ทำอย่างไรเด็กจึงจะสร้างองค์ความรู้ได้เอง

จากประสบการณ์ที่ผ่านมาในการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์  จะสังเกตเห็นได้ว่าเด็กไม่สามารถสร้างองค์ความรู้ได้เอง  หรือสร้างได้แต่มีน้อยมาก  เด็กจะไม่อยากคิด  ไม่อยากทำ  ขาดความกระตือรือร้นในการเรียน  รอรับความรู้จากครูอย่างเดียว  แย่กว่านั้นคือบางคนครูให้ความรู้ยังไม่อยากจะรับ  มีผลทำให้เด็กคิดไม่เป็น  ทำไม่เป็น  แก้ปัญหาไม่ได้  ได้พยายามลองมาหลายวิธี  เช่น  ลองให้เกมที่สนุกเข้ามาช่วย  ปรากฎว่าเด็กสนใจจะเล่นเกมเพื่อความสนุกสนานอย่างเดียว  ส่วนที่เป็นความรู้ไม่สนใจที่จะรับเลย  หรือสื่อเทคโนโลยีที่ทันสมัย  เด็กก็สนใจบ้างในระยะเวลาไม่นาน  เมื่อเด็กมีปัญหามากขึ้นเรื่อยๆ  ก็เลยลองหาวิธีมาแก้ไขโดยให้นักเรียนตั้งปัญหาสิ่งที่นักเรียนอยากรู้หรือไม่เข้าใจอย่างน้อยคนละ  1  คำถาม  แล้วนำมาเสนอให้คนอื่นได้พิจารณาช่วยกันว่าจะทำอย่างไรหรือแก้ปัญหาอย่างไรจึงจะได้คำตอบหรือสามารถแก้ปัญหาได้  โดยให้เพื่อนช่วยเพื่อน  หรือให้ครูช่วยแนะนำบ้างบางครั้ง  โดยให้ถามวันละ 1 คน/ 1 คำถาม  เท่านั้น  เด็กบางคนมีความรู้บางเรื่องมาก เช่น  เด็กที่มีประสบการณ์ในการทำนาเพราะได้ลงมือทำนาเอง  เขาจะตอบได้ทุกชั้นตอนรู้เทคนิคต่างๆ  ทำอย่างชำนาญจนสามารถสร้างองค์ความรู้ได้เอง  ก็ให้เขาเป็นคนให้ความรู้แก่เพื่อน เด็กจะเกิดความภูมิใจมากที่สามารถให้ความรู้เพื่อนได้  บางคนมีเกร็ดความรู้ที่ได้จากประสบการณ์ในชีวิตประจำวันเขาก็จะมาเล่าให้เพื่อนๆ  ฟัง เช่น  การล้างคาวปลาด้วยน้ำส้มสายชูหรือเกลือ  ครูก็นำมาให้นักเรียนได้ทำการทดสอบว่าวิธีไหนดีกว่ากัน  เด็กจะได้ทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ด้วย  บางคนได้ดูสารคดีในโทรทัศน์แล้วอยากเล่าให้คนอื่นฟังก็ให้เขามาเล่า  เด็กจะตื่นเต้นและสนุกสนานในการทำกิจกรรมมาก  และถ้าคนอื่นๆ มีความรู้ในเรื่องเดียวกันแต่คนละประเด็นหรือคนละแง่มุม  เด็กก็จะเสริมหรือเพิ่มเติมความรู้ได้  และในการแก้ปัญหาบางครั้งให้เด็กได้ลงมือปฏิบัติร่วมกันหาคำตอบ  เด็กจะได้ความรู้จากการปฏิบัติจริง  ได้ความรู้ด้วยตนเอง  ได้เรียนในสิ่งที่เขาสนใจ  อยากรู้  อยากทำ  อยากแก้ปัญหา  เด็กจะจำได้นานและเข้าใจได้ดียิ่งขึ้น  แต่ครูต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิดและให้คำแนะนำเมื่อเด็กมีปัญหาในการปฏิบัติด้วย  ลองนำไปใช้ดูนะคะ