ผมมีบุญได้เข้าไปนั่งตีความ KM ในการประชุมของบริษัท แล้วได้เกิดความเข้าใจ เห็นอัจฉริยภาพของผู้บริหารระดับสูงสุดขององค์กร ที่รู้แจ้งชัด “หัวปลา” ที่เปลี่ยนไปขององค์กร รู้ว่าในการทำงานตามเป้าหมายที่เปลี่ยนไป ต้องการความรู้อะไรเป็นความรู้หลัก และตระหนักว่ายังไม่มีความรู้เรื่องนั้นอย่างลึกซึ้งถึงขนาดอยู่ภายในองค์กร จึงใช้วิธี “เรียนลัด” โดยการรับคนที่มีความรู้ดีในเรื่องนั้น มาจากภายนอก
เป็นพฤติกรรมที่ทำให้ผมเห็นว่า ผู้บริหารองค์กรนี้เข้าใจเรื่อง “ความรู้ในคน”(Tacit Knowledge) อย่างซาบซึ้งในระดับปฏิบัติ โดยเห็นเขาเลือกรับคนที่มีประสบการณ์ความสำเร็จจากเรื่องนั้นเข้ามา
เป็นการทำ Knowledge Acquisition ผ่าน People Acquisition นั่นเอง
เมื่อไรมหาวิทยาลัยจะมีวิสัยทัศน์เช่นนี้บ้างหนอ
วิจารณ์ พานิช
๒๙ พ.ย. ๕๑
