กรณีตัวอย่างนี้น่าสนใจ ขอบคุณ นศ.กิจกรรมบำบัด ม.มหิดล ที่แนะนำและสอบถามมาให้เราได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันครับ
RE: มีเรื่องอยากถามค่ะ
| From: | Supalak khemthong (supalakpop at hotmail.com) |
| Sent: | Wed 11/26/08 1:28 AM |
| To: | XXXXXXXXXXXXXXXXX |
ขอบคุณครับสำหรับกรณีตัวอย่างที่น่าสนใจ
จากปัญหาของน้องท่านนี้ ข้อมูลที่เขียนมายังไม่สามารถวิเคราะห์ความสนใจและแรงจูงใจในการดำเนินชีวิตของน้องท่านนี้
น้องติดเล่น ติดคอมพิวเตอร์ ซ้อมเต้น ไม่ชอบเรียน น่าจะมีผลจาก "ภาวะความคิดที่ไม่ยอมรับรู้คุณค่าของกิจกรรมที่สำคัญในชีวิต" ดังนั้นผมแนะนำให้คุณพ่อ คุณแม่ พี่สาว และคนที่น้องท่านนี้สนิทด้วย มาทำกิจกรรมสบายๆ แล้วค่อยๆพูดคุยแบบ "เปิดใจ" ว่ากิจกรรมที่มีคุณค่าในชีวิตและควรทำมีอะไรบ้างและจะวางแผนอย่างไร การพูดคุยต้องสร้างบรรยากาศมิตรภาพและเล่าประสบการณ์ดีๆ ให้เรียนรู้ระหว่างกินอาหาร หรือ ทำกิจกรรมที่สนุกสนานร่วมกัน จากการทำกลุ่มกิจกรรมตรงนี้ สมาชิกในกลุ่มน่าจะทราบความสนใจและแรงจูงใจในการทำกิจกรรมที่มีเป้าหมายบ้างแล้ว
จากนั้นในวันต่อๆ ไป ลองค่อยๆ พูดคุยแบบ "ครอบครัวบำบัด" ให้คุณพ่อเข้าหาน้องท่านนี้และสอบถามว่าอยากเรียนหนังสืออย่างไร วันอื่นๆ คุณแม่เข้าไปไตร่ถามว่าเล่นและติดคอมพิวเตอร์ทำให้น้องท่านนี้มีความสุขมากกว่าการทำงานบ้านหรือเรียนหนังสืออย่างไร วันต่อไป พี่สาวเข้าไปสอบถามว่าคิดอย่างไรในการวางแผนอนาคตของน้องท่านนี้จะเล่นคอมพิวเตอร์หรือจะเลือกเรียนเพื่อมีอาชีพในอนาคต วันถัดไป คนที่น้องท่านนี้สนิทที่สุดมาพูดคุยแบบแสดงความคิดเห็นถึงแนวทางพัฒนาทักษะการเรียนและการทำงานของน้องท่านนี้ และท้ายสุดลองสร้างกลุ่มกิจกรรมที่มีคุณค่าระหว่างสมาชิกทั้งหมด เช่น ไปทัศนศึกษาธรรมชาติแล้วพูดคุยแบบ "เปิดใจ" คล้ายๆกลุ่มกิจกรรมครั้งแรก แล้วสังเกตกระบวนความคิดของน้องท่านนี้ว่าจะมีแนวโน้มของการตัดสินใจพัฒนาทักษะชีวิตอย่างไร
หากยังไม่เปลี่ยนแปลง แนะนำให้ปรึกษาบุคลากรทางการแพทย์หรือสังคมศาสตร์ เช่น นักกิจกรรมบำบัดจิตสังคม จิตแพทย์ อาจารย์สังคมศาสตร์ด้านมนุษยวิทยา เพื่อค้นหา "วิธีการพัฒนาทักษะชีวิต" ของน้องท่านนี้ต่อไป
โชคดีครับ
อ.ดร.ป๊อป
From: XXXXXXXX
To: supalakpop at hotmail.com
Subject: มีเรื่องอยากถามค่ะ
Date: Wed, 26 Nov 2008 01:05:01 +0700
จากปัญหาของน้องท่านนี้ ข้อมูลที่เขียนมายังไม่สามารถวิเคราะห์ความสนใจและแรงจูงใจในการดำเนินชีวิตของน้องท่านนี้
น้องติดเล่น ติดคอมพิวเตอร์ ซ้อมเต้น ไม่ชอบเรียน น่าจะมีผลจาก "ภาวะความคิดที่ไม่ยอมรับรู้คุณค่าของกิจกรรมที่สำคัญในชีวิต" ดังนั้นผมแนะนำให้คุณพ่อ คุณแม่ พี่สาว และคนที่น้องท่านนี้สนิทด้วย มาทำกิจกรรมสบายๆ แล้วค่อยๆพูดคุยแบบ "เปิดใจ" ว่ากิจกรรมที่มีคุณค่าในชีวิตและควรทำมีอะไรบ้างและจะวางแผนอย่างไร การพูดคุยต้องสร้างบรรยากาศมิตรภาพและเล่าประสบการณ์ดีๆ ให้เรียนรู้ระหว่างกินอาหาร หรือ ทำกิจกรรมที่สนุกสนานร่วมกัน จากการทำกลุ่มกิจกรรมตรงนี้ สมาชิกในกลุ่มน่าจะทราบความสนใจและแรงจูงใจในการทำกิจกรรมที่มีเป้าหมายบ้างแล้ว
จากนั้นในวันต่อๆ ไป ลองค่อยๆ พูดคุยแบบ "ครอบครัวบำบัด" ให้คุณพ่อเข้าหาน้องท่านนี้และสอบถามว่าอยากเรียนหนังสืออย่างไร วันอื่นๆ คุณแม่เข้าไปไตร่ถามว่าเล่นและติดคอมพิวเตอร์ทำให้น้องท่านนี้มีความสุขมากกว่าการทำงานบ้านหรือเรียนหนังสืออย่างไร วันต่อไป พี่สาวเข้าไปสอบถามว่าคิดอย่างไรในการวางแผนอนาคตของน้องท่านนี้จะเล่นคอมพิวเตอร์หรือจะเลือกเรียนเพื่อมีอาชีพในอนาคต วันถัดไป คนที่น้องท่านนี้สนิทที่สุดมาพูดคุยแบบแสดงความคิดเห็นถึงแนวทางพัฒนาทักษะการเรียนและการทำงานของน้องท่านนี้ และท้ายสุดลองสร้างกลุ่มกิจกรรมที่มีคุณค่าระหว่างสมาชิกทั้งหมด เช่น ไปทัศนศึกษาธรรมชาติแล้วพูดคุยแบบ "เปิดใจ" คล้ายๆกลุ่มกิจกรรมครั้งแรก แล้วสังเกตกระบวนความคิดของน้องท่านนี้ว่าจะมีแนวโน้มของการตัดสินใจพัฒนาทักษะชีวิตอย่างไร
หากยังไม่เปลี่ยนแปลง แนะนำให้ปรึกษาบุคลากรทางการแพทย์หรือสังคมศาสตร์ เช่น นักกิจกรรมบำบัดจิตสังคม จิตแพทย์ อาจารย์สังคมศาสตร์ด้านมนุษยวิทยา เพื่อค้นหา "วิธีการพัฒนาทักษะชีวิต" ของน้องท่านนี้ต่อไป
โชคดีครับ
อ.ดร.ป๊อป
From: XXXXXXXX
To: supalakpop at hotmail.com
Subject: มีเรื่องอยากถามค่ะ
Date: Wed, 26 Nov 2008 01:05:01 +0700
พอดีน้องสาวตอนนี้ ติดเล่นมากๆๆๆๆ
งานบ้านไม่ทำ
การบ้านที่อาจารย์สั่งยิ่งไม่ทำเลย
พ่อแม่บ่นก็ไม่ได้ ชอบทำอารมณ์เสียใส่
ติดคอมพิวเตอร์
ออกไปซ้อมเต้นโดยไม่บอกพ่อแม่ด้วย ตอนนี้พ่อเลยสั่งห้ามไปข้างนอกวันหยุด
แม่บอกว่าหนังสือก็ไม่อ่านเลย
พี่ป็อปช่วยแนะนำวิธีการที่จะพัฒนาน้องหน่อยสิคะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณครับคุณครูวรางค์ภรณ์
-ลูกสาวเรียนโท สาขาสิ่งแวดล้อม คณะสังคมฯ ม.มหิดล
-เรียนผ่านมา 3 เทอม แล้ว ไม่มีปัญหาเรื่องเรียน
-เทอมนี้ บอกหนูเบื่อสุด นอนดึกถึงสว่าง ติดหนังสือ ติดเน็ต
-คลั่งไคล์กีต้าร์
ต้องใช้วิธีลดความเบื่อและจัดการความเครียดในการเรียน โดยเฉพาะที่ ม.มหิดล เรียนจนไม่มีเวลาศึกษาด้วยตนเอง เคร่งบรรยายเนื้อหามากจนเกินไป
คุณแม่ต้องให้กำลังใจและสอนเรื่องการจัดการเวลา อารมณ์ และความเครียดในสิ่งแวดล้อมที่ปรับได้ยาก โดยเฉพาะอาจารย์มหาวิทยาลัยครับ