเขตพื้นที่ ตำบลวิชิตมาดูพอดีเพิ่งไปขอข้อมูลจากสสจ.ภูเก็ตมา เมื่อวันพฤหัส วันศุกร์ก็เร่งทำแผนของกอง ส่งฝ่ายวิชาการและแผนงาน เลยไม่มีเวลาเปิดดู ก็แค่ดูแหละคะ ยังไม่ได้ทำอะไรต่อ .. เพราะไม่รู้ว่าต้องทำไงต่อดี คือปกติ ก็จะ หาข้อมูล จากเน็ต รู้ไม่รู้อะไร ก็หากันไป ในนี้ ไม่รู้จริง-จริง ก็โพสคำถามทิ้งไว้ก็ยังได้

แต่ตอนนี้ไม่มีให้ใช้นี่คะ ก็นิ่งๆ ไว้ก่อน วางไว้ .. แล้วก็ไปจัดการ กับงานบ้านงานเรือนพักใหญ่ เก็บ กวาด ขัด ถู ^^" ได้เหงื่อ ดีทีเดียว ออกมาจาก ห้องน้ำอีกที บ่ายแล้วเหรอเนี๊ยะ .. ลงไปข้างล่าง ไปหาอะไรทาน เอาถุงขยะไปทิ้ง เอาน้ำกิน (กระป๋องใหญ่ๆ สีขาว .. อ่ะคร๊า) ไปเปลี่ยน ด้วย ^_^

ตอนเดินผ่านแว๊บๆ อุ้ย.. ทางสดวก แหะ-แหะ พี่ที่อยู่เวร ยังพอพูดจาพาทีมีรอยยิ้มกันหน่อย เห็นพี่แกออกมาพักสายตา เราเลยเข้าไปทัก >> ยิ้ม ๆพี่ก็ถาม "ไม่ไปไหนเหรอ?" ไม่หนะคะพี่ เอ่อ.. หนูขอใช้คอมเล่นเน็ต หน่อยได้มั้ยคะ.. ไม่ทันจบประโยคเลย >> "เอาเลยๆ.. น้องตามสบาย" ^_^

อันที่จริงการเข้าไปนั่งเล่นก็ไม่ใช่ประเด็นอะไรนักหนา ก็คืออยากจะเข้าไปพูดคุยด้วย เท่านั้นเอง .. และ จากการพูดคุยไม่กี่ประโยค มันก็ทำให้ อะไรบางอย่างผ่อนคลายนะ ดูสบาย-สบาย  โดยเฉพาะ คำนี้ >>  " มันก็คง.. ต้องช่วยกัน เพราะมันเป็นของสองส่วน อนามัยกับ เทศบาล พี่อยู่มานาน น้องก็ค่อย-ค่อยปรับไปแระกัน ทำได้เท่าที่เราทำ  "  รู้สึกดีนะ ยิ้มออกๆ

พี่เค้าก็ถามว่า .. รู้สึกยังไงบ้าง ? ที่มาทำที่นี้ (ที่อนามัย) ก็บอกเล่าไป ตามความรู้สึก แต่ไม่ทั้งหมด และ แล้วความเครียดก็ลดลง แปลสภาพ เป็นการยอมรับซึ่งความจริง เพราะ มันไม่ใช่ แค่เรา ที่เจอและเป็นแบบนี้ พี่เค้า และใคร-ใคร อีกหลายคน ก็ โดนไม่น้อย แล้วก็ไปในที่สุด แต่ในเมื่อเราเลือกที่จะมาอยู่ที่นี้ ก็คงต้องทำงานต่างๆ ที่ได้รับมอบหมายให้เต็มที่เต็มความสามารถ ที่มี สู้ๆ