สิ่งที่ยาก กับ สิ่งที่อยากจะเริ่ม

3 ธ.ค.51

กลับจากงานรับปริญญาบัณฑิตรุ่น “พระจันทร์ยิ้ม” ด้วยความอิ่มเอิบใจเป็นที่สุด

การได้เห็นคนประสบผลสำเร็จและมีความสุข เราก็พลอยมีสุข แจ้งมีสุขไปด้วย

บัณฑิตเป็นคนที่มีบุญ นอกจากจะทำให้ตัวเองสุขแล้ว คนรอบข้างก็มีสุขเช่นเดียวกัน พ่อ แม่  แฟน ญาติพี่น้อง

เราแต่งตัวเสียเต็มยศ สุดท้ายได้รับหน้าที่ นั่งรอพาบัณฑิตไปเข้าห้องน้ำ เป็นหน้าที่อันทรงเกียรติ ชอบมาก ขอบอก ขอบอก

เรียน ท่าน ผอ.สำนักกิจการนักศึกษาแล้วว่า..ปีหน้าจะขอทำหน้าที่นี้อีก เป็นความประสงค์อย่างจริงใจ

การช่วยปลดทุกข์ให้คนอื่น ๆ ถือเป็นปรัชญาที่เราจะยึดถือไปตลอดชีวิต

สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ที่สามารถทำสิ่งที่ยากที่สุดในชีวิตให้สำเร็จ(ไม่นับการเรียน ป.เอก)

ทำได้อย่างต่อเนื่อง ตลอดสองสัปดาห์ เกือบทุกวัน

ขาดช่วงวันเดียวคือ คืนวันที่ 30 พ.ย. 51 เมาเป๋เป้ดอยู่ใจกลางเมืองสกลฯ

กลับถึงห้องพักตีสี่ รูมเมท บอกว่า นอนกรนอยู่ดี ๆ แล้วพี่ลุกนั่งสมาธิทำไม?

มันเป็นความเคยชินน่ะ พี่ทำต่อเนื่องมาตลอดหนึ่งสัปดาห์ มันคงเป็นรีเฟล็กของจิตใต้สำนึกนั่นเอง

สิ่งที่ยากที่สามารถทำจนกระทั่งสำเร็จคือ

 

นอนสามทุ่ม ตื่นตีสาม สวดมนต์เช้า นั่งสมาธิ ปั่นจักรยานออกกำลังกาย

แล้วก็แสดงบทอารมณ์ดีให้ลูกและเมียดูทุกเช้าก่อนไปทำงาน

สัปดาห์นี้ย่างเข้าสัปดาห์ที่สองแล้ว ที่ผมทำอย่างเคร่งครัด และสามารถทำได้ดีทีเดียว

 

จะพอมีที่ติอยู่บ้าง บางเรื่องก็คือ การควบคุมอารมณ์ให้ดีอยู่ตลอดเวลา ซึ่งบางวันก็ยังไม่สม่ำเสมอ

สิ่งที่ยากนี้ จะต้องมีความเพียรเป็นเลิศถึงจะทำได้ แต่ก็ถือว่าไปได้ดีพอสมควร สำหรับการเริ่มต้น

สิ่งที่เป็นอุปสรรคของการทำสิ่งที่ยากที่สุดที่พอจะเห็นคือ

สามทุ่ม งานที่หอบมาทำที่บ้านยังไม่เสร็จ เป็นกังวล ช่วงหลัง ชิงหลับไปก่อนการกังวล

นั่งสวดมนต์ สิ่งรบกวนคือ อาการเหน็บชา ยุงชุม

 

นั่งสมาธิ สิ่งรบกวนคือ อาการเหน็บชา ยุงชุม

ปั่นจักรยานตอนเช้า ต้องทำความรู้จักกับหมาทุกตัวที่ผ่าน

 

ไม่งั้นทั่นจะเห่าและวิ่งไล่ ต้องจอดรถ จ้องหน้า แผ่เมตตา

 

ขอผ่านทางทั่นอย่างสุภาพ บรรดาทั่นเหล่านั้นจึงจะยอมแต่โดยดี

 

จะทำอย่างนี้ได้ต้องจิตใจกล้าแข็งพอควร ยิ่งเป็นหมาเดือน 12 ด้วยแล้ว

 

บางตัวบ้ากาม ฮอร์โมนเพศพุ่งพล่าน ไม่ฟังคำขอ ต้องอาศัยท่อนไม้เป็นเครื่องเตือนสติ

อากาศหนาว กับ ความขี้เกียจ เป็นของคู่กันมาแต่ชาติปางก่อน อันนี้ถือเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุด

ผมต้องสลัดหนึ่งในสองสิ่งนี้ออกไปให้ได้

 

ถ้าประสบผลสำเร็จ..ในการสลัด..สบัด

สัปดาห์หน้าจะเริ่มทำสิ่งที่ยากยิ่งขึ้นไปอีกขั้นคือ เก็บรองเท้าของทุกคนในบ้านให้เป็นระเบียบ...ทุกวัน