วันก่อนได้เขียนเกี่ยวกับนโยบายเพื่อเสนอรัฐบาลหากพื้นที่เราสามารถเป็นเขตปกครองพิเศษได้ แต่ถามว่าแล้วคณะฯ ของเราต้องเสนออะไรให้นโยบายอะไรแก่ผู้บริหารไหม ได้เขียนประเด็นต่างๆหลายครั้งแล้ว ล้วนเกี่ยวกับการบริหารทั้งสิ้น วันนี้มาสอนก็เห็นการจัดระเบียบการจอดรถที่รับไม่ได้เลย (คงไม่ต้องบรรยายว่าจอดแบบไหนนะ) วันก่อนมีอาจารย์ของเรา(อดีตทีมบริหารคณะ) ให้ถ่ายรูปประกอบด้วย ผมว่าไม่จำเป็นเพราะทุกคนรู้ดี ตอนนี้ขึ้นอยู่ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลง แก้ไข รับเรื่องไปพัฒนาหรือป่าว
อีกเรื่อง ก็เรื่องเดิมๆเกี่ยวกับห้องที่จะสอน (โครงการพิเศษ) ถึงวินาทีนี้ ผมก็ยังไม่มีห้องให้สอน ที่สอนได้ก็ยืมใช้ห้องของอาจารย์ที่ไปทำฮัจญ์ (ไปก่อน) วันนี้สอนได้สองชั่วโมง อาจารย์อื่นก็จะใช้ห้อง เลยต้องออกหาห้อง (แต่ห้องมันไม่มีแล้ว)
ช่วยคิดทีต้องทำอย่างไร
เป็นหน้าที่ของอาจารย์ท่านนี้หรือที่ต้องหาห้องเอง
เห็นใจครับ ผมจะบอกอาจารย์ครับว่า เทอมที่แล้วตลอดทั้งเทอมมีอยู่กลุ่มนึงเราวิ่งหาห้องกันทั้งเทอมจนวันสุดท้าย ไม่รู้ใครเห็นไหม๊ เพราะมันสอนหลายกลุ่ม คนเดียว ไม่นึกว่าอาจารย์จะเจอเหมือนผม อิอิ แต่เด็กก็มีความสุขนะครับได้ออกกำลังกายทั้งเทอม (ฮ่าๆ) เป็นกำลังใจให้คนทำงานทุกคนครับ
งั้นปัญหานี้มีทุกเทอมหละซิ แล้วผู้บริหารรับทราบหรือยัง แล้วที่เรา (อาจารย์หลายๆท่าน) ไปเคลียร์หาห้องว่าง(เพื่อสอนนั้น) เจ้าหน้าที่ทำอะไรไม่ถูก ตัดสินใจอะไรไม่ได้ แล้วเขาชงให้ผู้บริหารรู้หรือป่าวว่าตอนนี้ คณะฯของเรามีปัญหาด้านนี้ นี่ ใช่ว่าพออาจารย์ไปเคลียร์เสร็จห้องก็ไม่มีให้ (ก้อจบเรื่อง) ไว้อาทิตย์หน้าพอถึงคาบสอนก็ต้องมาถามห้องว่างอีก และก็พอแค่ว่าห้องไม่มี แล้วจะทำอย่างไรครับ
ใช่เราในฐานะเจ้าหน้าที่ทำอะไรไม่ได้ และอาจารย์ผู้สอนก็ทำอะไรไม่ได้ แต่ผู้บริหารมันต้องทำอะไร และทำจงได้ (ถ้าสุดๆ จริงก็ไม่ต้องให้นักศึกษาภาคปกติไปเรียนวันนั้นซิ) ปัญหาก็จบเลย เพราะวันที่มีปัญหาก็แค่วันเดียว คือในวันอาทิตย์ที่นักศึกษาโครงการพิเศษไม่มีห้องเรียนให้ ทั้งๆ ที่สามารถบริหารจัดห้องให้นักศึกษาโครงการพิเศษก่อนเป็นอันดับแรก แล้วมาสรุปว่าหากห้องยังเหลืออยู่ภาคปกติก็สามารถเรียนได้
อย่าไปปล้ำจะเอาทุกอย่าง โบราณว่าจับปลาสองมือนั้นไม่ดีครับ เพราะสุดท้ายจะไม่ได้ทั้งสองข้าง
อาจารย์อย่าเครียดนักเลย ถ้าไม่มีห้องสอนจริงๆ มัสยิดยังว่างนะ555555555