ประภาคาร
ในความมืด
แสงเพียงจุดเดียว คือหมาย คือแสงนำทาง
แสงสีในมหานคร สับสน ไร้ทิศทาง
นักเก็ตพอยต์
๒๗ มีนาคม ๒๕๕๑
จากที่จอดรถบนเนินเขา ทุกคนจะต้องเดินเท้าลัดเลาะขอบหน้าผาสูงชันไปยังสุดปลายแหลมที่เรียกว่า นักเก็ตพอยต์ (Nugget Point)* ใช้เวลาประมาณ ๑๕ นาที ทางเดินทำไว้อย่างปลอดภัย คนรูปร่างสูงใหญ่สามารถเดินสวนกันได้แบบไหล่ไม่ชนกัน บางช่วงต้องลอดซุ้มไม้ธรรมชาติตามภาพล่าง ส่วนช่วงสุดท้ายจะเป็นเส้นทางบนแนวสันเขาที่มีหน้าผาอยู่ทั้งสองด้าน ตามรูปบนสุด ก็จะมีรั้วกั้นไว้อย่างมั่นคง เนื่องจากจุดนั้นลมแรงมากๆ
ที่นักเก็ตพอยต์นี้ มีจุดสนใจสองจุด จุดแรกมองเห็นแต่ไกลตั้งแต่ตอนเดินเข้ามา คือ ประภาคารสีขาวขนาดใหญ่ ประภาคารนี้นับเป็นประภาคารรุ่นเก่าแก่ที่สุดของประเทศ สร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. ๑๘๗๐ และมีความสัมพันธ์กับแม่น้ำคลูธาที่ผมติดตามมาตลอดทั้งวัน เนื่องจากเป็นหมายสำหรับการเดินเรือ เพื่อเข้าสู่ปากแม่น้ำที่เมืองพอร์ต โมลินิวส์ (Port Molyneux) ที่อยู่ตอนเหนือขึ้นไป ซึ่งเป็นบริเวณที่มีการจราจรทางน้ำคับคั่งมาก
จุดสนใจจุดที่สอง ต้องเดินไปถึงตัวประภาคารแล้วมองลงไปในทะเลจึงจะเห็น ตามภาพข้างล่าง คือ โขดหินระเกะระกะ อันเป็นที่มาของชื่อ นักเก็ต (Nugget) ซึ่งแปลว่า ก้อนโลหะ เช่น ก้อนทอง ที่มีความสัมพันธ์กับยุคตื่นทองตามลำน้ำคลูธา โขดหินเหล่านี้ ผู้ที่มีจิตนาการอันบรรเจิด ก็จะมองเห็นเป็นรูปร่างแตกต่างกันไป แต่มีอยู่โขดหนึ่ง มองเห็นเหมือนตัวปลาวาฬยักษ์โผล่หัวขึ้นมาพ้นน้ำ จึงได้ชื่อว่า หินปลาวาฬ ดูกันเอาเองนะครับว่าเป็นก้อนไหนในภาพบนสุดและภาพล่างนี้
เวลายืนอยู่ตรงปลายแหลมที่ยื่นออกไปในมหาสมุทรแบบนี้ นอกจากเสียงลมที่พัดผ่านดังหวีดหวิวตลอดเวลาแล้ว อีกเสียงหนึ่งที่ได้ยิน คือ เสียงคลื่นที่ซัดกระทบฝั่ง ขนาดช่วงคลื่นลมสงบตอนที่ผมไปนี้ ก็ยังได้ยินเสียงมันดังโครมครืนเป็นระยะ ถ้ามองลงไปจะเห็นฟองคลื่นซัดสาดโขดหินริมผาสวยงามมากๆ ตามภาพล่างสุด แต่ถ้าเป็นช่วงคลื่นลมแรง คงมองความงามไม่ค่อยออก ขนาดเวิ้งอ่างเล็กๆที่อยู่ถัดไปด้านทิศใต้ที่ดูเป็นมุมสงบ ยังมีชื่อน่ากลัวว่า อ่าวคำราม (Roaring Bay) เลย
* นักเก็ตพอยต์ (Nugget Point) มีชื่อในภาษาเมารีว่า คา ทอคาทา (Ka Tokata) ไม่ทราบคำแปล
สวัสดีค่ะอาจารย์หมอเต็ม
เส้นทางไปชม ประภาคาร สวยงามมากๆ เลยนะคะ ชอบดูประภาคารค่ะ .จำได้ว่าที่เกาะลันตา เส้นทางขึ้นไปชมจะค่อนข้างชัน ลื่น สุดๆ ค่ะ หากแต่พอไปถึงบนยอดแล้วก็ ว้าว เลยค่ะ ;)
อ่าวคำราม ชื่อน่ากลัว แต่สวยงาม สงบ มากเลยนะคะ .. นึกถึงจุดนึงของ อ่าวนุ้ย ที่เกาะพีพี ค่ะ
ขอส่งกำลังใจให้อาจารย์หมอ กับการงานและชีวิตนะคะ รักษาสุขภาพ ด้วยระลึกถึงค่ะ;)
ปูเพิ่งสังเกตอีกครั้งว่า หินเล็กๆ นั้นเหมือนนักเก็ต ก้อนใหญ่ นั้นเหมือน ปลาวาฬ จริงๆด้วยค่ะ ...
อ้าว ท่านอาจารย์หมอเต็ม อพยพไปอยู่หอรึคะ ถ้ายิ่งเป็นหอประภาคาร บรรยากาศคงยิ่งดี ... ส่งกำลังใจกับโอกาสใหม่ ในการได้ใช้ชีวิตเป็นหนุ่มหออีกครั้ง นะคะ :)