เพียงหยาดรสแห่งหยดน้ำ ที่ดื่มด่ำยังเมามาย
รสถ้อยเพียงน้อยราย ก็ชื่นฉ่ำระบือไกล
อีกหนึ่งรสหยาบกร้าน คำระรานที่เปล่งไป
เศร้าสลดและเสียใจ สะเทือนแค้นขุ่นข้องมัว
อีกหนึ่งความคิดฟุ้ง ไม่จรุงจำรัสทั่ว
ขยะสมองสิน่ากลัว ให้ช้ำตรมฤทัยตรอมฯ
............................................................ เกิดอารมณ์สุนทรี แต่ก็ต้องหยุด เมื่อ msn มายามดึก...
สวัสดีครับ คุณครูอ้อย