ครั้งหนึ่งในชีวิต ๑

 

หลายคนที่ภาพนี้ อดถามไม่ได้ว่าเป็น พิธีอะไรเหรอ คำตอบที่ได้รับคือพิธีแต่งงาน แต่เอ๊ะทำไมแปลกจังเลย

 

 

 คุณแม่วิภาดา ซึ่งผมและแฟนมีความเคารพและนับถือเหมือนแม่ ได้แนะนำให้ว่าก่อนที่จะการมีพิธีมงคลสมรสกันนั้น ควรนุ่งขาวห่มขาว เพื่อขอขมาต่อเทพดาฟ้าดิน เพราะมีความเชื่อว่ามนุษย์เรา ก่อนที่มาใช้ชีวิตร่วมกันได้นั้น อาจเป็นเพราะเคยทำบุญร่วมกันเมื่อชาติที่แล้ว หรือที่เรียกว่าบุพเพสันนิวาส 

 คุณแม่วิภาดาจึงแนะนำให้ทำพิธีแต่งงาน ในวันที่ ๒ ธันวาคม ก่อนที่จะมีพิธีมงคลรส จริงในวันที่ ๑๖ ธันวาคม

 ผมเองก็เชื่อเช่นนั้น คนที่รู้จักกับผมมักจะถามว่ารู้จักกับเธอคนนี้ได้อย่างไร เพราะเราทั้งมีความแตกต่างกันทั้งฐานะและชื่อเสียง แม้ผมจะมีการศึกษาที่คนในสังคมเรียกกันว่าด๊อกเตอร์(ดร.) แต่ฐานะก็ไม่ดีนัก เป็นลูกชาวนา ต้องเช่าบ้าน นั่งรถเมล์   ขณะที่เธอนั้นเป็นนักการเมืองท้องถิ่น ฐานะทางบ้านดี อยู่ในสกุลดัง ถ้าเอ่ยคิดว่าคนครึ่งประเทศต้องรู้จัก ผมอยู่ภาคใต้ ส่วนเธอนั้นอยู่ภาคเหนือ ห่างกันหลายร้อยกิโลฯ

 พูดไปไม่มีใครเชื่อว่า นักศึกษาชาย-หญิง คู่หนึ่งที่เคยคบกันมาเมื่อ ๒๐ ปีที่แล้ว และพลัดพรากจากกัน เพราะความแตกต่างทางครอบครัวและสังคม จะได้มีโอกาสกลับพบกันอีกครั้ง และมีวันนี้ในที่สุด 

ขอบคุณสวรรค์

ถ่ายรูปกับคุณแม่วิภาดา