กอดจันทร์วันเพ็ญไว้เต็มอ้อม

คืนวันหวานหอมอ่อนหวาน

เหน็ดเหนื่อยการงาน

บ้านให้พลังกายใจ

กลางวันชมแสงเงาแดด

เขียวส้มเหลืองแสดมวลไม้

จนยากดำเนินชีวิตไป

ทำงานให้โลกรับรู้

หิว-กินข้าวกับความฝันใฝ่

อยู่ไปแม้ไม่เลิศหรู

สหรสพธรรมชาติฟัง-ดู

ไก่ขันกุ๊กกรูกุ๊กกุ๊ก

บ่ายคล้อยแดดร่มลมเย็น

เดินเล่นผ่อนคลาย-หาสุข

ชีวิตผ่านสุขและทุกข์

ล้มล้มลุกลุกช่างมัน

ค่ำมีจันทร์กอดเต็มอ้อม

ไร้จันทร์กล่อมดาวพรายหมายฝัน

ผ่านวันคืนไปอีกวัน

ชีวิตยาวสั้นก็ของเรา

บ้านคือวิมานของคน

ยากจนเราอยู่บ้านเช่า

ร้องเพลงกล่อมตนเบาเบา

เหงาเศร้าก็เท่านั้นชีวิต