กอล์ฟเป็นกีฬาแสนโปรดปรานของพ่อ
เวลาอากาศเย็น ครูแป๋มมักจะมีอาการหายใจไม่สะดวก มีปัญหาเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจมาตั้งแต่เด็กๆ(หอบน่ะค่ะ..คุณป้าชอบเรียกว่าปอดบวม) ได้รับการใส่ใจดูแลจากพ่อแม่ ญาติพี่น้องเป็นอย่างดี จนอาการหายไปนานพอควร ช่วงม.ปลายมีนิดหน่อย แต่พอเรียนมหาวิทยาลัยสิคะ ช่วงไหนอ่านหนังสือสอบ พักผ่อนน้อย ซีเรียส อาการไม่พึงประสงค์จะมาเตือนเป็นระยะๆ สำหรับแป๋มคิดว่าตนเองรู้ตัวว่าจะต้องดูแลตัวเองอย่างไรดี พร้อมเสมอคะโดยเฉพาะช่วงอากาศเปลี่ยนกระทันหัน แต่แป๋มเตรียมพร้อมกับวัสดุที่เกี่ยวข้องไม่หนักหนาค่ะ. นี่เป็นเรื่องของตัวเอง
หากแต่ระยะนี้มีสิ่งที่ทำให้ครูแป๋มหนักใจ ด้วยสังเกตว่าพ่อจะไม่ค่อยไปตีกอล์ฟ กีฬาแสนโปรดของพ่อเอง แต่จะไปโรงพยาบาลแทน (ครูแป๋มทำงานต่างอำเภอค่ะ วันหยุดเสาร์อาทิตย์จึงจะได้กลับบ้านที) แต่พ่อก็ยังเป็นพ่อที่จะไม่ปริปากบอกลูกว่าตนเองเป็นอะไร แถมพอเอ่ยถึงเรื่องอายุมากทีไร คำตอบที่ได้คือ "ทหารแก่ไม่มี มีแต่ทหารเก่า" พร้อมโชว์กล้ามอวดลูกสาวอีกต่างหาก...ดูทำสิคะ
แต่ครูแป๋มต้องรู้ให้ได้ว่าทำไมพ่อจึงต้องไปโรงพยาบาลบ่อยๆ.....ขอโทษนะคะพ่อ....ครูแป๋มแอบสำรวจบริเวณโต๊ะรับประทานอาหารที่บ้าน ด้านที่พ่อจะนั่งประจำเสมอๆ พบว่า....พ่อทานยาเกี่ยวกับการปรับภาวะความดันโลหิตให้อยู่ในระดับใกล้ปกติ (โลหิตสูง) อีกอย่างหมอนัดพ่อผ่าตัดลำไส้ครั้งที่ 2 ช่วงปลายเดือนนี้ อีกแล้วสภาพนี้...พ่อไม่ยอมปริปากบอกลูกเลย...ผ่าครั้งแรก ตอนนั้นยังอยู่ในช่วงที่เรียน ปริญญาโท อยู่จวนจบแล้วค่ะ เร่งเรียน เร่งแล็ป เช็คงานวิจัยอยู่ด้วย พ่อไม่ให้ใครบอกแป๋ม แป๋มมารู้เอาตอนที่พ่อผ่าเสร็จเรียบร้อยค่ะ..พี่พยาบาลที่แป๋มรู้จักเป็นรุ่นพี่บุญวัฒนาแอบโทรมาบอก แถมยายของคุณครูเป้า แฟนสาวของน้องปิงโทรมาบอก ด้วยที่บ้านของยายทางพิมาย หากใครเจ็บใครป่วยเป็นต้องรู้กันในเวลาไม่นาน แต่บ้านเราสิคะใครเจ็บใตรป่วยจะไม่บอกกัน ด้วยเพราะความเป็นห่วงที่มีมากมาย แทบขอตายแทนกัน (จริงค่ะ...เป็นมาแล้วด้วย) พ่อน่ะจะพร่ำบอกลูกๆให้บอกพ่อนะหากไม่สบาย บางครั้งแม้เราจะไม่บอกพ่อก็จะรู้ค่ะ ด้วยความเก๋าอาวุโสกว่า แต่พ่อสิกลับไม่บอกใครเลย...อุบเงียบเลยค่ะ อืม.. พ่อทำแบบนี้อีกแล้ว...จะงอนดีไหมเนี่ย......
ปล. บัดนี้ได้ทราบจากปากพ่อเองแล้วค่ะ และสัญญาว่าเราจะไม่ปิดบังกันอีก.. ดีใจจังเลยค่ะ
............................................

ครูอ้อย..เป็นกำลังใจ ส่งกำลังใจให้เสมอค่ะ
รักษาสุขภาพนะคะ
สวัสดีค่ะ
* เป็นกำลังใจให้นะคะ
ขอบคุณสำหรับแรงใจจากครูพรรณา ผิวเผือก คนดีที่ 1 นะคะ
สำหรับไม่มียาขนานใดยิ่งใหญ่กว่าการให้กำลังใจ....ขอบคุณครูอ้อยนะคะ มิตรที่แสนดีที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง หรือหายไปไหน
เก็บมาฝากค่ะ
โรคความดันโลหิตสูง (Hypertension) เป็นภาวะทางการแพทย์อย่างหนึ่ง โดยจะตรวจพบความดันโลหิต อยู่ในระดับที่สูงกว่าปรกติเรื้อรังอยู่เป็นเวลานาน ทั้งนี้องค์การอนามัยโลก กำหนดไว้ในปี 1999 ว่า ผู้ใดก็ตามที่มีความดันโลหิตวัดได้มากกว่า 140 /90 มม.ปรอทถือว่าเป็นโรคความดันโลหิตสูง และ การที่ความดันโลหิตสูงอยู่เป็นเวลานาน เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดโรคต่างๆ เช่น โรคหลอดเลือดในสมองตีบ โรคหัวใจ โรคไตวาย เส้นเลือดแดงใหญ่โป่งพอง อัมพาต ฯลฯ
โรคความดันโลหิตสูง เป็นโรคที่พบได้บ่อยในปัจจุบัน คนส่วนใหญ่ที่มีความดันโลหิตสูงมักจะไม่รู้ตัวว่าเป็น เมื่อรู้ตัวว่าเป็นส่วนมากจะไม่ได้รับการดูแลรักษา ส่วนหนึ่งอาจจะเนื่องจากไม่มีอาการทำให้คนส่วนใหญ่ ไม่ได้ให้ความสนใจ เมื่อเริ่มมีอาการหรือภาวะแทรกซ้อนแล้วจึงจะเริ่มสนใจและรักษา ซึ่งบางครั้งก็อาจจะทำให้ผลการรักษาไม่ดีเท่าที่ควร การควบคุมความดันโลหิตให้ปกติอย่างสม่ำเสมอ สามารถลดโอกาสเกิดโรคอัมพฤกษ์ อัมพาต หรือโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เป็นข้อเท็จจริงทางการแพทย์ที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป
โรคลำไส้อักเสบ
ลำไส้อักเสบ เป็นคำความหมายกว้างๆ ที่รวมถึงโรคหลายชนิด เช่น โรคโครห์น (Crohn�s disease) แผลอักเสบและเปื่อยในลำไส้ใหญ่ (ulcerative colitis) มักเริ่มเป็นเมื่ออายุ 20-40 ปี ถ้าเป็นนานนับสิบปี จะเสี่ยงต่อมะเร็งลำไส้ใหญ่และมะเร็งช่องทวาร อาการจากลำไส้อักเสบอาจบรรเทาด้วยการปรับเปลี่ยนอาหาร ใช้สมุนไพร และกินวิตามินเสริม
อาการ
อาการในระยะแรกคือ ท้องผูกและปวดเบ่งบ่อยครั้ง แต่มักถ่ายอุจจาระเป็นเลือดหรือมูกเพียงเล็กน้อย
ระยะถัดมา จะมีอาการเป็นบางระยะ เช่น ท้องเสียเรื้อรังและมีเลือดปน ปวดท้อง มีไข้ต่ำ อ่อนเพลีย อาการอื่นที่พบได้คือ ข้ออักเสบ ตาลาย แผลในปาก ปวดข้อ เบื่ออาหาร ไม่มีแรง และน้ำหนักลด
อาการขั้นรุนแรงประกอบด้วยคลื่นไส้ อาเจียน ร่างกายขาดน้ำ เหงื่อออกมาก ไข้สูง และใจสั่น
สาเหตุที่แท้จริงของโรคนี้ยังไม่ทราบชัด คาดว่าพันธุกรรมเป็นปัจจัยสำคัญ เนื่องจาก 1 ใน 3 ของผู้ป่วยลำไส้อักเสบมีญาติป่วยเป็นโรคเดียวกัน ปัจจัยที่กระตุ้นให้เกิดอาการคือ การติดเชื้อแบคทีเรียหรือไวรัส ภูมิคุ้มกันผิดปกติ ความเครียด ความกังวล หรือการแพ้อาหารบางชนิด ก็กระตุ้นให้เกิดอาการได้...
ที่มา
http://www.readersdigest.co.th/rd/rdhtml/th/communities/food_recipe.jsp?mccid=512&cid=4900
ความรักของพ่อกับลูกยิ่งใหญ่เกินใคร
ทหารที่ผมเห็นมีลูกสาวก็แบบนี้ทุกคน
ธรรมดามันเป็นเรื่องธรรมดาครับ
ขอบคุณครับผม
สวัสดีค่ะ
อ่านแล้วยิ้มไปด้วย กลัวลูกสาวคนดีจะงอนคุณพ่อ...
คนไม่มีรากอ่านแล้วก็อดจะคิดถึงแม่ไม่ได้ ตอนแม่ยังอยู่ กลับถึงบ้านทุกเย็น จะได้ยินเสียงแม่บอกว่า ไปล้างมือ มาทานข้าวกัน...
คนไม่มีรากมักจะจูบที่ต้นแขนแม่และบอกแม่เสมอว่า...แม่จ๋าหนูรักแม่มากจ้ะ ดูแลตัวเองดี ๆ นะ...
ส่งกำลังใจให้คุณพ่อให้ดูแลตัวเองดี ๆ นะคะ
(^___^)
เรื่องนี้ประทับใจครับ
เรียกว่าดื้อเพราะความรักลูกครับ ถ้าตอบเชิงบริหาร ก็ดื้ออย่างมีระบบแหละครับ
ขอบคุณสำหรับบทความดีๆครับ
คุณพ่อท่านคงรักครูแป๋มมาก ไม่อยากให้ลูกไม่สบายใจค่ะ
สวัสดีคะ คุณครูแป๋ม
รักท่าน ห่วงท่าน ท่านก็ดีใจแล้วค่ะ
เป็นความรักของพ่อกับลูกที่น่าอิจฉาจริงๆ
แป๋ม...
ห่วงตัวเอง
รักตัวเอง
ดูแลใส่ใจ
สุขภาพของแป๋ม
ให้แข็งแรงที่สุด
น่าจะเป็นสิ่งที่พ่อของแป๋มสบายใจที่สุดนะครับ