เมื่อคืนได้แวะไปดูการ  "ชุมนุมรวมพลคนกู้ชาติ"  ที่สนามฟุตบอล มอ. หาดใหญ่   ซ้อนมอเตอร์ไซค์พี่สาวไปเวลาประมาณ 3 ทุ่มกว่า  (เพื่อนๆ  คนอื่นๆ เค้าไปจองที่กันตั้งแต่ 4 โมงเย็น)    แต่แล้วก็ไปจอดอยู่ที่งาน "มหกรรมสินค้า ไทย มาเลเซีย  อินโดนีเซีย"  ซึ่งจัดอยู่บริเวณใกล้เคียงกัน      วันนี้คนที่มาชมและซื้อสินค้าดูคึกคักกว่าวันก่อนๆ   เพราะได้คนจากกลุ่มผู้มาชุมนุมนั่นเอง   ใครนะ  "ช่างจัด"  .ให้มาตรงกัน   บรรดาพ่อค้าแม่ขายคงอยากจะให้มีการชุมนุมทุกวัน   เพราะขายสินค้าได้มากขึ้น   อย่างน้อยก็พวก  อาหารการกิน  นั่งฟังนานๆ  ก็คงเมื่อยและหิวเป็นธรรมดา   สังเกตุดูบริเวณที่เป็นลานเบียร์  มีคนมานั่งพักเยอะเลย

       ใช้เวลาเดินดูและซื้อของประมาณ  1 ชม.  ได้ของกินสองสามอย่าง  และเสื้อผ้าฝ้ายอีก 1 ตัว   เดินนานๆ  ชักจะเหนื่อย   แต่ไหนๆ ก็มาแล้วเลยแวะไปดูที่เค้าชุมนุมกันซะหน่อย    คนเยอะมากเต็มสนามฟุตบอล        ไอ้เรื่องที่จะเห็นตัวเป็นๆ ของบรรดาหัวหอกทั้งหลายนั้นอย่าหวัง    ได้ยินแต่เสียงและดูภาพจากโปรเจคเตอร์ที่ฉายอยู่รอบๆงาน    เอ..อย่างนี้เราว่า   กลับไปบ้านแล้วผึ่งพุงนอนดู  ASTV ก็ได้เห็นเหมือนในงานนั่นแหละ  เผลอๆ  อาจเห็นชัดกว่าก็ได้   ว่าแล้วก็ชวนกันบึ่งรถกลับมา...สบายกว่ากันเยอะเลย   ใครจะว่าเราไม่รักชาติก็ตามเถอะ   การรักชาติไม่จำเป็นต้องแสดงออกด้วยการชุมนุมประท้วงเสมอไปหรอกนะ   คนที่เค้ามีแรงทำและทำได้ดีก็ให้เค้าทำไป  (เอาใจช่วย)   ส่วนเราก็พยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี  และเป็นคนดีของสังคมก็แล้วกัน...ว่ามั๊ย