มูลนิธิสยามกัมมาจลจัดประชุมคณะผู้เชี่ยวชาญ ให้คำแนะนำ “โครงการเสริมศักยภาพการขับเคลื่อนปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในสถานศึกษา” ซึ่งดำเนินการโดย สรส. ที่มีคุณทรงพล เจตนาวณิชย์ เป็นผู้นำ เมื่อวันที่ ๑๔ พ.ย. ๕๑
โครงการนี้ใช้ KM เป็นเครื่องมือในการเสริมศักยภาพโรงเรียน ๖๘ โรง ที่สมัครเข้าร่วมโครงการ
ผมโชคดี ได้รับเชิญเข้าร่วมเป็นคณะผู้เชี่ยวชาญ (ที่จริงน่าจะเรียนกว่าคณะผู้ให้คำแนะนำมากกว่า เพราะผมไม่เชี่ยวชาญอะไรสักอย่าง) จึงเกิดปิ๊งแว้บ เรื่อง KM โรงเรียนเศรษฐกิจพอเพียง ดังต่อไปนี้
- ต้องเน้นที่ตัวคน พฤติกรรมของคน ความคิดของคน มากกว่าเรื่องวาทกรรม ๓ ห่วง ๒ เงื่อนไข แบบนกแก้วนกขุนทอง คนในที่นี้คือ นักเรียน ครู ผู้บริหาร คณะกรรมการสถานศึกษา ผู้ปกครองนักเรียน ผู้นำชุมชน ยกตัวอย่าง โรงเรียนที่ครูมีหนี้สินมากผิดปกติ และหรือมีหนี้สินเพิ่มขึ้น ไม่ควรได้รับยกย่องให้เป็นโรงเรียนเศรษฐกิจพอเพียง
- ให้เน้นเล่ากิจกรรม แล้วช่วยกันตีความว่าเข้ากับ ศพพ. อย่างไร
- KM เป็นเรื่องปฏิบัตินำ ทฤษฎีตาม ไม่ใช่ทฤษฎีนำ ปฏิบัติเพื่อให้เป็นไปตามทฤษฎี
- ศพพ. ใน รร. นอกโครงการ ๖๘ โรง มีไหม มีการแพร่ความคิดความเชื่อและวิธีปฏิบัติออกมาจากกิจกรรมอื่นในชุมชน สู่โรงเรียนไหม เช่นที่ นครสวรรค์, พิจิตร, ต. ท่าข้าม อ. หาดใหญ่, ต. ปากพูน จ. นครศรีธรรมราช
- ไม่ควรทำงานแบบโครงการ ที่เน้นขอบเขตตายตัว แยกกลุ่มออกจากชีวิตจริง เพราะจะกลายเป็นการทำงานแบบเน้นโครงการ กลายเป็นทำหลอกๆ หรือชั่วคราว ตามกระแส หรือตามกระสุน ไม่เป็น ศพพ. ของจริง
- ในเรื่อง รร. ศพพ. สิ่งที่ต้องระวังที่สุดคือการทำแบบหลอกๆ เพื่อเอาใจในหลวง เอาใจผู้บังคับบัญชา เอาใจแหล่งทุน (ทำตามกระแส และกระสุน) ไม่ได้ทำเพื่อชีวิตของตนเอง เพื่อการเรียนรู้และสร้างนิสัยของตนเอง และของนักเรียนของตน ยิ่งทำให้นักเรียนเพาะนิสัยเหลาะแหละไม่ทำอะไรจริงจัง อย่างมั่นใจตัวเอง
วิจารณ์ พานิช
๑๔ พ.ย. ๕๑
เข้ามาแอบรับความรู้แต่เช้าค่ะ
ขอบพระคุณท่านอาจารย์ค่ะ
สวัสดีครับอาจารย์
เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 27 ส.ค. ที่ผ่านมา มีโอกาสไปทำหน้าที่ FA ในงานมหกรรม ศพพ.
ในช่วงเล่าประสบการณ์ภายในวงของผมเองก็พบอาจารย์ผู้อำนวยการโรงเรียนที่เล่าถึงการทำงานแบบโครงการ ที่เน้นขอบเขตตายตัว แยกกลุ่มออกจากชีวิตจริง แต่อาจารย์ท่านก็ไม่รู้สึกว่าสิ่งที่ทำเป็นเรื่องหลอกๆ ทำบังคับ ทำเอาใจครับ ผ.อ. ท่านเล่าได้อย่างภาคภูมิใจทีเดียวว่าที่โรงเรียนมีเด็กเยอะ ยังบังคับให้มานั่งฟังบรรยายได้หมดโรงเรียน ที่อื่นน่าจะใช้เป็นแบบอย่างได้
ทำให้เวลาอยู่ในวงสนทนา ท่าน ผ.อ. ท่านนั้นก็ไม่ฟังประสบการณ์ของคนอื่นๆ ในวงด้วย รู้สึกว่าเป็นภาวะผู้นำที่จะนำไปทางที่น่าเป็นห่วง หากเด็กๆ จะเกลียด ศพพ. แทนที่จะเห็นประโยชน์ก็ได้
ด้วยความเคารพครับ