แท้จริงแล้วสรรพสิ่งต้องอิงอาศัยซึ่งกันและกันไม่มีใครมาก่อนมาหลังเลยละ

ลักษณะคำสอนของพุทธเป็นสากล

หากมีคำถามว่า  พระพุทธศาสนามีหลักการเป็นสากลหรือไม่  คงตอบได้ว่า  สอนความจริงเป็นสากลแน่ ๆ เพราะทุกสิ่งจริงมาอย่างไรก็สอนไปอย่างนั้น  ตามเหตุตามผลของสิ่งดังกล่าว   

 ดังนั้นเมื่อมองสาระหลักธรรมคำสอนจริงแล้ว  ในทางโลกมักมีก่อนมีหลังมีหนึ่งแล้วจึงมีสอง   เช่นเรื่องส่วนตัวต้องมาเป็นอับดับหนึ่งส่วนเรื่องส่วนรวมค่อยมาเป็นอันดับสอง  หรืออาจจะบอกทำนองว่าคนดีต้องมาก่อนแล้วสังคมนั้นจึงดีตามมา

แต่ตามหลักพุทธธรรมแล้วกับสะท้อนมุมคิดให้มองเห็นว่า...แท้จริงแล้วสรรพสิ่งต้องอิงอาศัยซึ่งกันและกันไม่มีใครมาก่อนมาหลังเลยละ

เหมือนพระพุทธศาสนาก็ย่อมมีทั้งพระธรรมและวินัย  ซึ่งต่างก็อิงอาศัยกันและกัน  ถ้าหลักการทางวินัยไม่อิงอาศัยธรรมแล้วก็ถือว่าไม่ถูกต้อง 

 การอิงอาศัยกันและกันอย่างนี้จะก่อให้เกิดความเหมาะสมเป็นการสร้างวิถีทางที่ดีของคนเรา  เพื่อเดินทางไปสู่สากลอันเป็นสถานที่สัมบูรณ์ได้ในที่สุด.