ลูกยอดกตัญญู

 

 

นานมากแล้วที่ไม่ได้เข้ามาเขียนใน  blog นี้  วันนี้เลยนำนิทานเรื่อง ปีกทองยอดกตัญญูมาฝากครับ   เรื่องนี้พิมพ์เป็นเล่มขนาดเล็กน่ารัก ภาพประกอบสวยงาม (ฝีมือคุณภัคเชษฐ์)  ราคาย่อมเยา  ( 15 บาท ) เมื่อปี  2550 ครับ  เขียนเป็นกาพย์สุรางคนางค์  28 ใครสนใจนำไปใช้ประกอบการเรียนการสอนก็ยินดีครับ  ขอบคุณอาจารย์สนิท   บุญฤทธิ์  บรรณาธิการซึ่งช่วยดูแลขัดเกลาสำนวนครับ

"ปีกทองยอดกตัญญู"

ครั้งหนึ่งนานมา    ยังมีอีกา    ชื่อแก้วชื่อขวัญ   

แก้วเมียขวัญผู้    ชื่นชูผูกพัน    ต่างรักใคร่กัน    โอบเอื้อเจือจาน   

ช่วยกันสร้างรัง    ด้วยความมุ่งหวัง    สร้างหลักปักฐาน   

แก้วเมียออกไข    ด้วยใจเบิกบาน    ขวัญไม่เกียจคร้าน    ตกแต่งรวงรัง   

เวลาผ่านไป    แก้วขวัญกกไข่    ด้วยความมุ่งหวัง   

ลูกน้อยเกิดมา    ช่างน่ารักจัง    แก้วขวัญเพลินฟัง    เสียงลูกสุขใจ   

ฟูมฟักรักษา    ด้วยความอุตส่า    จนลูกเติบใหญ่   

ปีกกล้าขาแข็ง    บินแกร่งบินไกล    ลาพ่อแม่ไป    สร้างรังของตน   

แต่ลูกสุดท้อง   ชื่อเจ้าปีกทอง    คอยเฝ้าเปรอปรน   

อยู่กับพ่อแม่    ดูแลขัดสน    ช่วยงานอดทน    ไม่เคยเกี่ยงงอน  

แก้วขวัญสุขใจ    มีลูกรักใคร่    ห่วงหาอาทร   

ปีกทองเชื่อฟัง    พ่อสั่งแม่สอน     เรื่องราวเดือดร้อน    ไม่เคยแผ้วพาน   

วันหนึ่งแก้วขวัญ    ล้มป่วยพร้อมกัน    แสนทุกข์ทรมาน   

ปีกทองเข้าป่า    ไปหาอาหาร    แผ่เผื่อเจือจาน   พ่อแม่ทุกวัน   

ป้อนหยูกป้อนยา    ป้อนน้ำป้อนท่า    ด้วยความแข็งขัน  

เฝ้าหวงห่วงใย    ด้วยใจผูกพัน   แม่แก้วพ่อขวัญ   หายป่วยดังใจ  

แก้วขวัญชื่นชม    ปีกทองสุขสม    ยิ้มย่องผ่องใส 

เหล่าสัตว์ร่ำลือ    นับถือน้ำใจ    นิยมรักใคร่    ลูกยอดกตัญญู  

ส่ำสัตว์ต่างต่าง   สอนลูกเอาอย่าง   ยกย่องเชิดชู  

ลูกสัตว์ทั้งป่า    จึงน่าเอ็นดู    ฝึกฝนเรียนรู้    ช่วยทำการงาน   

ป่าจึงสมสุข    ไม่มีความทุกข์    สัตว์ต่างชื่นบาน   

ไม่มีสัตว์ใด    นิสัยเป็นพาล    เอื้อเฟื้อเจือจาน    รักใคร่ปรองดอง