บูรพาไม่แพ้ หม้อนึ่ง เคล็ดลับ

Finally, และแล้ว...วันพ่อที่ผ่านมา

 

ผมก็ไม่ได้ทำตามความตั้งใจที่ตั้งไว้ตามโครงการ “ปั่นไปหาบิดาเมิงเรอะ” (ขออภัยที่ใช้คำไม่สุภาพ)

 

เป็นโครงการที่คิดไว้นาน พยายามจะให้สำเร็จในวันที่ 5 ธันวาคม 2551

 

ตามวัตถุประสงค์โครงการผมต้องปั่นจักรยานจาก มหาสารคาม ไป อุบลราชธานี บ้านเกิดให้ได้

 

คนที่ทราบโครงการนี้ ส่วนใหญ่จะชมในใจดัง ๆ ว่า...เมิงจะ ปั่นไปหาบิดาเมิงเรอะ!!!

 

รถยนต์ก็มี ระหว่างทางก็อันตรายสุด ๆ จากรถยนต์ที่ การ์เด้นไป การ์เด้นมา (สวนไป สวนมา)

 

ที่สำคัญยิ่ง..คำทัดทานจากภริยา...ทั่นยังไม่เห็นด้วย และไม่สบายใจที่จะให้ผมดำเนินโครงการฯ

 

เดือนนี้ เราต้องเดินทางไปกรุงเทพฯ และพ่อต้องไปรับปริญญา มันมีงานที่ดี ๆ แม่ไม่อยากให้เกิดอันตราย

 

รออีกสักระยะได้ไหมพ่อ? ขอร้องแกมบังคับทางกายและใจ

 

ตามคำสั่งคณะปฏิรูปครอบครัวอันมีภริยาเป็นประมุข ครั้งที่ 199/2551

 

ผมจึงแอบพับโครงการไว้ในหัวใจห้องล่างขวา...ในตอนเช้าวันศุกร์ที่ 5 ธันวาคม 2551

 

เชื่อฟังเมีย อยู่ในโอวาทเมีย ความปลอดภัยและความเจริญก้าวหน้าในชีวิตมันจะไปไหนเสีย...ผมปลอบใจตนเอง

 

แต่ก็ยังซ้อมปั่นจักรยานอยู่ทุกวัน รอจนกว่าวันนั้นจะมาถึง  โครงการนี้จะต้องถูกดึงกลับมาอีกครั้ง

 

ผิดหวังจากการไม่ได้ปั่นจักรยานกลับบ้านเก่า เอ๊ย  บ้านเกิด

 

ผมเบนเข็มมานั่งล้าง ถ้วย ชาม เอาใจเมียอีกครั้ง เผื่อเมียเปลี่ยนใจ

 

จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ได้ผล อีกอย่างจานถ้วยกองท่วมหัวล้าน ๆ ผ่านไปนานครึ่งค่อนวัน.ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหมด.

 

เจ้ากล้องเห็นกิจกรรมเอาใจเมียของผม (ล้างไปด้วย ร้องเพลงไปด้วย) น่าสนุก จึงอยากจะร่วมด้วยช่วยพ่อ

 

ผมกำหนดบทบาทให้เจ้ากล้องเป็น “มารขาว”  คอยพิทักษ์รักษาก้นหม้อข้าวหม้อแกง และหม้อนึ่ง .ให้ขาวให้ได้

 

สมุนของจอมมารดำที่เป็นคราบตามก้นหม้อขนาดต่าง ๆ ขนาดใหญ่เป็นเมียจอมมารดำ ขนาดกลางเป็นสมุน

 

เจ้ากล้องปราบเสียเรียบ  ดำบ้าง ขาวบ้าง แต่ก็ถือว่า เจ้ามารขาวเป็นฝ่ายชนะ

 

พอถึงจอมมารดำผู้เป็นหัวหน้า(หม้อนึ่งข้าวเหนียวใบเขื่อง) เจ้ามารขาวของผมถึงกับหมดแรง ผมต้องรีบเสริมแรง

 

สู้กันได้สักพัก ถึงเวลาต้องเดินทางกลับอุบลฯ ผมจึงบอกกับลูกชาย

 

วันนี้เราฝากไว้ก่อนนะจอมมารดำ พวกข้าต้องไปยังทิศบูรพา...หาเคล็ดลับวิชามาปราบเจ้าให้จงได้

 

ผมกับลูกชายผละออกจาก(ก้น)หม้อ พร้อม ๆ กัน เพื่อชำระร่างกายให้สะอาด ก่อนจรลีหนีหม้อ(นึ่ง)

 

ครั้นถึงอุบลฯ..เจ้ากล้องวิ่งเข้าครัวโดยพลัน

 

เมื่อเห็นหม้อ(นึ่ง)ของย่า..เจ้ากล้องถึงกับ....งึด!!!(อัศจรรย์ใจกระทันหัน)  ยืนนิ่งดั่งต้องคาถา... นะจังงัง

 

ทั่นย่าทำได้อย่างไร?... ก้น(หม้อนึ่ง) ถึงได้ขาวราวกับใช้คอลเกตผสมยาสีฟันดอกบัวคู่และกรดซัลฟูริค

 

ซันไลท์ ผงซักฟอก ขี้เถ้า ทราย และฝอยขัดหม้อ ในส่วนผสมที่พอเหมาะ  “เอาชนะมันให้ได้นะกล้อง”

 

เคล็ดลับจากทั่นอาจารย์บูรพาไม่แพ้ (ย่าของกล้อง) เผยเคล็ดลับให้ทราบ

 

บ่ายวันอาทิตย์ที่ 7 ธันวาคม ผมกับลูกชายบึ่งรถกลับสารคามพร้อมด้วยเคล็ดลับสุดยอดจากทิศบูรพา

 

บูรพาไม่แพ้...

 

บูรพาต้องไม่แพ้... ผมกระหยิ่มยิ้มย่องขณะขับรถ