อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝันและทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

ความฝันของฉันเมื่อตอนเด็กๆ คือโตขึ้นมาต้องเป็นหมอ ไม่รู้ทำไมถึงคิดอย่างนั้น พอโตขึ้นมาหน่อยก็รู้ว่าบางสิ่งบางอย่างคงไม่เหมาะกับเราเท่าไหร่นัก "หมอ" ก็เช่นกัน ฉันเลยเปลี่ยนความคิดมาเป็นนักกายภาพบำบัด เออ คงจะดีเนอะ แต่ความอยากไม่ได้ช่วยอะไร หากเราไม่พยายาม กว่าฉันจะเตรียมอ่านหนังสือเพราะมัวเสียเวลาไปเพ้อฝันอยู่ว่าจะเป็นอย่างโน้นอย่างนี้ มันก็เสียเวลา และก็ใกล้สอบ และในที่สุดก็เป็นได้แค่ฝัน...แต่ฉันก็ติดพยาบาล ฉันดีใจและเสียใจ ดีใจเพราะมีที่เรียน เสียใจเพราะไม่ใช่สิ่งที่เราฝัน แต่จะมานั่งคร่ำครวญทำไม ก็รักษาคนเหมือนกัน อาชีพไหนก็ไม่สำคัญหากเรามีจุดมุ่งหมายเดียวกัน ความคิดในแง่บวกเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ๆ และสักวันฉันจะเป็นพยาบาลที่ดีให้ได้...

เคยฟังบทเพลงหนึ่ง มันมีความหมายมากหากเราเป็นเหมือนกับเพลงๆนั้น

" อยู่กับสิ่งที่มี ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด"